فایروال Firewall

Byadmin

آشنایی با دیواره‌ی آتش Firewall

آشنایی با دیواره‌ی آتش Firewall

آشنایی با دیواره‌ی آتش Firewall

آشنایی با دیواره‌ی آتش Firewall

مقدمه :

Firewall در فرهنگ كامپيوتر يعني محافظت از شبكه هاي داخلي در مقابل شبكه هاي خطاكار . معمولا يك شبكه كامپيوتري با تمام دسترسي ها در طرف و در طرف ديگر شما شبكه توليدات شركت را داريد كه بايد در مقابل رفتارهاي مخرب محافظت شود. چند سوال مطرح مي شود كه آيا واقعا نياز به محافظت از يك شبكه داخلي داريم و سوال ديگر اينكه چگونه از طريق يFirewall در فرهنگ كامپيوتر يعني محافظت از شبكه هاي داخلي در مقابل شبكه هاي خطاكار .

 

معمولا يك شبكه كامپيوتري با تمام دسترسي ها در طرف و در طرف ديگر شما شبكه توليدات شركت را داريد كه بايد در مقابل رفتارهاي مخرب محافظت شود. چند سوال مطرح مي شود كه آيا واقعا نياز به محافظت از يك شبكه داخلي داريم و سوال ديگر اينكه چگونه از طريق يك شبكه عمومي مانند اينترنت به آن دسترسي داشته باشيم .

دليل بسيار ساده اي دارد ؟ كه آن نياز به بقاء و رقابت است . اعتبار كمپانيها در اينترنت به تبليغات توليداتشان مي باشد . اينترنت به صورت شگفت انگيزي در حال رشد است .

مانند يك فروشگاه بسيار بزرگ بيشتر مردم به طرف اينترنت مي آيند وهمانطوريكه در يك فروشگاه بايد محصولات سالم باشند و بعد از فروش گارانتي بشوند اطلاعات و داده و انتقالات آنها نيز بايد به صورت امن و گارانتي شده باشد .

حال بايد مكانيزمهايي براي حفاظت از شبكه داخلي يا اينترنت شركت در مقابل دسترسي هاي غير مجاز ارائه دهيم

 

Firewall هاي مختلفي با ساختارهاي مختلف وجود دارد ولي عقيده اصلي كه پشت آنها خوابيده يكسان است . شما به شبكه اي نياز داريد كه به كاربرانتان اجازه دسترسي به شبكه هاي عمومي مانند اينترنت را بدهد و برعكس .

مشكل زماني پيش مي آيد كه كمپاني شما بدون در نظر گرفتن معيارهاي امنيت بخواهد به اينترنت وصل شود و شما در معرض دسترسي از طرف Server هاي ديگر در اينترنت هستيد. نه تنها شبكه داخلي كمپاني در مقابل دسترسي هاي غير مجاز آسيب پذير است بلكه تمام Server هاي موجود در شبكه كمپاني در معرض خطر هستند .

بنابراين به فكر محافظت از شبكه مي افتيد و اينجاست كه نياز به يك Firewall احساس مي شود .

به هر حال قبل از فكر كردن درباره Firewall بايد سرويسها واطلاعاتي كه مي خواهيد روي اينترنت در دسترس عموم قرار دهيد مشخص كنيد .

آشكارست كه در ابتدا شما مي خواهيد مطمئن شويد كه سرور شما امن است شما مي توانيد مجوزهاي دسترسي , انتقال فايل و اجراي راه دور و همچنين منع مجوزهاي ورود دوباره , Telnet , Ftp , SMTP وديگر سرويسها . اگر شما بخواهيد از اين سرويسها استفاده كنيد نياز به Firewall داريد

به هر حال Firewall چيست ؟ اساسا يك فايروال جداكننده شبكه هاي امن از ناامن در اينترنت است . Firewall تمام اتصالاتي كه از اينترنت به شبكه هاي محافظت وارد مي شوند را فيلتر مي كند .

قبل از تعريف اينكه چه نوع از Firewall ها بهترين مجموعه براي نيازهاي ماست , ما بايد توپولوژي شبكه را براي تعيين اجزاي آن مانند Hub ها , Switch ها , Router ها و Cabling آناليز كنيم تا بهترين Firewall كه مخصوص اين توپولوژي باشد را پيدا كنيم .

براي ايجاد امنيت در شبكه ما نياز به بررسي شبكه داخلي از لحاظ مدل لايه بندي ISO آن داريم بطوريكه مي دانيد Reapter ها و Hub ها در لايه اول , Switch ها و Bridge ها در لايه دوم و Router ها در لايه سوم , يك Firewall در تمام لايه هاي شبكه مي تواند عمل كند ( از جمله در هر هفت لايه ) لايه ها مسئول پاسخگويي به كنترل و ايجاد نشستها و بكارگيري آنها مي باشند . بنابراين با يك Firewall ما مي توانيم جريان اطلاعات را در طول ايجاد كنترل كنيم .

Firewall ها به ما امكان مديريت دروازه هاي ورود به Web را مي دهد و امكان تمركز روي پروژه اصلي را مي دهد .

 

The purpose of a Firewall

Firewall ها به تنهايي نمي توانند امنيت شبكه را برقرار كنند آنها فقط يك قسمت از سايت شما را امن مي كنند و به منظور امنيت شبكه بايد محدوده اي از شبكه را مشخص كنيد و نياز به اين داريد كه چيزهايي در شبكه كه بايد محدود شوند را تعيين كنيد ويك سياست امن را گسترش دهيد و مكانيسمهايي براي اعمال سياستهاي مورد نظر روي شبكه را ايجاد كنيد البته مكانيسمهايي پشت Firewall ها هستند كه مي توانيد به صورت عجيبي سطح امنيت را بالا ببريد .

اين مكانيسمها بعد از اعمال سياست امنيت مشخص مي شوند و نه قبل از آن . براي ايجاد يك مكانيسم امن براي محافظت از Web Site شما بايد يك Firewall براي نيازهاي خود مشخص كنيد وآن را پياده سازي كنيد.

ايجاد امنيت از سازماني به سازمان ديگر متفاوت است البته اين بستگي به چيزي كه آنها مخواهند توسعه دهند دارد . مثلا Firewall من اختصاصا روي UNIX , NT , Dos كار مي كند . شما دقيقا به بستر اجرايي مورد نظر خود دقت كنيد همانطور كه اجراي پروژه را مشخص مي كنيم بايد سطوح امنيت را نيز مشخص كنيم تا بتوانيم آن را پياده سازي كنيم . اين يك روش براي موفقيت در پياده سازي مكانيسمهاي امنيت است .

Firewall ها علاوه براين كه امنيت واقعي را برقرار مي كنند يك نقش اساسي در مديريت امنيت را پوشش مي دهند .

 

Firewall Role of Protection The

Firewall ها امنيت در شبكه را برقرار مي كنند و ريسك Server هاي روي شبكه را با فيلتر كردن كاهش مي دهند به عنوان مثال : شببكه داراي ريسك كمتري مي باشد به علت اينكه پروتكلهاي مشخص شده روي Firewall مي توانند روي شبكه اعمال وظيفه كنند .

مشكل فايروالها محدوديت آنها در دسترسي به و از اينترنت است و شما مجبور مي شويد كه از Proxy Server استفاده كنيد .

Firewalls Providing Access Control

سرورها مي توانند از بيرون قابل دسترس باشند مثلا كسي ويروسي را با Mail مي فرستند و بعد از اجرا , فايروال را از كار مي اندازد . بنابراين تا جايي كه امكان دارد از دسترسي مستقيم به سرورها جلوگيري كرد .

 

 

 

 

The Security Role of a Firewall

ما مي توانيم به جاي آنكه Server را محدود كنيم يك سرور را با تمام دسترسيهاي ممكن به اينترنت وصل كنيم و Server ديگر را پشت Firewall به عنوان Backup از سرور قبلي داشته باشيم . با هك شدن يا خرابي سرور اولي ما مي توانيم آن را بازيابي كنيم .

روشهاي ديگر براي اعمال امنيت روي شبكه ممكن است موجب تغييراتي روي هر Server شبكه شود ممكن است تكنيكهاي بهتري نسبت به Firewall ها باشد ولي Firewall ها براي پياده سازي بسيار آسان هستند براي اينكه Firewall ها فقط يك نرم افزار مخصوص هستند .

يكي از مزاياي Firewall ها استفاده آنها براي اينكه بتوانيم با Log كردن دسترسي به سايت آمار دسترسيهاي به سايت خود را مشخص كنيم .

 

Advantages and Disadvantages of Firewalls

Firewall ها داراي مزاياي بسياري مي باشند با اين وجود داراي معايب نيز هستند . بعضي از Firewall در مقابل محدود كردن كاربران و درهاي پشتي (Back door ) كه محل حمله هكرها ست كه امنيت ندارند .

 

Access Restrictions

Firewall ها براي ايجاد امنيت بعضي از سرويسها مانند Telnet , Ftp , Xwindow را از كار مي اندازند و اين تنها محدود به فايروالها نمي شود . بلكه در سطح سايت نيز مي شود اين كار را انجام داد .

Back-Door Challenges: The Modem Threat

تا حالا مشخص شد كه امنيت درهاي پشتي كمپاني به وسيله Firewall تامين نمي شود بنابراين اگر شما هيچ محدوديتي در دسترسي به مودم نداشته باشد اين در بازي براي هكرها ست

SLIP , PPP از راههاي ورودي مي باشند و سئوال پيش مي آيد كه اگر اين سرويسها وجود داشته باشند چرا از Firewall استفاده مي كنيم .

Risk of Insider Attacks

ريسك دسترسي اعضاي داخلي .

Firewall Components

Policy

Advanced Authentication

Packet Filtering

Application gateways

Network Security Policy

تصميم براي برپايي يك Firewall در شبكه دو سطحي مي باشد .

Installation , Use of the System

سياستهاي دسترسي به شبكه محدوديتهايي بر روي شبكه در سطح بالا به ما مي دهد . همچنين چگونگي به كارگيري اين سرويسها را نيز مشخص مي كند .

Flexibility Policy

اگر شما به عنوان گسترش دهنده يك سياست دسترسي به اينترنت يا مدير Web و سرويسهاي الكترونيكي معمولي هستيد اين سياستها به دلايل زير بايد انعطاف پذير باشند

اينترنت هر روز با سرعت غير قابل پيش بيني رشد مي كند . وقتي اينترنت تغيير تغيير مي كند سرويسهاي آن نيز تغيير مي كند . بنابراين سياستهاي كمپاني بايد تغيير كند و شما بايد آماده ويرايش و سازگار كردن اين سياستها بدون تغيير در امنيت اوليه باشد .

كمپاني شما داراي ريسكهاي متغير با زمان است و شما بايد در مقابل اين ريسكها امنيت پردازشها را تامين كنيد .

 

Service-Access Policy

سياستهاي دسترسي بايد روي ورودي كابران متمركز شود .

 

Advanced Authentication

با وجود استفاده از Firewall بسياري از نتايج بد در مورد امنيت از پسوردهاي ضعيف و غير قابل تغيير ناشي مي شوند .

پسوردها در اينترنت از راههاي زيادي شكسته مي شوند بنابراين بهترين پسوردها نيز بي ارزشند .

مسئله اين است كه پسوردهايي كه بايد با يك الگوريتم خاصي ساخته شوند مي توان با آناليز سيستم به پسوردها والگوريتم استفاده شده پي برد مگر اينكه پسوردها بسيار پيچيده باشند.يك كركر مي تواند با برنامه خود پسورد تعدادي از كاربران را امتحان كرده و با تركيب نتايج ساختار كلي الگوريتم استفاده شده را بدست آورد و پسورد كاربران مختلف را مشخص كند.

همچنين بايد فراموش نكرد كه بعضي از سرويسهاي TCP , UDP در سطح آدرس سرور هستند و نيازي به كاربران خاص خود ندارند .

به عنوان مثال يك هكر مي تواند آدرس IP خود را با سرور يك كاربر معتبر يكسان كند واز طريق اين كاربر يك مسير آزاد به سرور مورد نظر باز كند و اين كابر به عنوان يك واسط بين دو سرور عمل مي كند .

هكر مي تواند يك درخواست به كابر داده واين كاربر از سرور خود اطلاعات را به سرور هكر انتقال مي دهد.اين پروسه به عنوان IP Spoofing مي باشد.

بيشتر روترها بسته هاي مسير يابي شده منبع را بلاكه مي كنند و حتي مي توانند آنها از فيلتر Firewall بگذرانند.

 

 

Packet Filtering

معمولا IP Packet Filtering در يك روتر را بريا فيلتر كردن بسته هايي كه بين روترها مياني جابجا مي شوند به كار مي برند اين روترها بسته هاي IP را براساس فيلدهاي زير فيلتر مي كنند .

