در این پست قصد داریم به بررسی یکی از تکنولوژی های جدید حوزه فناوری اطلاعات با نام مجازی سازی دسکتاپ بپردازیم. هدف اصلی ما در این مقاله بررسی طراحی زیرساخت مجازی سازی دسکتاپ با VMware View می باشد. همانطور که می دانید با استفاده از نرم افزار VMware View دپارتمان IT می تواند براحتی میزهای کاری مجازی را تولید و در اختیار پرسنل یک سازمان قرار دهد. کاربران نهایی می توانند میز کار مجازی خود را از هر دستگاهی و از هرجایی از داخل سازمان یا منزل مدیریت نمایند.

مزایای اصلی استفاده از VMware View افزایش اعتماد به مجموعه ,امنیت , رهایی از سخت افزار و مدیریت راحت تر می باشد.

اعتماد و امنیت :

1. متمرکز شدن مجازی سازی سرورها و استوریج ها و منابع شبکه با ادغام VMware View با VMware vSphere .
2. دسترسی به اطلاعات به راحتی محدود می شود.می توان از کپی اطلاعات حساس برروی سیستم های کاربران جلوگیری کرد.
3. تهیه نسخه پشتیبانی به صورت زمان بندی شده بدون در نظر گرفتن این مسئله که آیا سیستم کاربر روشن است یا خاموش.
4. میزکارهایی که Host آن ها در مرکز داده باشد Down Time نخواهند داشت ماشین های مجازی می توانند براساس High-Availability Clusters از سرورهای VMware باشند.
5. میزکارهای مجازی همچنان توانایی اتصال به سیستم های فیزیکی و Terminal Service ویندوز را دارا می باشند.

راحتی

1. کنسول یکپارچه View براساس گسترش پذیری با Adobe Flex نوشته شده بنابرهمین امر حتی بزرگترین پیاده سازی های View با یک کنسول قابل مدیریت و کنترل می باشد, ویزاردها و داشبوردها باعث بهبود چرخه های کاری و راحتی کنترل می شوند.
2. یکی دیگر از قابلیت های View که باعث افزایش کارایی می شود پروتکل نمایش تصویر از راه دور می باشد. پروتکل نمایش PCOIP به کاربر نهایی تجربه ای مساوی با مواقعی که کاربر با سیستم فیزیکی کار می کند می دهد .
– در شبکه های محلی , تصویربا سرعت بیشتر و شفاف تر از راه های ارتباطی از راه دور سنتی می باشد.
– در شبکه های خارجی (Internet) بسته به سرعت کاربر خود را وقف می دهد و از تاخیر در دریافت تصویر جلوگیری می کند.

قدرت مدیریت :

تامین میزکار برای کاربران نهایی فرایند بسیار سریع است. دیگر به نیروی فنی برای نصب نرم افزار تک تک برروی یک و یک سیستم های کاربران نیازنیست , کاربرنهایی میزکارخودشان را از دستگاه های مختلف و مکان های مختلف می توانند بدست آوردند.
مزایا استفاده از VMware vSphere به عنوان Host این مجموعه
– کاهش وظایف کاری و کارهای روتین مدیریتی تیم Admin
– Adminها می توانند به راحتی Patch ها و بسته های به روزرسانی سیستم عامل ها و نرم افزارها را به میزکارکاربران بفرستند.
– مدیریت برفضای ذخیره سازی بسیار ساده شده می توان برای جلوگیری از ایجاد فضاهای زائد بر روی دیسک سیستم فایل ها را مجازی کرد.

رهایی از سخت افزار :

ماشین های مجازی وابستگی به سخت افزار ندارند; میزکارهای View روی سرورهای مرکز داده پیاده سازی شده اند و فقط قابل دسترسی از دستگاه های کاربران می باشند میزکار View می تواند از سیستم عاملی استفاده کند که با میزکار کاربر همخوانی ندارد.

