ارائه خدمات در سطوح مختلف با راندمان بيشتر و حداقل هزينه ، همواره يکي از اهداف مديران سازمانهای مبتني بر IT بوده است .گسترش رو به رشد فناوري هاي نوين اطلاعات و ارتباطات از سويي و افزايش روز افزون درخواستها و سرويس ها با كيفيت بالا از سوي ديگر ، اين واقعيت را ملموس ساخته كه سيستمهاي توزيع شده و غيرمتمركز پاسخگوي نيازهاي كنوني نيست .در اين ميان يكپارچه سازي به عنوان يك رويكرد عملي براي افزايش كارايي مراكز داده با مزاياي درازمدت در سالهاي اخير از طرف شركتها و سازمانها مورد استقبال قرارگرفته است. يكپارچه سازي رويه اي است جامع كه بخشهاي غيرمتصل در يك محيط را به مجموعه اي يكپارچه و استاندارد تبديل مي كند و منجر به مديريت آسانتر ، سرويس دهي مطلوبتر و كاهش سربار و هزينه ميگردد. يكپارچه سازي پروژه پيچيده اي است كه اجراي آن چندين ماه و گاهي حتي بيش از يك سال به طول ميانجامد .موفقيت اين پروژه درگرو فهم و درك توابع و عمليات هر قسمت و طراحي مناسب است. اجراي ناموفق اين پروژه و يا طراحي نامناسب منجر به پيچيدگي و سربار بيشتر خواهد شد. لازمه اجراي موفق پروژه ، تعريف دقيق محدوده كار و تفكيك پروژه به فازهاي قابل اجراست . به هر فاز بايستي زمان و نيروي انساني لازم اختصاص يابد و توسط مديران متخصص و افراد خبره مديريت گردد. در اين مقاله ابتدا به روشهاي نوين يكپارچه سازي هريك از تجهيزات مركز داده نظير سرورها ، ذخيره سازها ، پروسس ها و ….. پرداخــته شده و سپس مراحل انجام يكــپارچه سازي در 4 فــاز (مطالعه و مستندسازي محيط مركز داده جاري ، طراحي و معماري جديد ، پياده سازي و اجراي طرح، مديريت و كنترل مركز داده يكپارچه) تعريف و چگونگي انجام هر فاز با در نظر گرفتن محدوديتها، ارزيابي ريسكها و مخاطرات و روشهاي مقابله با آنها و نكات كليدي موثر در اجراي موفق هر فاز ارائه شده است.