 

Source ip address

Destination ip address

Tcp/Udp source port

Tcp/Udp destination port

 

 

 

 

Byadmin

حمله های DoS

حمله های DoS

حمله های DoS

حمله های DoS

حمله های DoS: هدف از حملات DoS ، ايجاد اختلال در منابع و يا سرويس هائی است که کاربران قصد دستيابی و استفاده از آنان را دارند ( از کار انداختن سرويس ها ) . مهمترين هدف اين نوع از حملات ، سلب دستيابی کاربران به يک منبع خاص است . در اين نوع حملات، مهاجمان با بکارگيری روش های متعددی تلاش می نمايند که کاربران مجاز را به منظور دستيابی و استفاده از يک سرويس خاص ، دچار مشکل نموده و بنوعی در مجموعه سرويس هائی که يک شبکه ارائه می نمايد ، اختلال ايجاد نمايند . تلاش در جهت ايجاد ترافيک کاذب در شبکه ، اختلال در ارتباط بين دو ماشين ، ممانعت کاربران مجاز به منظور دستيابی به يک سرويس ، ايجاد اختلال در سرويس ها ، نمونه هائی از ساير اهدافی است که مهاجمان دنبال می نمايند . در برخی موارد و به منظور انجام حملات گسترده از حملات DoS به عنوان نقطه شروع و يک عنصر جانبی استفاده شده تا بستر لازم برای تهاجم اصلی ، فراهم گردد . استفاده صحيح و قانونی از برخی منابع نيز ممکن است ، تهاجمی از نوع DoS را به دنبال داشته باشد . مثلا” يک مهاجم می تواند از يک سايت FTP که مجوز دستيابی به آن به صورت anonymous می باشد ، به منظور ذخيره نسخه هائی از نرم افزارهای غيرقانونی ، استفاده از فضای ذخيره سازی ديسک و يا ايجاد ترافيک کاذب در شبکه استفاده نمايد . اين نوع از حملات می تواند غيرفعال شدن کامپيوتر و يا شبکه مورد نظر را به دنبال داشته باشد . حملات فوق با محوريت و تاکيد بر نقش و عمليات مربوط به هر يک از پروتکل های شبکه و بدون نياز به اخذ تائيديه و يا مجوزهای لازم ، صورت می پذيرد . برای انجام اين نوع حملات از ابزارهای متعددی استفاده می شود که با کمی حوصله و جستجو در اينترنت می توان به آنان دستيابی پيدا کرد . مديران شبکه های کامپيوتری می توانند از اين نوع ابزارها ، به منظور تست ارتباط ايجاد شده و اشکال زدائی شبکه استفاده نمايند . حملات DoS تاکنون با اشکال متفاوتی ، محقق شده اند . در ادامه با برخی از آنان آشنا می شويم .

  • Smurf/smurfing : اين نوع حملات مبتنی بر تابع Reply  پروتکل  Internet Control Message Protocol) ICMP)  ،بوده و بيشتر با نام  ping شناخته شده می باشند .( Ping ، ابزاری است که پس از فعال شدن از طريق خط دستور ، تابع Reply  پروتکل ICMP را فرامی خواند) .  در اين نوع حملات ، مهاجم اقدام به ارسال بسته های اطلاعاتی Ping به آدرس های Broadcast شبکه نموده که در آنان آدرس مبداء هر يک از بسته های اطلاعاتی Ping شده با آدرس کامپيوتر قربانی ، جايگزين می گردد .بدين ترتيب يک ترافيک کاذب در شبکه ايجاد و امکان استفاده از منابع شبکه با اختلال مواجه می گردد.
  • Fraggle : اين نوع از حملات شباهت زيادی با حملات از نوع  Smurf داشته و تنها تفاوت موجود به استفاده از User Datagram Protocol ) UDP) در مقابل ICMP ، برمی گردد . در حملات فوق ، مهاجمان  اقدام به ارسال بسته های اطلاعاتی UDP به آدرس های Broadcast  ( مشابه تهاجم  Smurf  ) می نمايند . اين نوع از بسته های اطلاعاتی UDP به مقصد پورت 7 ( echo ) و يا پورت 19 ( Chargen ) ، هدايت می گردند.
  • Ping flood : در اين نوع تهاجم ، با ارسال مستقيم درخواست های Ping به کامپيوتر فربانی ، سعی می گردد که  سرويس ها  بلاک  و يا فعاليت آنان کاهش يابد. در يک نوع خاص از تهاجم فوق که به ping of death ، معروف است ، اندازه بسته های اطلاعاتی به حدی زياد می شود که سيستم ( کامپيوتر قربانی ) ، قادر به برخورد مناسب با اينچنين بسته های اطلاعاتی نخواهد بود .
  • SYN flood : در اين نوع تهاجم از مزايای three-way handshake  مربوط به TCP استفاده می گردد . سيستم مبداء اقدام به ارسال  مجموعه ای  گسترده از درخواست های synchronization ) SYN)  نموده بدون اين که acknowledgment ) ACK) نهائی  آنان را ارسال نمايد. بدين ترتيب half-open TCP sessions (ارتباطات نيمه فعال ) ، ايجاد می گردد . با توجه به اين که پشته TCP ، قبل از reset نمودن پورت ، در انتظار باقی خواهد ماند ، تهاجم فوق ، سرريز بافر اتصال کامپيوتر مقصد را به دنبال داشته و عملا” امکان ايجاد ارتباط وی با سرويس گيرندگان معتبر ، غير ممکن می گردد .
  •  Land : تهاجم فوق، تاکنون در نسخه های متفاوتی از سيستم های عامل ويندوز ، يونيکس ، مکينتاش و IOS سيسکو،مشاهده شده است . در اين نوع حملات ، مهاجمان اقدام به ارسال يک بسته اطلاعاتی TCP/IP synchronization ) SYN) که دارای آدرس های مبداء و مقصد يکسان به همراه  پورت های مبداء و مقصد مشابه می باشد ، برای سيستم های هدف  می نمايند . بدين ترتيب سيستم قربانی، قادر به پاسخگوئی مناسب بسته اطلاعاتی نخواهد بود .
  • Teardrop : در اين نوع حملات از يکی از خصلت های UDP در پشته TCP/IP برخی سيستم های عامل ( TCPپياده سازی شده در يک سيستم عامل ) ، استفاده می گردد. در حملات  فوق ، مهاجمان اقدام به ارسال بسته های اطلاعاتی fragmented برای سيستم هدف با مقادير افست فرد در دنباله ای از بسته های اطلاعاتی می نمايند . زمانی که سيستم عامل سعی در بازسازی بسته های اطلاعاتی اوليه  fragmented می نمايد،  قطعات ارسال شده بر روی يکديگر بازنويسی شده و اختلال سيستم را به دنبال خواهد داشت . با توجه به عدم برخورد مناسب با مشکل فوق در برخی از سيستم های عامل ، سيستم هدف ، Crash و يا راه اندازی مجدد می گردد .
  •  Bonk : اين نوع از حملات بيشتر متوجه ماشين هائی است که از سيستم عامل ويندوز استفاده می نمايند . در حملات فوق ، مهاجمان اقدام به ارسال  بسته های اطلاعاتی UDP  مخدوش به مقصد  پورت 53 DNS ، می نمايند  بدين ترتيب در عملکرد سيستم  اختلال ايجاد شده و سيستم  Crash می نمايد .
  • Boink : اين نوع از حملات مشابه تهاجمات  Bonk می باشند. با اين تفاوت که در مقابل استفاده از  پورت 53 ، چندين پورت ، هدف قرارمی گيرد .
Port Service
7 Echo
11 Systat
15 Netstat
19 Chargen
20 FTP-Data
21 FTP
22 SSH
23 Telnet
25 SMTP
49 TACACS
53 DNS
80 HTTP
110 POP3
111 Portmap
161/162 SNMP
443 HTTPS
1812 RADIUS

متداولترين پورت های استفاده شده در حملات DoS

يکی ديگر از حملات DoS ، نوع خاص و در عين حال ساده ای از يک حمله DoS می باشد که با نام Distributed DoS ) DDoS) ، شناخته  می شود .در اين رابطه می توان از نرم افزارهای  متعددی  به منظور انجام اين نوع حملات و از درون يک شبکه ، استفاده بعمل آورد. کاربران ناراضی و يا افرادی که دارای سوء نيت می باشند، می توانند بدون هيچگونه تاثيری از دنيای خارج از شیکه سازمان خود ، اقدام به ازکارانداختن سرويس ها در شبکه نمايند. در چنين حملاتی ، مهاجمان نرم افزاری خاص و موسوم به  Zombie  را توزيع  می نمايند . اين نوع نرم افزارها به مهاجمان اجازه خواهد داد که تمام و يا بخشی از سيستم کامپيوتری آلوده را تحت کنترل خود درآورند. مهاجمان پس از آسيب اوليه به سيستم هدف  با استفاده از نرم افزار نصب شده Zombie ، تهاجم نهائی خود را با بکارگيری مجموعه ای  وسيع از ميزبانان انجام خواهند داد.  ماهيت و نحوه انجام اين نوع از حملات ، مشابه يک تهاجم استاندارد DoS بوده ولی  قدرت تخريب و آسيبی که مهاجمان متوجه سيستم های آلوده می نمايند ، متاثر از مجموع ماشين هائی ( Zombie )  است که تحت کنترل مهاجمان  قرار گرفته شده است .

به منظور حفاظت شبکه ، می توان فيلترهائی را بر روی روترهای خارجی شبکه به منظور دورانداختن بسته های اطلاعاتی مشمول حملات  DoS ، پيکربندی نمود .در چنين مواردی می بايست از فيلتری ديگر که امکان مشاهده ترافيک (مبداء از طريق اينترنت)  و يک آدرس داخلی شبکه را فراهم می نمايد ، نيز استفاده گردد.

 

 

 

 

Byadmin

امنیت در شبکه های بی سیم

امنیت در شبکه های بی سیم

مهمترین وظیفه یک شبکه کامپیوتری فراهم سازی امکان برقراری ارتباط میان گره های آن در تمام زمانها و شرایط گوناگون است به صورتی که برخی از محققین امنیت در یک شبکه را معادل استحکام و عدم بروز اختلال در آن می دانند. هر چند از زاویه ای این تعریف می تواند درست باشد اما بهتر است اضافه کنیم که امینت در یک شبکه علاوه بر امنیت کارکردی به معنی خصوصی بودن ارتباطات نیز هست. شبکه ای که درست کار کند و مورد حمله ویروسها و عوامل خارجی قرار نگیرد اما در عوض تبادل اطلاعات میان دو نفر در آن توسط دیگران شنود شود ایمن نیست. فرض کنید می خواهید با یک نفر در شبکه تبادل اطلاعات – بصورت email یا chat و… – داشته باشید، در اینصورت مصادیق امنیت در شبکه به این شکل است:

هیچ کس (فرد یا دستگاه) نباید بتواند وارد کامپیوتر شما و دوستتان شود .

تبادل اطلاعات شما را بشنود و یا از آن کپی زنده تهیه کند .

با شبیه سازی کامپیوتر دوست شما، به عنوان او با شما تبادل اطلاعات کند.

کامپیوتر شما یا دوستتان را از کار بیندازد

از منابع کامپیوتر شما برای مقاصد خود استفاده کند.

برنامه مورد علاقه خود – یا یک تکه کد کوچک – را در کامپیوتر شما نصب کند،

در مسیر ارتباطی میان شما و دوستتان اختلال بوجود آورد .

با سوء استفاده از کامپیوتر شما به دیگران حمله کند .

1-7-  مفاهيم امنيت شبکه

امنيت شبکه یا Network Security  پردازه ای است که طی آن یک شبکه در مقابل انواع مختلف تهدیدات داخلی و خارجی امن می شود . مراحل ذیل برای ایجاد امنيت پيشنهاد وتایيد شده اند:

1- شناسایی بخشی که باید تحت محافظت قرار گيرد.

2- تصميم گيری درباره مواردی که باید در مقابل آنها از بخش مورد نظر محافظت کرد.

3- تصميم گيری درباره چگونگی تهدیدات

4- پياده سازی امکاناتی که بتوانند از دار ایی های شما به شيوه ای محافظت کنند که از نظر هزینه به صرفه باشد.

5- مرور مجدد و مداوم پردازه و تقویت آن درصورت یاقتن نقطه ضعف برای تامين امنيت بر روی یک شبکه، یکی از بحرانی ترین و خطيرترین مراحل، تامين امنيت دسترسی وکنترل تجهيزات شبکه است.

امنيت در تجهيزات را ميتوان به دو دسته تقسيم کرد :

–  امنيت فيزیکی

–  امنيت منطقی

1-1-7- امنيت فيزیکی

امنيت فيزیکی بازه وسيعی از تدابير را در بر م یگيرد که استقرار تجهيزات در مکانهای امن و به دور ازخطر حملات نفوذگران و استفاده از افزونگی در سيستم از آن جمل هاند. با استفاده از افزونگی، اطمينان ازصحت عملکرد سيستم در صورت ایجاد و رخداد نقص در یکی از تجهيزات (که توسط عملکرد مشابه سخت افزار و یا سروی سدهنده مشابه جایگزین  میشود) بدست می آید.

در بررسی امنيت فيزیکی و اعمال آن، ابتدا باید به خط رهایی که از این طریق تجهزات شبکه را تهدیدمی کنند نگاهی داشته باشيم. پس از شناخت نسبتاً کامل این خطرها و حمله ها می توان به راه حل ها وترفندهای دفاعی در برابر اینگونه حملات پرداخت.

2-1-7- امنيت منطقی

امنيت منطقی به معنای استفاده از رو شهایی برای پایين آوردن خطرات حملات منطقی و نر مافزاری برضد تجهيزات شبکه است. برای مثال حمله به مسيریاب ها و سوئيچ های شبکه بخش مهمی از این گونه حملات را تشکيل می دهند.

2-7- امنيت در شبکه های بی سيم

از آن جا که شبکه های بی سيم، در دنيای کنونی هرچه بيشتر در حال گسترش هستند، و با توجه به ماهيت این دسته از شبکه ها، که بر اساس سيگنال های رادیویی اند، مهم ترین نکته در راه استفاده از این تکنولوژی، آگاهی از نقاط قوت و ضعف آن ست. نظر به لزوم آگاهی از خطرات استفاده از این شبکه ها، با وجود امکانات نهفته در آن ها که به مدد پيکربندی صحيح م یتوان به سطح قابل قبولی از بعد امنيتی دست یافت،ضمن معرفی ” امنيت در شبکه های بی سيم ” بنا داریم در این سری از مقالات با عنوان این شبکه ها با تأکيد بر ابعاد امنيتی آن ها، به روش های پيکربندی صحيح که احتمال رخ داد حملات را کاهش می دهند بپردازیم.

3-7- منشأ ضعف امنيتی در شبکه های بی سيم و خطرات معمول

خطر معمول در کلي هی شبکه های بی سيم مستقل از پروتکل و تکنولوژی مورد نظر، برمزیت اصلی این تکنولوژی که همان پویایی ساختار، مبتنی بر استفاده از سيگنال های رادیویی به جای سيم و کابل، استوار است. با استفاده از این سيگنال ها و در واقع بدون مرز ساختن پوشش ساختار شبکه، نفوذگران قادرند در صورت شکستن موانع امنيتی نه چندان قدرتمند این شبکه ها، خود را به عنوان عضوی از این شبکه ها جازده و در صورت تحقق این امر، امکان دست یابی به اطلاعات حياتی، حمله به سرویس دهنده گان سازمان و مجموعه، تخریب اطلاعات، ایجاد اختلال در ارتباطات گره های شبکه با یکدیگر، توليد داده های غيرواقعی و گمراه کننده، سوءاستفاده از پهنای باند مؤثر شبکه و دیگرفعاليت های مخرب وجود دارد.

در مجموع، در تمامی دست ههای شبکه های بی سيم، از دید امنيتی حقایقی مشترک صادق است  :تمامی ضعف های امنيتی موجود در شبک ههای سيمی، در مورد شبکه های بی سيم نيز صدق م یکند. در واقع نه تنها هيچ جنبه یی چه از لحاظ طراحی و چه از لحاظ ساختاری، خاص شبکه های بی سيم وجود ندارد که سطح بالاتری از امنيت منطقی را ایجاد کند، بلکه همان گونه که ذکر شد مخاطرات ویژه یی را نيز موجب است.

  • نفوذگران، با گذر از تدابير امنيتی موجود، م یتوانند به راحتی به منابع اطلاعاتی موجود بر روی سيستم های رایانه یی دست یابند.
  • اطلاعات حياتی ای که یا رمز نشده اند و یا با روشی با امنيت پایين رمزشده اند، و ميان دو گره در شبکه های بی سيم در حال انتقال م یباشند، می توانند توسط نفوذگران سرقت شده یا تغيير یابند.
  • حمله های DoSبه تجهيزات و سيست مهای بی سيم بسيار متداول است.
  • نفوذگران با سرقت کدهای عبور و دیگر عناصر امنيتی مشابه کاربران مجاز در شبکه های بی سيم، می توانند به شبکه ی مورد نظر بدون هيچ مانعی متصل گردند.
  • با سرقت عناصر امنيتی، یک نفوذگر می تواند رفتار یک کاربر را پایش کند. از این طریق می توان به اطلاعات حساس دیگری نيز دست یافت.
  • کامپيوترهای قابل حمل و جيبی، که امکان و اجازه ی استفاده ازشبکه ی بی سيم را دارند، به راحتی قابل سرقت هستند. با سرقت چنين سخت افزارهایی، می توان اولين قدم برای نفوذ به شبکه را برداشت.
  • یک نفوذگر می تواند از نقاط مشترک ميان یک شبکه ی بی سيم در یک سازمان و شبک هی سيمی آن (که در اغلب موارد شبکه ی اصلی و حساس تری محسوب می گردد) استفاده کرده و با نفوذ به شبکه ی بی سيم عملاً راهی برای دست یابی به منابع شبکه ی سيمی نيز بيابد.
  • در سطحی دیگر، با نفوذ به عناصر کنترل کننده ی یک شبک هی بی سيم،امکان ایجاد اختلال در عمل کرد شبکه نيز وجود دارد.

همان گونه که گفته شد، اغلب شبکه های محلی بی سيم بر اساس ساختار فوق، که به نوع Infrastructure نيز موسوم است، پياده سازی می شوند. با این وجود نوع دیگری از شبکه های محلی بی سيم نيز وجود دارند که از همان منطق نقطه به نقطه استفاده می کنند. در این شبکه ها که عموماً Ad hoc ناميده می شوند یک نقطه ی مرکزی برای دسترسی وجود ندارد و سخت افزارهای همراه – مانند کامپيوترهای کيفی و جيبی یاگوشی های موبایل – با ورود به محدوده ی تحت پوشش این شبکه، به دیگر تجهيزات مشابه متصل می گردند. این شبکه ها به بستر شبکه ی سيمی متصل نيستند و به همين منظور IBSS (Independent Basic Service Set) نيز خوانده میشوند.

شکل 1-7- شبکه های Ad hoc

شبکه های Ad hoc سویی مشابه شبکه های محلی درون دفتر کار هستند که در آنها نيازی به تعریف و پيکربند ی یک سيستم رایانه یی به عنوان خادم وجود ندارد. در این صورت تمامی تجهيزات متصل به این شبکه می توانند پرونده های مورد نظر خود را با دیگر گره ها به اشتراک بگذارند.

4-7- امنيت در شبکه های محلی بر اساس استاندارد 802.11

با طرح قابليت های امنيتی این استاندارد، می توان از محدودیت های آن آگاه شد و این استاندارد و کاربرد را برای موارد خاص و مناسب مورد استفاده قرار داد.

استاندارد 802.11 سرویس های مجزا و مشخصی را برای تأمين یک محيط امن بی سيم در اختيار قرار می دهد. این سرویس ها اغلب توسط پروتکل WEP(Equivalent Privacy Wired)  تأمين می گردند و وظيفه ی آن ها امن سازی ارتباط ميان مخدوم ها ونقاط دسترسی بی سيم است. درک لایه یی که این پروتکل به امن سازی آن می پردازد اهميت ویژه یی دارد، به عبارت دیگر این پروتکل کل ارتباط را امن نکرده و به لایه های دیگر، غير از لایه ی ارتباطی بی سيم که مبتنی بر استاندارد 802.11 است، کاری ندارد. این بدان معنی است که استفاده از WEP در یک شبکه ی بی سيم به معنی استفاده از قابليت درونی استاندارد شبکه های محلی بی سيم است و ضامن امنيت کل ارتباط نيست زیرا امکان قصور از دیگر اصول امنيتی در سطوح بالاتر ارتباطی وجود دارد.

شکل 2-7- محدوده ی عملکرد استاندارد امنیتی 802.11

5-7- قابليت ها و ابعاد امنيتی استاندارد 802.11

در حال حاضر عملاً تنها پروتکلی که امنيت اطلاعات و ارتباطات را در شبکه های بی سيم بر اساس استاندارد 802.11 فراهم می کند WEPاست. این پروتکل با وجود قابليت هایی که دارد، نوع استفاده از آن همواره امکان نفوذ به شبکه های بی سيم را به نحوی، ولو سخت و پيچيده، فراهم م یکند. نکته یی که باید به خاطر داشت این ست که اغلب حملات موفق صورت گرفته در مورد شبک ههای محلی بی سيم، ریشه در پيکربندی ناصحيح WEP در شبکه دارد. به عبارت دیگر این پروتکل در صورت پيکربندی صحيح درصد بالایی از حملات را ناکام می گذارد، هرچند که فی نفسه دچار نواقص و ایرادهایی نيزهست.

بسياری از حملاتی که بر روی شبکه های بی سيم انجام می گيرد از سویی است که نقاط دسترسی با شبکه ی سيمی دارای اشتراک هستند. به عبارت دیگر نفوذگران بعضاً با استفاده از راه های ارتباطی دیگری که بر روی مخدوم ها و سخت افزارهای بی سيم، خصوصاً مخدوم های بی سيم، وجود دارد، به شبکه ی بی سيم نفوذ می کنند که این مقوله نشان دهنده ی اشتراکی هرچند جزءیی ميان امنيت در شبکه های سيمی وبی سيم یی ست که از نظر ساختاری و فيزیکی با یکدیگر اشتراک دارند.

سه قابليت و سرویس پایه توسط IEEE برای شبک ههای محلی بی سيم تعریف می گردد :

Authentication ·

هدف اصلی WEP ایجاد امکانی برای احراز هویت مخدوم بی سيم است. این عمل که در واقع کنترل دسترسی به شبکه ی بی سيم است. این مکانيزم سعی دارد که امکان اتصال مخدوم هایی را که مجاز نيستند به شبکه متصل شوند از بين ببرد.

Confidentiality ·

محرمانگی هدف دیگر WEP است . این بُعد از سرویس ها و خدمات WEP  با هدف ایجاد امنيتی در حدود سطوح  شبکه های سيمی طراحی شده است. سياست این بخش از WEPجلوگيری از سرقت اطلاعات در حال انتقال بر روی شبکه ی محلی بی سيم است.

Integrity ·

هدف سوم از سرویس ها و قابليت های WEPطراحی سياستی است که تضمين کند پيام ها و اطلاعات در حال تبادل در شبکه، خصوصاً ميان مخدومهای بی سيم و نقاط دسترسی، در حين انتقال دچار تغيير نمیگردند. این قابليت درتمامی استانداردها، بسترها و شبک ههای ارتباطاتی دیگر نيز کم وبيش وجود دارد.

نکته ی مهمی که در مورد سه سرویس WEP وجود دارد نبود سرویس های معمول Authorization  و Auditingدر ميان سرویس های ارایه شده توسط این پروتکل است .

6-7- ضعف های اوليه ی امنيتی WEP

در قسمت های قبل به سرویس های امنيتی استاندارد 802.11 پرداختيم . در ضمنِ ذکر هریک از سرویس ها، سعی کردیم به ضعف های هریک اشاره یی داشته باشيم . در این قسمت به بررسی ضعف های تکنيک های امنيتی پایه ی استفاده شده در این استاندارد می پردازیم.

همان گونه که گفته شد، عملاً پایه ی امنيت در استاندارد 802.11 بر اساس پروتکل WEP استوار است WEP در حالت استاندارد بر اساس کليدهای ۴٠ بيتی برای رمزنگاری توسط الگوریتم RC 4 استفاده می شود، هرچند که برخی از توليدکننده گان نگارش های خاصی از WEPرا با کليدهایی با تعداد بيت های بيش تر پياده سازی کرده اند.

نکته ای که در این ميان اهميت دارد قائل شدن تمایز ميان نسبت بالارفتن امنيت واندازه ی کليدهاست . با وجود آن که با بالارفتن اندازه ی کليد (تا ١٠۴ بيت ) امنيت بالاترمی رود، ولی از آن جاکه این کليدها توسط کاربران و بر اساس یک کلمه ی عبور تعيين می شود، تضمينی نيست که این اندازه تماماً استفاده شود . از سوی دیگر همان طور که درقسمت های پيشين نيز ذکر شد، دست یابی به این کليدها فرایند چندان سختی نيست، که در آن صورت دیگر اندازه ی کليد اهميتی ندارد.

متخصصان امنيت بررسی های بسياری را برای تعيين حفره های امنيتی این استاندارد انجام داده اند که در این راستا خطراتی که ناشی از حملاتی متنوع، شامل حملات غيرفعال و فعال است، تحليل شده است.

حاصل بررسی های انجام شده فهرستی از ضعف های اوليه ی این پروتکل است :

١. استفاده از کليدهای ثابت WEP

یکی از ابتدایی ترین ضعف ها که عموماً در بسياری از شبکه های محلی بی سيم وجود دارد استفاده از کليدهای مشابه توسط کاربران برای مدت زمان نسبتاً زیاد است . این ضعف به دليل نبود یک مکانيزم مدیریت کليد رخ می دهد. برای مثال اگر یک کامپيوتر کيفی یا جيبی که از یک کليد خاص استفاده می کند به سرقت برود یا برای مدت زمانی در دسترس نفوذگر باشد، کليد آن به راحتی لو رفته و با توجه به تشابه کليد ميان بسياری از ایستگاه های کاری عملاً استفاده از تمامی این ایستگاه ها ناامن است.از سوی دیگر با توجه به مشابه بودن کليد، در هر لحظه کانال های ارتباطی زیادی توسط یک حمله نفوذپذیر هستند.

٢ Initialization Vector (IV) .

این بردار که یک فيلد ٢۴ بيتی است در قسمت قبل معرفی شده است . این بردار به صورت متنی ساده فرستاده می شود . از آن جایی که کليدی که برای رمزنگاری مورد استفاده قرار می گيرد بر اساس IV توليد می شود، محدوده ی IVعملاً نشان دهنده ی احتمال تکرار آن و در نتيجه احتمال توليد کليدهای مشابه است . به عبارت دیگر در صورتی که IVکوتاه باشد در مدت زمان کمی می توان به کليدهای مشابه دست یافت.

این ضعف در شبکه های شلوغ به مشکلی حاد مبدل می شود . خصوصاً اگر از کارت شبکه ی استفاده شده مطمئن نباشيم . بسياری از کارت های شبکه از IV های ثابت استفاده می کنند و بسياری از کارت های شبکه ی یک توليد کننده ی واحد IVهای مشابه دارند. این خطر به همراه ترافيک بالا در یک شبکه ی شلوغ احتمال تکرار IVدر مدت زمانی کوتاه را بالاتر می برد و در نتيجه کافی ست نفوذگر در مدت زمانی معين به ثبت داده های رمز شده ی شبکه بپردازد و IVهای بسته های اطلاعاتی را ذخيره کند . با ایجاد بانکی از IVهای استفاده شده در یک شبکه ی شلوغ احتمال بالایی برای نفوذ به آن شبکه در مدت زمانی نه چندان طولانی وجود خواهد داشت.

٣. ضعف در الگوریتم

از آن جایی که IV در تمامی بسته های تکرار می شود و بر اساس آن کليد توليد می شود، نفوذگر می تواند با تحليل و آناليز تعداد نسبتاً زیادی از IVها و بسته های رمزشده بر اساس کليد توليد شده بر مبنای آن IV به کليد اصلی دست پيدا کند . این ، فرایند عملی زمان بر است ولی از آن جاکه احتمال موفقيت در آن وجود دارد لذا به عنوان ضعفی برای این پروتکل محسوب می گردد.

۴. استفاده از CRC رمز نشده

در پروتکل WEP، کد  CRCرمز نمی شود . لذا بسته های تأیيدی که از سوی نقاط دسترسی بی سيم به سوی گيرنده ارسال می شود بر اساس یک CRCرمزنشده ارسال می گردد و تنها در صورتی که نقطه ی دسترسی از صحت بسته اطمينان حاصل کند تأیيدآن را می فرستد. این ضعف این امکان را فراهم می کند که نفوذگر برای رمزگشایی یک بسته، محتوای آن را تغيير دهد و CRCرا نيز به دليل این که رمز نشده است، به راحتی عوض کند و منتظر عکس العمل نقطه ی دسترسی بماند که آیا بسته ی تأیيد را صادر میکند یا خير.

ضعف های بيان شده از مهم ترین ضعف های شبکه های بی سيم مبتنی بر پروتکل WEP هستند. نکته یی که در مورد ضعف های فوق باید به آن اشاره کرد این است که در ميان این ضعف ها تنها یکی از آن ها (مشکل امنيتی سوم ) به ضعف در الگوریتم رمزنگاری بازمی گردد و لذا با تغيير الگوریتم رمزنگاری تنها این ضعف است که برطرف می گردد و بقيه ی مشکلات امنيتی کماکان به قوت خود باقی هستند.

 

7-7- خطرها، حملات و ملزومات امنيتی

همان گونه که گفته شد، با توجه به پيشرفت های اخير، در آینده ای نه چندان دور باید منتظر گستردگی هرچه بيش تر استفاده از شبکه های بی سيم باشيم. این گستردگی، با توجه به مشکلاتی که از نظر امنيتی در این قبيل شبکه ها وجود دارد نگرانی هایی را نيز به همراه دارد. این نگرانی ها که نشان دهنده ی ریسک بالای استفاده از این بستر برای سازمان ها و شرکت های بزرگ است، توسعه ی این استاندارد را در ابهام فرو برده است. در این قسمت به دسته بندی و تعریف حملات،خطرها و ریسک های موجود در استفاده از شبکه های محلی بی سيم بر اساس استاندارد IEEE 802.11x می پردازیم.

مطابق درخت فوق، حملات امنيتی به دو دسته ی فعال و غيرفعال تقسيم می گردند.

حملات غيرفعال

در این قبيل حملات، نفوذگر تنها به منبعی از اطلاعات به نحوی دست می یابد ولی اقدام به تغيير محتوال اطلاعات منبع نمی کند. این نوع حمله می تواند تنها به یکی از اشکال شنود ساده یا آناليز ترافيک باشد.

– شنود

در این نوع، نفوذگر تنها به پایش اطلاعات ردوبدل شده می پردازد. برای مثال شنود ترافيک روی یک شبکه ی محلی یا یک شبکه ی بی سيم (که مد نظر ما است) نمونه هایی از این نوع حمله به شمار می آیند.

–  آناليز ترافيک

در این نوع حمله، نفوذگر با کپی برداشتن از اطلاعات پایش شده، به تحليل جمعی داده ها می پردازد. به عبارت دیگر بسته یا بسته های اطلاعاتی به همراه یکدیگر اطلاعات معناداری را ایجاد می کنند.

 

 

 

حملات فعال

در این نوع حملات، برخلاف حملات غيرفعال، نفوذگر اطلاعات مورد نظر را، که از منابع به دست می آید، تغيير می دهد، که تبعاً انجام این تغييرات مجاز نيست. از آن جایی که در این نوع حملات اطلاعات تغيير می کنند، شناسایی رخ داد

حملات فرایندی امکان پذیراست. در این حملات به چهار دسته ی مرسوم زیر تقسيم بندی می گردند :

– تغيير هویت

در این نوع حمله، نفوذگر هویت اصلی را جعل می کند. این روش شامل تغيير هویت اصلی یکی از طرف های ارتباط یا قلب هویت و یا تغيير جریان واقعی فرایند پردازش اطلاعات نيز می گردد.

– پاسخ های جعلی

نفوذگر در این قسم از حملات، بسته هایی که طرف گيرنده ی اطلاعات در یک ارتباط دریافت می کند را پایش می کند. البته برای اطلاع از کل ماهيت ارتباط یک اتصال از ابتدا پایش می گردد ولی اطلاعات مفيد تنها اطلاعاتی هستند که از سوی گيرنده برای فرستنده ارسال می گردند. این نوع حمله بيش تر در مواردی کاربرد دارد که فرستنده اقدام به تعيين هویت گيرنده می کند. در این حالت بسته های پاسخی که برای فرستنده به عنوان جواب به سؤالات فرستنده ارسال می گردند به معنای پرچمی برای شناسایی گيرنده محسوب می گردند. لذا در صورتی که نفوذگر این بسته ها را ذخيره کند و در زمانی که یا گيرنده فعال نيست، یا فعاليت یا ارتباط آن به صورت آگاهانه –به روشی-توسط نفوذگر قطع شده است ، می تواند مورد سوء استفاده قرار گيرد. نفوذگر با ارسال مجدد این بسته ها خود را به جای گيرنده جا زده و از سطح دسترسی مورد نظر برخوردار می گردد.

– تغيير پيام

در برخی از موارد مرسوم ترین و متنوع ترین نوع حملات فعال تغيير پيام است. از آن جایی که گونه های متنوعی از ترافيک بر روی شبکه رفت وآمد می کنند و هریک از این ترافيک ها و پروتکل ها از شيوه ای برای مدیریت جنبه های امنيتی خود استفاده می کنند، لذا نفوذگر با اطلاع از پروتکل های مختلف می تواند برای هر یک از این انواع ترافيک نوع خاصی از تغيير پيام ها و در نتيجه حملات را اتخاذ کند. با توجه به گسترده گی این نوع حمله، که کاملاً به نوع پروتکل بسته گی دارد، در این جا نمی توانيم به انواع مختلف آن بپردازیم، تنها به یادآوری این نکته بسنده می کنيم که این حملات تنها دست یابی به اطلاعات را هدف نگرفته است و می تواند با اعمال تغييرات خاصی، به گمراهی دو طرف منجر شده و مشکلاتی را برای سطح مورد نظر دسترسی که می تواند یک کاربر عادی باشد فراهم کند.

– حمله های DoS (Denial-of-Service )

این نوع حمله، در حالات معمول، مرسوم ترین حملات را شامل می شود. در این نوع حمله نفوذگر یا حمله کننده برای تغيير نحوه ی کارکرد یا مدیریت یک سامانه ی ارتباطی یا اطلاعاتی اقدام می کند. ساده ترین نمونه سعی در از کارانداختن خادم های نرم افزاری و سخت افزاری ست. پيرو چنين حملاتی، نفوذگر پس از از کارانداختن یک سامانه، که معمولاً سامانه ای ست که مشکلاتی برای نفوذگر برای دسترسی به اطلاعات فراهم کرده است، اقدام به سرقت، تغيير یا نفوذ به منبع اطلاعاتی می کند. در برخی از حالات، در پی حمله ی انجام شده، سرویس مورد نظر به طور کامل قطع نمی گردد و تنها کارایی آن مختل می گردد. در این حالت نفوذگر می تواند با سوءاستفاده از اختلال ایجاد شده به نفوذ از طریق/ به همان سرویس نيز اقدام کند.

8-7- هفت مشکل امنيتی مهم شبکه های بی سيم 802.11

موفقيت حيرت انگيز 802.11 به علت توسعه ” اترنت بی سيم “است. همچنانکه 802.11 به ترقی خود ادامه می دهد، تفاوت هایش با اترنت بيشتر مشخص می شود. بيشتر این تفاوت ها به دليل نا آشنایی نسبی بسياری از مدیران شبکه با لایه فيزیکی فرکانس رادیویی است. در حاليکه همه مدیران شبکه باید درک پایه ای از لينک رادیویی داشته باشند، تعدادی از ابزارها برای کمک به آنها به خدمت گرفته می شوند. آنالایزرهای (تحليل کننده ) شبکه های بی سيم برای مدت ها ابزاری لازم برای مهندسان شبکه در اشکال زدایی و تحليل پروتکل بوده اند. بسياری از آنالایزرها بعضی کارکردهای امنيتی را نيز اضافه کرده اند که به آنها اجازه کار با عملکردهای بازرسی امنيتی را نيز می دهد.

در این سلسله مقاله هفت مشکل از مهم ترین آسيب پذیری های امنيتی موجود در LANهای بی سيم، راه حل آنها و در نهایت چگونگی ساخت یک شبکه بی سيم امن  مورد بحث قرار می گيرد. بسياری از پرسش ها در این زمينه در مورد ابزارهایی است که مدیران شبکه می توانند استفاده کنند. یک آنالایزر از اولين خریدهایی است که یک مدیر شبکه باید انجام دهد. آنالایزرها علاوه بر عملکردهای سنتی تحليل پروتکل و ابزار تشخيص عيب، می توانند برای تشخيص بسياری از نگرانی های امنيتی که استفاده ازهفت » شبکه بی سيم را کند می کنند، استفاده شوند.

مسأله شماره ١: دسترسی آسان

LAN های بی سيم به آسانی پيدا می شوند. برای فعال کردن کلاینت ها در هنگام یافتن آنها، شبکه ها باید فریم های

Beacon با پارامتر های شبکه را ارسال کنند. البته، اطلاعات مورد نياز برای پيوستن به یک شبکه، اطلاعاتی است که برای اقدام به یک حمله روی شبکه نياز است. فریم های Beacon توسط هيچ فانکشن اختصاصی پردازش نمی شوند و این به این معنی است که شبکه 802.11 شما و پارامترهایش برای هر شخصی با یک کارت 802.11 قابل استفاده است. نفوذگران با آنتن های قوی می توانند شبکه ها را در مسيرها یا ساختمان های نزدیک بيابند و ممکن است اقدام به انجام حملاتی کنند حتی بدون اینکه به امکانات شما دسترسی فيزیکی داشته باشند.

راه حل شماره ١: تقویت کنترل دسترسی قوی

دسترسی آسان الزاماً با آسيب پذیری مترادف نيست. شبکه های بی سيم برای ایجاد امکان اتصال مناسب طراحی شده اند، اما می توانند با اتخاذ سياستهای امنيتی مناسب تا حد زیادی مقاوم شوند. یک شبکه بی سيم می تواند تا حد زیادی در این اتاق محافظت شده از نظر الکترومغناطيس محدود شود که اجازه نشت سطوح بالایی از فرکانس رادیویی را نمی دهد. به هرحال، برای بيشتر موسسات چنين برد هایی لازم نيستند.

تضمين اینکه شبکه های بی سيم تحت تأثير کنترل دسترسی قوی هستند، می تواند از خطر سوءاستفاده از شبکه بی سيم بکاهد.تضمين امنيت روی یک شبکه بی سيم تا حدی به عنوان بخشی از طراحی مطرح است. شبکه ها باید نقاط دسترسی را در بيرون ابزار پيرامونی امنيت مانند فایروال ها قرار دهند و مدیران شبکه باید به استفاده از VPN ها برای ميسر کردن دسترسی به شبکه توجه کنند. یک سيستم قوی تأیيد هویت کاربر باید به کار گرفته شود و ترجيحاً با استفاده از محصولات جدید که برپایه استاندارد IEEE 802.1x هستند. 802.1 x انواع فریم های جدید برای تأیيد هویت کاربر را تعریف می کند و از دیتابيس های کاربری جامعی مانند RADIUS بهره می گيرد. آنالایزرهای باسيم سنتی می توانند با نگاه کردن به تقاضاهای RADIUS و پاسخ ها، امکان درک پروسه تأیيد هویت را فراهم کنند. یک سيستم آناليز خبره برای تأیيد هویت 802.11 شامل یک روتين عيب یابی مشخص برای  LAN  هاست که ترافيک تأیيد هویت را نظاره می کند و امکان تشخيص عيب را برای مدیران شبکه فراهم می کند که به آناليز بسيار دقيق و کدگشایی فریم احتياج ندارد. سيستم های آناليز خبره که پيام های تأیيد هویت802.1 x را دنبال می کنند، ثابت کرده اند که برای استفاده در LAN های استفاده کننده از802.1 x فوق العاده باارزش هستند. هرگونه طراحی، بدون در نظر گرفتن ميزان قدرت آن، باید مرتباً بررسی شود تا سازگاری چينش فعلی را با اهداف امنيتی طراحی تضمين کند. بعضی موتورهای آناليز تحليل عميقی روی فریم ها انجام می دهند و می توانند چندین مسأله معمول امنيت802.1 x را  تشخيص دهند. تعدادی از حملات روی شبکه های باسيم در سال های گذشته شناخته شده اند و لذا وصله های فعلی به خوبی تمام ضعف های شناخته شده را در این گونه شبکه ها نشان می دهند. آنالایزرهای خبره پياده سازی های ضعيف را برای مدیران شبکه مشخص می کنند و به این ترتيب مدیران شبکه می توانند با به کارگيری سخت افزار و نرم افزار ارتقاء یافته، امنيت شبکه را حفظ کنند.پيکربندی های نامناسب ممکن است منبع عمده آسيب پذیری امنيتی باشد، مخصوصاً اگر LANهای بی سيم بدون نظارت مهندسان امنيتی به کارگرفته شده باشند. موتورهای آناليز خبره می توانند زمانی را که پيکربندی های پيش فرض کارخانه مورد استفاده قرارمی گيرند، شناسایی کنند و به این ترتيب می توانند به ناظران کمک کنند که نقاطی از دسترسی را که بمنظور استفاده از ویژگی های امنيتی پيکربندی نشده اند، تعيين موقعيت کنند. این آنالایزرها همچنين می توانند هنگامی که وسایلی از ابزار امنيتی قوی مانند VPN ها یا  802.1 xاستفاده نمی کنند، علائم هشدار دهنده را ثبت کنند.

مسأله شماره ٢: نقاط دسترسی نامطلوب

دسترسی آسان به شبکه های LAN  بی سيم امری منفک از راه اندازی آسان آن نيست.  این دو خصوصيت در هنگام ترکيب شدن با یکدیگر می توانند برای مدیران شبکه و مسوولان امنيتی ایجاد دردسر کنند. هر کاربر می تواند به فروشگاه کامپيوتر نزدیک خود برود، یک نقطه دسترسی! بخرد و بدون کسب اجازه ای خاص به کل شبکه متصل شود. بسياری از نقاط دسترسی با اختيارات مدیران ميانی عرضه می شوند و لذا دپارتمان ها ممکن است بتوانند LAN بی سيمشان را بدون صدور اجازه از یک سازمان IT مرکزی در بکارگرفته شده توسط ” نامطلوب ” معرض عموم قرار دهند. این دسترسی به اصطلاح کاربران ، خطرات امنيتی بزرگی را مطرح می کند. کاربران در زمينه امنيتی خبره نيستند و ممکن است از خطرات ایجاد شده توسط LAN های بی سيم آگاه نباشند. ثبت بسياری از  ورودها به شبکه نشان از آن دارد که ویژگی های امنيتی فعال نيستند و بخش بزرگی از آنها تغييراتی نسبت به پيکربندی پيش فرض نداشته اند و با همان پيکربندی راه اندازی شده اند.

راه حل شماره ٢ : رسيدگی های منظم به سایت

مانند هر تکنولوژی دیگر شبکه، شبکه های بی سيم به مراقبت از سوی مدیران امنيتی نياز دارند. بسياری از این تکنولوژی ها به دليل سهولت استفاده مورد بهره برداری نادرست قرار می گيرند، لذا آموختن نحوه یافتن شبکه های امن نشده ازاهميت بالایی برخوردار است.استفاده از یک آنتن و جستجوی آنها به این منظور که بتوانيد قبل از نفوذگران این شبکه ها را پيدا کنيد. نظارت های فيزیکی سایت باید به صورت مرتب و در حد امکان انجام گيرد.اگرچه هرچه نظارت ها سریع تر انجام گيرد، امکان کشف استفاده های غيرمجاز بيشتر است، اما زمان زیادی که کارمندان مسوول این امر باید صرف کنند، کشف تمامی استفاده های غيرمجاز را بجز برای محيط های بسيار حساس، غيرقابل توجيه می کند. یک راهکار برای عدم امکان حضور دائم می تواند انتخاب ابزاری در اندازه دستی باشد. این عمل می تواند استفاده تکنسين ها از اسکنرهای دستی در هنگام انجام امور پشتيبانی کاربران، برای کشف شبکه های غيرمجاز باشد.

یکی از بزرگترین تغييرات در بازار 802.11 در سال های اخير ظهور 802.11 a به عنوان یک محصول تجاری قابل دوام بود. این موفقيت نياز به ارائه ابزارهایی برای مدیران شبکه های802.11 a را بوجود آورد. خوشبختانه 802.11 a از همان MAC پيشينيان خود استفاده می کند، بنابراین بيشتر آنچه مدیران راجع به 802.11 و تحليل کننده ها می دانند، بدرد می خورد. مدیران شبکه باید دنبال محصولی سازگار باشند که هر دو استاندارد  802.11 aو 802.11 bرا بصورت یکجا و ترجيحاً به صورت همزمان پشتيبانی کند. چيپ ست های دوباندی 802.11 a/b و کارت های ساخته شده با آنها به آنالایزرها اجازه می دهد که روی هر دو باند بدون تغييرات سخت افزاری کار کنند، و این بدین معنی است که مدیران شبکه نياز به خرید و آموزش فقط یک چارچوپ پشتيبانی شده برای هر دو استاندارد دارند. این روال باید تا 802.11 g ادامه یابد، تا جایی که سازندگان آنالایزرها کارت های 802.11 a/b/g را مورد پذیرش قرار دهند.بسياری از ابزارها می توانند برای انجام امور رسيدگی به سایت و ردیابی نقاط دسترسی نامطلوب استفاده شوند، اما مدیران شبکه باید از نياز به همگامی با آخرین تکنيک های استفاده شده در این بازی موش و گربه! آگاه باشند. نقاط دسترسی می توانند در هر باند فرکانسی تعریف شده در 802.11 بکارگرفته شوند، بنابراین مهم است که تمام ابزارهای مورد استفاده در بررسی های سایت بتوانند کل محدوده فرکانسی را پویش کنند. حتی اگر شما استفاده از b  802.11 را انتخاب کرده اید، آنالایزر استفاده شده برای کار نظارت بر سایت، باید بتواند همزمان نقاط دسترسی802.11 a  را نيز پویش کند تا در طول یک بررسی کامل نيازی به جایگزین های سخت افزاری و نرم افزاری نباشد.بعضی نقاط دسترسی نامطلوب سعی دارند کانالهایی را به صورت غيرقانونی روی کانال های 802.11 b به کار بگيرند که برای ارسال استفاده نمی شوند. برای مثال قوانين FCC تنها اجازه استفاده از کانال های ١ تا ١١ از 802.11 bرا می دهد. کانال های ١٢ تا ١۴ جزء مشخصات آن تعریف شده اند اما فقط برای استفاده در اروپا و ژاپن کاربرد دارند. به هرحال، بعضی کاربران ممکن است از نقطه دسترسی کانال های اروپایی یا ژاپنی استفاده کنند، به این اميد که رسيدگی یک سایت متمرکز روی کانال های مطابق با FCC  از کانال های فرکانس بالاتر چشم پوشی کند. این قضيه مخصوصاً برای ردیابی ابزارهایی اهميت دارد که بيرون باند فرکانسی مجاز بکارگرفته شده اند تا از اعمال اجرایی اتخاذ شده توسط نمایندگی های مجاز برحذر باشند. آنالایزرهای غيرفعال (Passive Analyzers) ابزار ارزشمندی هستند زیرا استفاده های غيرمجاز را تشخيص می دهند، اما چون توانی ارسال نمی کنند استفاده از آنها قانونی است.مدیران شبکه همواره تحت فشار زمانی هستند، و به روش آسانی برای یافتن نقاط دسترسی نامطلوب و در عين حال چشم پوشی از نقاط دسترسی مجاز نياز دارند. موتورهای جستجوی خبره به مدیران اجازه می دهند که ليستی از نقاط دسترسی مجاز را پيکربندی کنند. هر نقطه دسترسی غيرمجاز باعث توليد علامت هشدار دهنده ای می شود. در پاسخ به علامت هشدار دهنده، مدیران شبکه می توانند از ابزار دیگری برای پيدا کردن نقطه دسترسی براساس مقياس های قدرت سيگنال استفاده کنند. اگرچه این ابزارها ممکن است خيلی دقيق نباشند، ولی برای محدود کردن محوطه جستجوی نقطه دسترسی نامطلوب به اندازه کافی مناسب هستند.

مسأله شماره ٣: استفاده غيرمجاز از سرویس

چندین شرکت مرتبط با شبکه های بی سيم نتایجی منتشر کرده اند که نشان می دهد اکثر نقاط دسترسی با تنها تغييرات مختصری نسبت به پيکربندی اوليه برای سرویس ارائه می گردند. تقریباً تمام نقاط دسترسی که با پيکربندی پيش فرض مشغول به ارائه سرویس هستند WEP (Wired Equivalent Privacy) را فعال نکرده اند یا یک کليد پيش فرض دارند که توسط تمام توليدکنند گان محصولات استفاده می شوند. بدون WEP دسترسی به شبکه به راحتی ميسر است. دو مشکل به دليل این دسترسی باز می تواند بروز کند: کاربران غيرمجاز لزوماً از مفاد ارائه سرویس تبعيت نمی کنند، و نيز ممکن است تنها توسط یک اسپم ساز اتصال شما به ISPتان لغو شود.

راه حل شماره ٣ : طراحی و نظارت برای تأیيد هویت محکم

راه مقابله مشخص با استفاده غيرمجاز، جلوگيری از دسترسی کاربران غيرمجاز به شبکه است. تأیيد هویت محکم و محافظت شده توسط رمزنگاری یک پيش شرط برای صدور اجازه است، زیرا امتيازات دسترسی برپایه هویت کاربر قرار دارند. روش های VPNکه برای  حفاظت از انتقال در لينک رادیویی به کارگرفته می شوند، تأیيد هویت محکمی را ارائه می کنند. تخمين مخاطرات انجام شده توسط سازمان ها نشان می دهد که دسترسی به 802.1 x باید توسط روش های تأیيد هویت برپایه رمزنگاری تضمين شود. از جمله این روش ها می توان به TLS (Layer Security Transport) ، TTLS(Tunneled Layer Security Transport ) یا  PEAP (Protected Extensible Authentication Protocol) اشاره کرد.

هنگامی که یک شبکه با موفقيت راه اندازی می شود، تضمين تبعيت از سياست های تایيد هویت و اعطای امتياز مبتنی بر آن حياتی است. همانند مسأله نقاط دسترسی نامطلوب، در این راه حل نيز نظارت های منظمی بر تجهيزات شبکه بی سيم باید انجام شود تا استفاده از مکانيسم های تأیيد هویت و پيکربندی مناسب ابزارهای شبکه تضمين شود. هر ابزار نظارت جامع باید نقاط دسترسی را در هر دو باند فرکانسی802.11 b (باند  GHz ISM 2.4) و (802.115 a GHz U-NII) تشخيص دهد و پارامترهای عملياتی مرتبط با امنيت را نيز مشخص کند. اگر یک ایستگاه غيرمجاز متصل به شبکه کشف شود، یک رسيور دستی می تواند برای ردیابی موقعيت فيزیکی آن استفاده شود. آنالایزرها نيز می توانند برای تأیيد پيکربندی بسياری از پارامترهای نقاط دسترسی استفاده گردند و هنگامی که نقاط دسترسی آسيب پذیری های امنيتی را نمایان می کنند، علائم هشدار دهنده صوتی توليد کنند.

مسأله شماره ۴ : محدودیت های سرویس و کارایی

LAهای بی سيم ظرفيت های ارسال محدودی دارند. شبکه های802.11 b سرعت انتقالی برابر با 11 Mbps و شبکه های برپایه تکنولوژی جدید 802.11 a نرخ انتقال اطلاعاتی تا  Mbps 54 دارند. البته ماحصل مؤثر واقعی، به دليل بالاسری لایه MAC تقریباً ، تا نيمی از ظرفيت اسمی می رسد. نقاط دسترسی کنونی این ظرفيت محدود را بين تمام کاربران مربوط به یک نقطه دسترسی قسمت می کنند. تصور اینکه چگونه برنامه های محلی احتمالاً چنين ظرفيت محدودی را اشغال می کنند یا چگونه یک نفوذگر ممکن است یک حمله انکار سرویس(DoS)  روی این منابع محدود طرح ریزی کند، سخت نيست.ظرفيت رادیویی می تواند به چندین روش اشغال شود. ممکن است توسط ترافيکی که از سمت شبکه باسيم با نرخی بزرگتر از توانایی کانال رادیویی می آید، مواجه شود. اگر یک حمله کننده یک ping flood را از یک بخش اترنت سریع بفرستد، می تواند به راحتی ظرفيت یک نقطه دسترسی را اشغال کند. با استفاده از آدرس های broadcast امکان اشغال چندین نقطه دسترسی متصل به هم وجود دارد. حمله کننده همچنين می تواند ترافيک را به شبکه رادیویی بدون اتصال به یک نقطه دسترسی بی سيم تزریق کند. 802.11 طوری طراحی شده است که به چندین شبکه اجازه به اشتراک گذاری یک فضا وکانال رادیویی را می دهد. حمله کنندگانی که می خواهند شبکه بی سيم را از کار بياندازند، می توانند ترافيک خود را روی یک کانال رادیویی ارسال کنند و شبکه مقصد ترافيک جدید را با استفاده از مکانيسم CSMA/CA تا آنجا که می تواند می پذیرد. مهاجمان بداندیش که فریم های ناسالم می فرستند نيز ظرفيت محدود را پر می کنند. همچنين ممکن است مهاجمان تکنيک های توليد پارازیت رادیویی را انتخاب کنند و اقدام به ارسال اطلاعات با نویز بالا به شبکه های بی سيم مقصد کنند.بارهای بزرگ ترافيک الزاماً با نيات بدخواهانه توليد نمی شوند. انتقال فایل های بزرگ یا سيستم client/server ترکيبی ممکن است مقادیر بالایی از دیتا روی شبکه ارسال کنند. اگر تعداد کافی کاربر شروع به گرفتن اندازه های بزرگی از دیتا از طریق یک نقطه دسترسی کنند، شبکه شبيه سازی دسترسی dial-upرا آغاز می کند.

راه حل شماره ۴ : دیدبانی شبکه

نشان یابی مسائل کارایی با دیدبانی و کشف آنها آغاز می شود. مدیران شبکه بسياری از کانال ها را برای کسب اطلاعات در مورد کارایی در اختيار دارند: از ابزارهای تکنيکی خاص مانند                                                                    (Simple Network Management Protocol) SNMPگرفته تا ابزارهای بالقوه قوی غيرفنی مانند گزارش های کارایی کاربران. یکی از مسائل عمده بسياری از ابزارهای تکنيکی، فقدان جزئيات مورد نياز برای درک بسياری از شکایت های کاربران در مورد کارایی است. آنالایزرهای شبکه های بی سيم می توانند با گزارش دهی روی کيفيت سيگنال و سلامت شبکه در مکان کنونی خود، کمک باارزشی برای مدیر شبکه باشند. مقادیر بالای ارسال های سرعت پایين می تواند بيانگر تداخل خارجی یا دور بودن یک ایستگاه از نقطه دسترسی باشد. توانایی نشان دادن سرعت های لحظه ای روی هر کانال، یک تصویر بصری قوی از ظرفيت باقی مانده روی کانال می دهد که به سادگی اشغال کامل یک کانال را نشان می دهد. ترافيک مفرط روی نقطه دسترسی می تواند با تقسيم ناحيه پوشش نقطه دسترسی به نواحی پوشش کوچک تر یا با اعمال روش شکل دهی ترافيک در تلاقی شبکه بی سيم با شبکه اصلی تعيين شود.در حاليکه هيچ راه حل فنی برای آسيب پذیری های ناشی از فقدان تأیيد هویت فریم های کنترل و مدیریت وجود ندارد، مدیران می توانند برای مواجهه با آنها گام هایی بردارند. آنالایزرها اغلب نزدیک محل های دردسرساز استفاده می شوند تا به تشخيص عيب کمک کنند و به صورت ایده آل برای مشاهده بسياری از حملات  DoSکار گذاشته می شوند. مهاجمان می توانند با تغيير دادن فریم های 802.11 با استفاده از یکی از چندین روش معمول واسط های برنامه نویسی 802.11 موجود، از شبکه سوءاستفاده کنند. حتی یک محقق امنيتی ابزاری نوشته است که پيام های قطع اتصال فرستاده شده توسط نقاط دسترسی به کلاینت ها را جعل می کند. بدون تأیيد هویت پيام های قطع اتصال بر اساس رمزنگاری، کلاینت ها به این پيام های جعلی عمل می کنند و اتصال خود را از شبکه قطع می کنند. تا زمانی که تأیيد هویت به صورت یک فریم رمزشده استاندارد درنياید، تنها مقابله عليه حملات جعل پيام، مکان یابی حمله کننده و اعمال عکس العمل مناسب است.

ربایی! Session و MAC مسأله شماره ۵: جعل

شبکه های 802.11 فریم ها را تأیيد هویت نمی کنند. هر فریم یک آدرس مبداء دارد، اما تضمينی وجود ندارد که ایستگاه فرستنده واقعاً فریم را ارسال کرده باشد! در واقع همانند شبکه های اترنت سنتی، مراقبتی در مقابل جعل مبداء آدرس ها وجود ندارد. نفوذگران ARP(Resolution Protocol Address) می توانند از فریم های ساختگی برای هدایت ترافيک و تخریب جداول استفاده کنند. در سطحی بسيار ساده تر، نفوذگران می توانند ایستگاه های در حال استفاده را مشاهده MAC (Medium Access Control) آدرس های کنند و از آن آدرس ها برای ارسال فریم های بدخواهانه استفاده کنند. برای جلوگيری ازاین دسته از حملات، مکانيسم تصدیق هویت کاربر برای شبکه های 802.11 در حال ایجاد است. با درخواست هویت از کاربران، کاربران غيرمجاز از دسترسی به شبکه محروم می شوند. اساس تصدیق هویت کاربران استاندارد 802.1 x است که در ژوئن 2001 تصویب شده است. 802.1 x می تواند برای درخواست هویت از کاربران به منظور تأیيد آنان قبل از دسترسی به شبکه مورد استفاده قرار گيرد، اما ویژگی های دیگری برای ارائه تمام امکانات مدیریتی توسط شبکه های بی سيم مورد نياز است.

نفوذگران می توانند از فریم های جعل شده در حملات اکتيو نيز استفاده کنند. نفوذگران می توانند از فقدان تصدیق هویت نقاط دسترسی sessions علاوه بر ربودن نشست ها(  چراغ دریایی ) Beaconبهره برداری کنند. نقاط دسترسی توسط پخش فریم های توسط نقاط دسترسی ارسال می شوند تا Beacon مشخص می شوند. فریم های کلاینت ها قادر به تشخيص وجود شبکه بی سيم و بعضی موارد دیگر شوند. هر SSID(Identifier Service Set) ایستگاهی که ادعا می کند که یک نقطه دسترسی است و نيز ناميده می شود، منتشر می کند، به عنوان network name که معمولاً Identifier  بخشی از شبکه مجاز به نظر خواهد رسيد. به هرحال، نفوذگران می توانند به راحتی تظاهر کنند که نقطه دسترسی هستند، زیرا هيچ چيز در 802.11 از نقطه دسترسی نمی خواهد که ثابت کند واقعاً یک نقطه دسترسی است. در این نقطه، یک نفوذگر گواهی های لازم را سرقت کند و از آنها man-in-the-middleتواند با طرح ریزی یک حمله برای دسترسی به شبکه استفاده کند. خوشبختانه، امکان استفاده از پروتکل هایی که TLS وجود دارد. با استفاده از پروتکل x تأیيد هویت دوطرفه را پشتيبانی می کنند در 802.1 قبل از اینکه کلاینت ها گواهی های هویت خود را ارائه (Transport Layer Security ) کنند، نقاط دسترسی باید هویت خود را اثبات کنند. این گواهی ها توسط رمزنگاری قوی برای ارسال بی سيم محافظت می شوند. ربودن نشست حل نخواهد شد تا زمانی که بپذیرد . i تصدیق هویت در هر فریم را به عنوان بخشی از802.11MAC 802.11.

راه حل شماره ۵ : پذیرش پروتکل های قوی و استفاده از آنها

یک تهدید خواهد بود. مهندسان شبکه باید روی MAC جعل  iتا زمان تصویب 802.11 تمرکز کنند و شبکه های بی سيم را تا آنجا که ممکن MAC خسارت های ناشی از جعلنقاط APاست از شبکه مرکزی آسيب پذیرتر جدا کنند. بعضی راه حل ها جعل  دسترسی را کشف می کنند و به طور پيش فرض برای مدیران شبکه علائم هشدار دهنده توليد می کنند تا بررسی های بيشتری انجام دهند. در عين حال، می توان فقط  با استفاده از پروتکل های رمزنگاری قوی مانند IPSec . از نشست ربایی! جلوگيری کرد آنالایزرها می توانند در بخشی از تحليل فریم های گرفته شده، سطح امنيتی مورد استفاده را تعيين کنند. این تحليل می تواند در یک نگاه به مدیران شبکه بگوید آیا پروتکل های امنيتی مطلوبی استفاده می شوند یا خير.

قوی، ممکن است که تمایل به استفاده از تصدیق VPN  علاوه بر استفاده از پروتکل های داشته باشيد. بعضی جزئيات آناليز وضعيت تصدیق x هویت قوی کاربر با استفاده از 802.1 ارائه می کند. X، نتایج باارزشی روی قسمت بی سيم تبادل تصدیق هویت 802.1x 802.1 هنگام انجام نظارت بر سایت، آنالایزر نوع تصدیق هویت را مشخص می کند و این بررسی به مدیران شبکه اجازه می دهد که محافظت از کلمات عبور توسط رمزنگاری قوی ر ا تضمين کنند.

مسأله شماره ۶: تحليل ترافيک و استراق سمع

802.11 هيچ محافظتی عليه حملاتی که بصورت غيرفعال (passive) ترافيک را مشاهده  می کنند، ارائه نمی کند. خطر اصلی این است که 802.11 روشی برای تامين امنيت دیتای در حال انتقال و جلوگيری از استراق سمع فراهم نمی کند Header  فریم ها هميشه «in the clear» هستند و برای هرکس با در اختيار داشتن یک آنالایزر شبکه بی سيم قابل مشاهده هستند. فرض بر این بوده است که جلوگيری از استراق سمع در مشخصات   WEP(Wired Equivalent Privacy) ارائه گردد. بخش زیادی در مورد رخنه های WEPنوشته شده است که فقط از اتصال ابتدایی بين شبکه و فریم های دیتای کاربر محافظت می کند. فریم های مدیریت و کنترل توسط WEPرمزنگاری و تصدیق هویت نمی شوند و به این ترتيب آزادی عمل زیادی به یک نفوذگر می دهد تا با ارسال فریم های جعلی اختلال به وجود آورد. پياده سازی های اوليه WEP نسبت به ابزارهای crackمانند WEPcrack و AirSnort آسيب پذیر هستند، اما آخرین نسخه ها تمام حملات شناخته شده را حذف می کنند. به عنوان یک اقدام احتياطی فوق العاده، آخرین محصولات WEP  یک گام فراتر می روند و از پروتکل های مدیریت کليد برای تعویض کليد WEP در هر پانزده دقيقه استفاده می کنند. حتی مشغول ترین LANبی سيم آنقدر دیتا توليد نمی کند که بتوان در پانزده دقيقه کليد را بازیافت کرد.

راه حل شماره ۶ : انجام تحليل خطر

هنگام بحث در مورد خطر استراق سمع، تصميم کليدی برقراری توازن بين خطر استفاده از WEPتنها و پيچيدگی بکارگيری راه حل اثبات شده دیگری است. در وضعيت فعلی برای امنيت لایه لينک، استفاده از WEP با کليدهای طولانی و توليدکليد پویا توصيه می شود.  WEP تا حد زیادی مورد کنکاش قرار گرفته است و پروتکل های امنيتی عليه تمام حملات شناخته شده تقویت شده اند. یک قسمت بسيار مهم در این تقویت، زمان کم توليد مجدد کليد است که باعث می شود نفوذگر نتواند در مورد خصوصيات کليد WEP قبل از ، جایگزین شدن، اطلاعات عمده ای کسب کند.اگر شما استفاده از WEPرا انتخاب کنيد، باید شبکه بی سيم خود را نظارت کنيد تا مطمئن شوید که مستعد حمله AirSnort  نيست. یک موتور آناليز قوی به طور خودکار تمام ترافيک دریافت شده را تحليل می کند و ضعف های شناخته شده را در فریم های  محافظت شده توسط WEP بررسی می کند. همچنين ممکن است بتواند نقاط دسترسی و ایستگاه هایی را که WEP  آنها فعال نيست نشان گذاری کند تا بعداً توسط مدیران  شبکه بررسی شوند. زمان کوتاه توليد مجدد کليد ابزار بسيار مهمی است که در کاهش خطرات مربوط به شبکه های بی سيم استفاده می شود. بعنوان بخشی از نظارت سایت، مدیران شبکه می توانند از آنالایزرهای قوی استفاده کنند تا مطمئن شوند که سياست های توليد کليد مجدد WEP توسط تجهيزات مربوطه پياده سازی شده اند.

اگر از LAN بی سيم شما برای انتقال دیتای حساس استفاده می شود، ممکن است WEP برای نياز شما کافی نباشد. روش های رمزنگاری قوی مانند IPSec و SSL ،SSH   برای انتقال دیتا به صورت امن روی کانال های عمومی طراحی شده اند و برای سال ها مقاومت آنها در برابر حملات ثابت شده است، و یقيناً سطوح بالاتری از امنيت را ارائه می کنند. نمایشگرهای وضعيت نقاط دسترسی می توانند بين نقاط دسترسی که از WEP ،802.1 x و VPN استفاده می کنند، تمایز قائل شوند تا مدیران شبکه بتوانند بررسی کنند و که آیا در آنها از سياست های رمزنگاری قوی تبعيت می شود یا خير.

علاوه بر استفاده از پروتکل های VPN قوی، ممکن است که تمایل به استفاده از تصدیق هویت قوی کاربر با استفاده از802.1 x  داشته باشيد. بعضی جزئيات آناليز وضعيت تصدیق 802.1 x، نتایج باارزشی روی قسمت بی سيم تبادل تصدیق هویت 802.1 x ارائه می کند.

آنالایزر هنگام انجام نظارت بر سایت، نوع تصدیق هویت را مشخص می کند و این بررسی به مدیران شبکه اجازه می دهد که محافظت از کلمات عبور توسط رمزنگاری قوی را تضمين کنند.

مسأله شماره ٧: حملات سطح بالاتر

هنگامی که یک نفوذگر به یک شبکه دسترسی پيدا می کند، می تواند از آنجا به عنوان نقطه ای برای انجام حملات به سایر سيستم ها استفاده کند. بسياری از شبکه ها یک پوسته بيرونی سخت دارند که از ابزار امنيت پيرامونی تشکيل شده، به دقت پيکربندی شده و مرتب دیده بانی می شوند. اگرچه درون پوسته یک مرکز آسيب پذیر نرم قرار دارد.

LAN های بی سيم می توانند به سرعت با اتصال به شبکه های اصلی آسيب پذیر مورد  استفاده قرار گيرند، اما به این ترتيب شبکه در معرض حمله قرار می گيرد. بسته به امنيت پيرامون، ممکن است سایر شبکه ها را نيز در معرض حمله قرار دهد، و می توان شرط بست که اگر از شبکه شما به عنوان نقطه ای برای حمله به سایر شبکه ها استفاده شود، حسن شهرت خود را از دست خواهيد داد.

راه حل شماره ٧ : هسته را از LAN بی سيم محافظت کنيد

به دليل استعداد شبکه های بی سيم برای حمله، باید به عنوان شبکه های غيرقابل اعتماد مورد استفاده قرار بگيرند. بسياری از شرکت ها درگاه های دسترسی guest در اتاق های آموزش یا سالن ها ارائه می کنند. شبکه های بی سيم به دليل احتمال دسترسی توسط کاربران غيرقابل اعتماد می توانند به عنوان درگا ه های دسترسی guestتصور شوند. شبکه بی سيم را بيرون منطقه پيرامون امنيتی شرکت قرار دهيد و از تکنولوژی کنترل دسترسی قوی و ثابت شده مانند یک فایروال بين LAN بی سيم و شبکه مرکزی استفاده کنيد، و سپس دسترسی به شبکه مرکزی را از طریق روش های VPN

تثبيت شده ارائه کنيد.

Byadmin

مدیریت یکپارچه تهدیدات الکترونیکی با UTM

چکیده

از آنجا که اداره جوامع کنونی بدون استفاده از راه حلهاي مبتنیبر فناوري اطلاعات تقریباً غیرممکن بنظر میرسد و مفاهیمی چون دولت الکترونیکی، تجارت الکترونیکی، بهداشت، آموزش و بانکداري الکترونیکی جزء راهبردهاي اصلی حکومتهاست، اهمیت پرداختن به موضوع امنیت اطلاعات بیش از پیش نمایان میگردد.

به طور کلی فایروال یکی از محصولات امنیتی پرکاربرد در برقراري امنیت شبکههاي کامپیوتري است. به همین دلیل تکنولوژي فایروالهاي در طول عمر این محصول تغییرات زیادي داشته است. این تغییرات بیشتر به دلیل تولد ایدههاي جدید در تهدیدات شبکهاي بوده است. در این مقاله تلاش خواهد شد که اخیرترین تکنولوژي در تولید فایروال معرفی شود. این تکنولوژي که منجر به تولید محصول UTM میشود، سطوح مختلفی از تهدیدات شبکه اي را کنترل میکند و پیشبینی میشود تا چند سال آینده جایگزین فایروالهاي امروزي شود.

مقدمه

گسترش استفاده از فضاي تبادل اطلاعات در کشور طی سالهاي گذشته و برقراري ارتباط از طریق وب، موجب افزایش بکارگیري فنآوري اطلاعات و وابستگی نهادهاي مختلف اجتماعی به این پدیده گردیده است.

از زمانیکه برخی از نگرانیها در خصوص تعرض به حریم خصوصی افراد و سازمانها ظاهر گردید، متخصصان فنآوري اطلاعات جهت جلوگیري از این تهدیدات و حمایت از اطلاعات خصوصی بنگاهها، افراد و دستگاههاي مختلف تلاشهاي ارزشمندي را ساماندهی نمودند تا فضاي اعتماد به تبادلات الکترونیکی دچار آسیب کمتري شود.

تولید محصولات مختلف امنیتی اعم از تجهیزات سخت افزاري و نرم افزارها در حوزه هاي گوناگون ICT، ارائه راهکارها و تدوین سیاستهاي خرد و کلان جهت صیانت از فضاي تبادل اطلاعات، تربیت نیروهاي مختصص به منظور حفاطت از شبکههاي تبادل اطلاعات همچنین ایجاد آمادگی در برابر حوادث ناشی از تهدیدات الکترونیکی، همگام با پیشرفت دانش IT در صحنه دنیاي دیجیتال نمود بیشتري پیدا کردند. در این میان همزمان با رشد و توسعه انواع آسیبپذیريها در سیستمهاي رایانهاي، تکنولوژي در راستاي محافظت از این سیستمهاي نیز ارتقاء یافتهاند.

رویکرد جدید تهدیدات الکترونیکی عموماً براساس تهدید بر محتوا تلقی میشود. این رویکرد بیشتر به دلیل حضور تجهیزات امنیتی پایینتر از لایه محتوا صورت گرفته است. بدیهی است که امنیت در لایههاي بالا، مخصوصاً در محتوا بسیار پیچیده است و البته بالاترین سطح امنیت سازمان نیر امنیت در سطح محتوا میباشد. بر این اساس تکنولوژي تجهیزات امنیتی نیز باید به سمت محافظت از تهدیدات محتوایی حرکت کنند. تکنولوژي UTM اخیرترین ایده در تجهیزات امنیتی است که تلاش میکند امنیت سازمان را تا سطح محتوا حفظ نماید. این تکنولوژي به عنوان نسل جدید از محصولات فایروال منظور میشود و پیشبینی میشود که در آینده نزدیک، محصول UTM به عنوان محصول امنیتی ضروري در سازمانها جایگزین فایروال شود.

در این مقاله تلاش خواهد شد که محصول UTM معرفی شده و مزایا و معایب آن برشمرده شود. براین اساس در ادامه این مستند، و در بخش دوم ضمن بیان نیازمنديهاي امنیتی محصول فایروال و UTM، ضرورت وجود این تکنولوژي بررسی میشود. در بخش 3 معماري و مکانیسمهاي امنیتی محصولات UTM شرح داده میشود. در پایان نتیجهگیري و جمعبندي ارائه میشود.

 تکنولوژي فایروال و نیازمنديهاي جدید

 تهدیدات محتمل سیستمهاي رایانه اي

به منظور مقابله با تهدیداتی که حوزههاي مختلف فنآوري اطلاعات ممکن است با آنها مواجه باشد، شناخت نوع تهدید ضروري به نظر میرسد. بدیهی است سیستم یکپارچه مقابله با تهدیدات باید بصورت مشخص انواع مورد نظر را پوشش داده و راهکارهاي پیشنهادي را ارائه نماید.

انواع حملات و تهدیدات را میتوان به صورت زیر دستهبندي نمود:

  •  حملات تخریب سرویس
  •  حمله از طریق برنامه مخرب
  •  حمله انسانی و فیزیکی

در هر یک از دسته حملات فوق، فعالیتهاي متفاوتی از سوي مخربین قابل انجام است.در این بخش فهرستی از این فعالیتها بیان میشوند.

حملات تخریب سرویس

در این نوع حمله، مهاجم تلاش مینماید تا دسترسی منابع رایانه توسط سایر کاربران را ناممکن سازد. براي دستیابی به این هدف، چنانچه منابع مشترك سیستم به گونهاي توسط مهاجم اشغال گردیده و حجم استفاده از آنها افزایش یابد که دیگران قادر به استفاده از آنها نباشند، عملاً حمله به منابع سیستم صورت گرفته است. این نوع حمله میتواند به تخریب منابع منجر گردد و یا استفاده از آنها را غیرممکن سازد. برخی از فعالیتهاي این نوع تهدید بصورت زیر قابل بیان است.

  • تخریب، پر کردن و خذف فایلهاي اساسی دیسک
  • تولید پردازش و اشغال پهناي باند پردازنده
  • تخریب و کنترال سرویسهاي شبکه توسط مهاجم
  • ذخیره پیامهاي پخش شده، ارسال پیام و درخواست پاسخ از رایانههاي شبکه
  • استفاده از اتصالهاي غیر باز

حمله از طریق برنامه مخرب

در این نوع حملات، برنامهها بهگونهاي نوشته میشوند که رفتاري مخرب و غیر عادي داشته باشند. معمولاً این برنامهها از طرق مختلف براي کاربران رایانه ارسال شده و کاربر بدون توجه به وجود دستورالعمل مخرب نسبت به اجراي آن اقدام مینماید. شیوههاي مختلف تخریب این برنامهها بصورت زیر میباشد.

  • حمله به برنامههاي سرویسدهنده شبکه
  • تخریب نرم افزارها از طریق ارسال پست الکترونیکی
  • ارسال هرزنامه ها
  • استفاده از دربهاي مخفی جهت دسترسی غیرمجاز
  • اسبهاي تراوا و کرمها

حمله انسانی و فیزیکی

چنانچه بر اساس ضعفهاي موجود در برخی از سیستمها، نفوذگر بتواند به عنوان راهبر سیستم شناخته شود، با در دست گرفتن کنترل سیستم میتواند صدماتی را وارد نماید.

بعلاوه هر مخربی میتواند بصورت فیزیکی منابع سیستم را مورد حمله قرار داده و کارکرد آن را دچار مشکل سازد. فعالیتهاي زیر توسط مخاجم قابل انجام میباشد:

  • سرقت رمز عبور
  • نفوذ از طریق برقراري روابط اجتماعی
  • تخریب فیزیکی منابع رایانه اي و شبکه اي

 

نقش ابزارهاي کنترل ترافیک

امروزه فایروالهاي حالتمند ، IDSها، و آنتی ویروسهاي مبتنی بر میزبان 2 محبوبترین محصولات امنیتی را تشکیل میدهند. اما این راهحلها به سرعت در حال از دست دادن تاثیر خود در برابر نسل جدید تهدیدات میباشند و متخصصان فن- آوري اطلاعات حملات و سرایتهاي موفق متعددي را بر ضد امنیت و زیرساخت شبکه مشاهده میکنند.

نقش سیستمهاي فایروال سنتی و کمبودهاي آنها

فایروالهاي حالتمند در ابتدا براي امنسازي ارتباط با اینترنت بوسیله یک واسط امن بین شبکههاي قابل اعتماد و غیر قابل اعتماد طراحی شدند. این فایروالها با دقت در سرآیند لایه شبکه (L3)، و لایه پروتکل (L4) بسته را نظارت کرده و بر اساس آن به ترافیک اجازه ورود داده، درخواست ورود آن را رد کرده، و یا ترافیک را دوباره بر اساس مجموعهاي از خطمشیهاي فایروال مسیریابی میکنند. مشکل اصلی فایروالها در این است که هکرها روشهاي متعددي را براي گذشتن از خطمشیهاي فایروال توسعه دادهاند. بعضی از این روشها شامل موارد زیر میباشند:

  • پویش پورتهاي باز روي فایروال و یا سیستمهاي موجود در ناحیه قابل اعتماد
  • نرمافزارهاي مخرب نظیر تروژانهایی که روي سیستمهاي موجود در ناحیه قابل اعتماد نصب شدهاند و میتوانند به عنوان شروع کننده حملات نقش داشته باشند.
  • عدم توانایی فایروالهاي نسل قدیمی در بازرسی بخش دادهاي بسته جهت شناسایی انواع کدهاي مخرب نظیر ویروس، کرم و یا تروژان، میتواند بهعنوان یک مسیر قابل نفوذ براي حمله مورد استفاده قرار گیرد.
  • بسیاري از فایروالهاي جدید که قابلیت بازرسی عمیق 3 را پشتیبانی میکنند، در مقابل بستههاي تکهتکه شده آسیبپذیر هستند.
  • کاربران با استفاده از سیستمهاي قابل حمل نظیر Laptop و یا PDA، میتوانند حامل انواع کدهاي مخرب و آلوده از بیرون به داخل سازمان شوند.

در نتیجه باید اذعان داشت که فایروالهایی که ما را احاطه کردهاند کمکی در جهت ممانعت از حملات و سرایتهایی که از داخل شبکه قابل اعتماد آغاز شده باشند نمیکنند.

نقش سیستمهاي IDS سنتی و کمبودهاي آنها

همانند فایروالهاي سنتی، IDSهاي سنتی با آمدن تهدیدات مدرن و پیچیده جاي خود را به فنآوريهاي جدیدتر میدهند. حمله کنندگان ضعفهاي سیستمهاي IDS را شناخته و متدهاي جدیدي براي گذشتن از این سیستمهاي نظارتی پیادهسازي کردهاند. مثالهایی از ضعف سیستمهاي IDS عبارتند از:

  • محصولات IDS معمولاً در نقاط لبهاي شبکه مستقر میشوند و نظارتی بر کل شبکه ندارند.
  • سیستمهاي IDS معمولاً به عنوان ابزارهاي نظارتی کاربري دارند و قابلیت ممانعت از ترافیک مشکوك در این سیستمهاي وجود ندارد.
  • به دلیل نحوه بازرسی در سیستمهاي IDS، این سیستمها معمولاً در مقابل حجم بالاي ترافیک آسیبپذیر میشوند.
  • اغلب سیستمهاي IDS حجم زیادي false positive تولید میکنند که براي جلوگیري از این امر نیاز به نظارت مداوم بر کار IDS میباشد.

براي حل مشکلات فوق، بسیاري از تولید کنندگان محصولات IDS، به سمت تولید نسل جدیدي از این محصولات به نام IPS روي آوردهاند. سیستمهاي IPS میتوانند به صورت Inline در توپولوژي شبکه قرار گیرند و کنشهاي مورد نیاز مدیر نظیر Drop و یا Reset را اعمال نمایند. این محصولات همچنین میتوانند از مکانیسمهاي تشخیص Anomaly بهرهمند شوند.

آنتی ویروسهاي مبتنی بر میزبان و کمبودهاي آنها

یکی از پر کاربردترین نرمافزارهاي امنیتی، سیستمهاي آنتی ویروس مبتنی بر میزبان است. این نرمافزارهاي آنتی ویروس بهعنوان یکی از معمولترین راهحلهاي امنیتی در سازمانها استفاده میشوند. قدمت استفاده از این نرمافزارهاي از سال 1980 میلادي و بهدلیل حضور فایلهاي ویروسی میباشد. گرچه حضور نرمافزارهاي آنتی ویروس مبتنی بر میزبان یک ضرورت در سازمانهاي تلقی میشود ولی این راهحلها شامل نقاط ضعف نیز میباشند که در ادامه برخی از آنها بررسی میشوند.

  1. فرآیند نصب، نگهداري و ارتقاي الگوهاي ویروسی براي این نرمافزارهاي پیچیده است. باید توجه داشت که این نرمافزارها باید در تمامی میزبانهاي موجود در سازمان نصب شوند.
  2. کاربران بهصورت عمدي و یا غیرعمدي میتوانند آنتی ویروس خود را غیرفعال نمایند. § اغلب کاربران یک فرایند منظم جهت بهروز رسانی الگوهاي ویروس براي نرمافزار آنتی ویروس خود اتخاذ نمیکنند و معمولاً در مقابل اخیرترین نسخه ویروسها آسیبپذیر هستند.
  3. برخی از تروژانهاي پیشرفته قادرند قبل از فعال شدن آنتی ویروس روي میزبان فعال شوند و همچنین از فعال شدن آنتی ویروس نیز جلوگیري میکنند.

بدیهی است سازمانهایی که از نرمافزارهاي آنتی ویروس مبتنی بر میزبان استفاده میکنند، در زمینه امنیت سیستم عامل میزبان و برنامه کاربردي از سطح امنیتی خوبی برخوردارند. ولی باید توجه داشت که این سطح امنیتی براي سازمان کافی نیست. بهطور خاص باید توجه داشت که بسیاري از کدهاي مخرب از ناحیه غیرقابل اعتماد وارد نواحی قابل اعتماد شبکه میشوند. بنابراین سازمان باید بتواند این کدهاي مخرب را قبل از رسیدن به میزبانهاي تشخیص داده و بلاك نماید.

تعریف UTM

نام UTM یا مدیریت یکپارچه تهدیدات الکترونیکی عبارتی است که براي اولین بار توسط شرکت IDC در سال 2004 ابداع شد. محصول UTM یک راهحل جامع امنیتی است که مسئول محافظت سیستم در برابر چندین نوع تهدید میباشد. یک محصول UTM معمولا شامل فایروال، VPN، نرم افزار آنتی ویروس، فیلترینگ محتوا، فیلتر اسپم، سیستمهاي جلوگیري و تشخیص حمله (IPS)، حفاظت از Spywareها، و نظارت، گزارشگیري، و مدیریت یکپارچه میباشد.

از UTM میتوان به عنوان نسل تحول یافته محصولات Firewall/VPN و حتی دروازههاي امنیتی نام برد که سعی در ارائه سرویسهاي امنیتی به کاربران یک سازمان به سادهترین شکل دارد. در واقع بدون وجود UTM و در راهحلهاي قدیمی براي بدست آوردن تک تک این سرویسهاي امنیتی ابزارهاي مجزا به همراه پیچیدگیهاي نصب، بهروز سازي، و مدیریت آنها نیاز بود، اما UTM با یکپارچه سازي و مدیریت متمرکز، تمامی نیازمنديهاي امنیتی در یک سازمان در برابر تهدیدات الکترونیکی را برآورده میسازد.

نیاز به محصول UTM

روشهاي سنتی (امنیت لایه اي به صورت چند نقطه اي)

امروزه بسیاري از سازمانها سعی در پیاده سازي سیستمهاي امنیتی با ترکیب راهحلهاي مختلف از فروشندگان متفاوت دارند. همگی این محصولات میبایست به صورت مجزا خریداري، نصب، مدیریت، و بروزرسانی شوند. این رویکرد مشکلاتی شامل تعامل و همکاري نامناسب بین سیستمهاي امنیتی مجزا، حفاظت ناکامل، و آزمون و درستییابی زمانبر دارد، که همگی باعث کاهش پاسخ شبکه به حملات میشوند. محصولاتی که براي کار با هم طراحی نشده باشند، میتوانند در نرخ کارایی شبکه تاثیر بگذارند. همچنین هزینه لازم براي تهیه انواع محصولات مختلف امنیتی براي رسیدن به امنیت جامع در یک سازمان کوچک یا متوسط بسیار سنگین میباشد. پیچیدگی طراحی چنین راهحلی نیز در شکل 1 مشاهده میشود.

سازمانها به ندرت داراي زیرساخت IT لازم براي نگهداري و مدیریت یک چنین مخلوطی از محصولات متفاوت هستند، که هر کدام داراي سیستم مدیریت خاص خود میباشند. و در نهایت هزینه نگهداري و پشتیبانی از رویکردهاي چند نقطهاي براي یک سازمان کوچک یا متوسط بسیار زیاد میباشد. به دلیل این مشکلات، پیچیدگیها، و ضعفها، رویکرد یکپارچه سازي محصولات UTM در سطح سازمانها مطرح میشود.

پیچیدگی-امنیت-لایه-اي-به-صورت-چند-نقطه-اي

راه حل مدرن (ابزارهاي امنیتی مجتمع)

مفهوم اولیه ابزارهاي امنیتی مجتمع، مفهوم جدیدي نیست و به زبان ساده به معناي ترکیب چندین کارکرد امنیتی در یک راهحل یا ابزار واحد میباشد. برخی از فروشندگان راهحلهاي امنیتی، ابزارهاي امنیتی مجتمعی در گذشته ارائه کردهاند. با این وجود، این راهحلهاي جوان داراي کمبودهاي زیادي بودهاند. به خصوص اگر یکپارچه سازي کارکردها نامناسب بوده و به صورت ضعیفی پیادهسازي شده باشد. این کمبودها میتواند شامل موارد زیر باشد:

  • کارایی نامناسب
  • کاهش قابلیت اعتماد
  • مقیاس پذیري محدود
  • افزایش پیچیدگی مدیریت
  • امنیت نامناسب

به طور کلی رویه یکپارچه سازي کارکردهاي امنیتی باید بهنحوي انجام شود که تکنولوژيهاي مختلف استفاده شده بتوانند در کنار یکدیگر فعالیت نمایند. نتیجه این یکپارچه سازي محصول Appliance خواهد شد که قابلیت توسعه سرویسهاي امنیتی جدید را خواهد داشت و از یک مکانیسم دفاع امنیتی لایهاي جهت مقابله با تهدیدات امروز و آینده بهرهمند میباشد. همچنین محصول نهایی در کنار توان دفاع امنیتی بالا، باید بتواند لحاظ هزینه مقرون بهصرفه باشد. در شکل 2 استفاده از راهحل یکپارچه سازي مکانیسمهاي امنیتی در قالب یک محصول UTM در شبکه مورد نظر آورده شده است.

 

راه-حل-یکپارچه-سازي-مکانیسمهاي-امنیتی-در-قالب-یک-محصول-UTM

محصول UTM

پیشبینی توسعه در دنیا

بازار چشمگیر محصولات امنیتی UTM روند تولید محصولات تک کاربرد را به سمت ارائه چندین ویژگی امنیتی در یک سکو، در محیطهایی منعطفتر میبرد. به گفته چالرز کولوجی مدیر بخش تحقیقات محصولات امنیتی در UTM ،IDC با ارائه برنامههاي کاربردي امنیتی با کارایی بالا، و صرفهجویی در هزینههاي عملیاتی و سرمایه، به سرعت در حال محبوبتر شدن است 1[.

بر طبق آمار IDC، بخش فروش UTM در گروه ابزارهاي امنیت شبکه سریعترین رشد را در بازار داشته است. (بیش از 100 میلیون دلار سود در سال 2003 که با افزایش 160 درصدي نسبت به سال 2002 همراه بود.) طبق همین گزارش در سال 2008 از کل سود فروش 3,45 میلیارد دلاري دسته محصولات مدیریت امنیت شامل UTM، فایروالهاي سنتی، و ابزارهاي UTM ،VPN به تنهایی 58 درصد سود فروش را خواهد داشت. همین پیشبینی نشان میدهد که سود فروش فایروالهاي سنتی رو به کاهش خواهد بود و این نشان از جایگزینی نیاز مشتریان در زمینه فایروال با محصولات UTM خواهد بود. بخشی از این پیشبینی در شکل 3 آورده شده است ]1[.

با توجه به رشد نیاز به محصولات UTM در بازار، فرآیند تولید این محصول در بسیاري از شرکتهاي تولید کننده محصولات امنیتی شکل گرفته است. این فرآیند در شرکتهاي تولید کننده محصولات Firewall/VPN با نگرش ارتقاء محصول به UTM با سرعت بیشتري به نتیجه رسیده است، بهطوري که بیشتر شرکتهاي معتبر در زمینه تولید محصولات Firewall/VPN، امروزه محصول خود را براي تبدیل به UTM ارتقاء داده و با این نام در بازار تجارت میکنند.

معماري محصول

همانطور که در بخش قبلی شرح داده شد، محصول UTM امنیت را در کل لایههاي شبکه و بهطور خاص در لایه محتوا ارائه میکند. براي این منظور باید چندین مکانیسم امنیتی را بهصورت یکپارچه ارائه نماید. این مکانیسمهاي امنیتی شامل موارد زیر میباشد.

  • فایروال با قابلیت بازرسی حالتمند ترافیک
  • ارائه سرویس VPN با قراردادهاي متنوع
  • امکان تشخیص و جلوگیري از حمله (IPS)
  • آنتی ویروس مبتنی بر دروازه
  • فیلترینگ محتواي ترافیک (بهطور معمول براي محتواي Web و Mail ارائه میشود.)
  • فیلترینگ اسپم روي ترافیک Mail
  • مدیریت پهناي باند

نکته کلیدي در تولید محصولات UTM ارائه یک معماري مناسب براي چیدمان مکانیسمهاي فوق میباشد که بتواند بهترین کارایی را روي محصول ارائه نماید. بدیهی است با افزایش میزان بازرسی ترافیک در مکانیسمهاي امنیتی مختلف، امکان تاخیر و کاهش کارایی شبکه نمایان میشود. در این راستا استفاده از ایدههایی نظیر استفاده از شتابدهندههاي سخت افزاري میتواند برخی از مشکلات را مرتفع سازد. این ایده در بسیاري از شرکتهاي بزرگ تولیدکننده محصولات امنیتی استفاده میشود.

شکل 4 یک معماري نمونه از محصول UTM را نشان میدهد. چیدمان مکانیسمهاي امنیتی و ترتیب بازرسی ترافیک در این محصول یکی از پارامترهاي اصلی این معماري میباشد. در این معماري اولین بازرسی امنیتی توسط ماژول حالتمند انجام میشود که منجر به حذف بسیاري از تهدیدات میشود. همچنین این ایده میتواند منجر به تولید مفهوم نشست براي بازرسی در ماژولهاي امنیتی دیگر شود. از نکات دیگر این معماري قرار دادن بازرسیهاي محتوا در انتهاي حرکت بسته میباشد. این ایده بهدلیل عدم نیاز به بازرسی محتواي ترافیکهاي مشکوك میباشد. بدیهی است ترافیکی که توسط ماژول حالتمند متوقف شود، نیاز به بازرسی محتوایی توسط ماژول AntiSpam نمیباشد.

 

جریان-بازرسی-ترافیک-در-یک-محصول-UTM

شکل 4 جریان بازرسی ترافیک در یک محصول UTM معماري ارائه شده در شکل 4 میتواند در یک محصول UTM مورد استفاده قرار گیرد ولی نکته کلیدي در پیادهسازي این معماري ملاحظات پیادهسازي ارتباطات بین ماژولها میباشد. براي نمونه معماري ارائه شده در [] با هدف کاهش تعداد IPCها بین مولفههاي محصول میباشد. همچنین نکته دیگري که در پیادهسازي این معماري باید در نظر گرفت، نوع مدل مدیریتی است که محصول براي مدیر ارائه میکند.

مزایای UTM

  •  مدیریت یکپارچه
  1. § مدیریت چندین کاربرد از یک محل و توسط یک ابزار
  2. § ایجاد و پیادهسازي آسان و سریع خطمشیهاي سراسري سازگار
  3. § تکیه بر گزارشات و نظارتهاي برخط و تعاملی
  4. § استفاده از تنها یک واسط مستقیم براي نصب و مدیریت تمامی ویژگیهاي امنیتی

· UTM به عنوان یک محصول یکپارچه فرآیند انتخاب محصولات امنیتی مورد نیاز، یکپارچه سازي آنها، و پشتیبانیهاي آتی را ساده کرده است.

  • محصولات UTM داراي مراحل نصب کم، ساده و عمدتاً بهصورت plug and play هستند.
  • از آنجائیکه کاربران عمدتاً تمایل به دستکاري تنظیمات دارند، در بستههایی مانند ابزار UTM با کاهش تعامل اپراتور، خرابیهاي ایجاد شده توسط آنها کاهش مییابد و در نتیجه امنیت افزایش مییابد.
  • به دلیل اینکه تنها یک ابزار واسط امنیتی وجود دارد، در مواقع بروز مشکل براي عیبیابی، این وسیله حتی توسط یک فرد غیر متخصص قابل خارج شدن از مدار میباشد.
  • هزینه لازم براي فراهم آوردن سطح امنیت مورد نیاز در یک سازمان توسط ابزارهاي مجزاي امنیتی بسیار بیشتر از هزینه راهحل UTM میباشد.

چالشهاي تولید محصول

با توجه به توصیف ارائه شده از محصول UTM، میتوان این محصول را در رده محصولات پیچیده براي تولید قرار داد. بنابراین چالشهاي یک محصول پیچیده و بزرگ را براي تیم تولید خواهد داشت. علاوهبر این طبق نظر تولیدکنندگان این محصول، چالش اصلی براي تولید مساله کارایی محصول و میزان تاخیر شبکه براي بازرسی تمامی مکانیسمهاي امنیتی است. این چالش به عنوان مساله اصلی براي انتخاب بین مشتریان نیز مورد نظر میباشد. در این راستا تولیدکنندگان به دنبال ایدههاي جدید در تولید این محصول با معماري کاراتر میباشند و در این حین تحقیقاتی نیز نظیر انجام شده است.

جمع بندي و نتیجه گیري

در این مقاله تکنولوژي جدید محصولات امنیت شبکه با نام UTM ارائه شد. همچنین مزایا، معماري و چالشهاي اصلی در تولید این محصول مورد بررسی قرار گرفت. طبق پیشبینیهاي انجام گرفته، آینده محصولات امنیت شبکه نظیر فایروالها به سمت محصول UTM خواهد بود1[ و ]2. این محصول چندین مکانیسم امنیتی را در کنار هم و بهصورت یکپارچه ارائه میکند. همچنین ایده اصلی محصول UTM مدیریت تهدیدات شبکه در تمامی لایه ها، خصوصاً در محتوا میباشد. با توجه به رشد سریع در تولید محصول UTM و نیاز اساسی شبکه هاي کامپیوتري به این محصول، به نظر میرسد که دولت و شرکتهاي خصوصی باید برنامه ویژهاي را براي تولید این محصول در داخل کشور تدوین نمایند.

 

گروه فنی و مهندسی وی سنتر آمادگی خود را برای ارائه مشاوره فنی در خصوص مباحث امنیت شبکه اعلام می دارد.

شماره تماس: 88884268