قابلیت های VMware View

1. در سیستم ویندوزی کاربر پرینت گرفتن از میزکارمجازی به هر یک از پرینترهای محلی یا تحت شبکه ای که در سیستم کاربرتعریف شده است امکان پذیراست این پرینتر مجازی مشکل تطابق پذیری را حل کرده و دیگرنیازی به نصب آن پرینتر برروی میزکار مجازی نیست.
2. سیستم های کاربران ازقابلیت پیدا کردن نزدیک ترین پرینترفیزیکی برای ارسال پرینت به آن استفاده می کند این قابلیت نیاز به نصب خود پرینتردر ماشین مجازی دارد.
3. امکان استفاده از چندین مانیتور با PCOIP با Resolution و Rotate متفاوت وجود دارد.
4. امکان دسترسی به دستگاه های USB متصل شده به دستگاه فیزیکی. قابلیت های امنیتی VMware View
5. استفاده از RSA SecurID و Two-Factor Authentication یاSmart Card برای Login
6. استفاده از SSl
7. استفاده از VMware High Availability برای Host
قابلیت هایی برای متمرکز کردن کنترل مدیریت
8. استفاده از مایکروسافت Active Directory برای مدیریت دسترسی و مدیریت Policy ها
9. استفاده از کنسول مدیریتی تحت وب برای دسترسی به کنسول مدیریت ماشین های مجازی از هر جا
10. استفاده از قالب برای ساخت سریع یک مجموعه از میزکارها
11. ارسال بسته های به روز رسانی وPatch ها به ماشین های مجازی بدون تاثیر در اطلاعات و تنظیمات کاربر
12. ادغام با VMware vShpere برای کاهش هزینه ها و بالاترین سطح High Availability و مدیریت بر منابع سرور به صورت تخصصی تر
13. استفاده از View Composer برای ساخت سریع میزکارها و به اشتراک گزاری دیسک ماشین مجازی با Image اصلی
استفاده از Linked Clone برای کاهش فضای استفاده از دیسک

مزایای استفاده از میزکار View در حالت Local

کاربران می توانند میزکارview خود را به سیستم محلی شان دانلود و دریافت کنند مثل لب تاپ , admin ها می توانند این میزکارهارا با گذاشتن Policy به Backup گاهگاه و ارتباط با سرور و دسترسی به USB و… کنترل کنند. برای کاربرانی که از طریق دفتر در راه دور با ارتباط ضعیف در ارتباط هستند , اگرمیزکار برروی حالت Local باشد برنامه ها به صورت سریعتر قابل اجراند همچنان کاربران می توانند از میزکارشان درحالت local حتی در صورت عدم ارتباط با network استفاده کنند.

مراحل پیاده سازی VMware View

مرحله اول : مشخص کردن تیم Admin و گروه ها در Active Directory
مرحله دوم : طراحی و پیاده سازی Vmware ESXi
مرحله سوم : پیاده سازی View Composer
مرحله چهارم : پیاده سازی راه اندازی View Connection Server
مرحله پنجم : برای استفاده از قابلیت Local Mode ,طراحی و پیاده سازی Transfer
مرحله ششم :طراحی و ساخت یک یا چند ماشین مجازی به عنوان قالب برای ساخت Pool ها
مرحله هفتم : طراحی و ساخت یک Pool میزکار
مرحله هشتم : کنترل دسترسی کاربربه میزکار.

نوشته طراحی زیرساخت مجازی سازی دسکتاپ با VMware View اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

HDX یا High Definition Experience یک تکنولوژی پیشرفته برای بهینه‌سازی انتقال اطلاعات در شبکه‌های مجازی است که توسط Citrix توسعه داده شده است. HDX برای بهبود تجربه کاربری در محیط‌های مجازی (مانند دسکتاپ‌های مجازی) و ارائه تجربه‌ای نزدیک به یک دسکتاپ محلی، طراحی شده است. این تکنولوژی با فشرده‌سازی و بهینه‌سازی ترافیک شبکه، امکان دسترسی سریع و کارآمد به برنامه‌ها و داده‌ها را در بسترهای مختلف فراهم می‌کند.

ویژگی‌های کلیدی تکنولوژی HDX:

1. بهینه‌سازی شبکه و کاهش پهنای باند:
   • HDX به طور هوشمند داده‌ها را فشرده کرده و بهینه‌سازی می‌کند تا استفاده از پهنای باند کاهش یابد. این موضوع به کاربران امکان می‌دهد که حتی با سرعت‌های پایین اینترنت نیز به محیط‌های مجازی متصل شوند و تجربه‌ای روان و بی‌وقفه داشته باشند.
   • این تکنولوژی به ویژه در شبکه‌هایی با تأخیر بالا یا پهنای باند محدود مفید است و تجربه کاربری را بهبود می‌بخشد.
2. کیفیت تصویر بهینه (Adaptive Display):
   • HDX از فناوری Adaptive Display استفاده می‌کند که به طور پویا کیفیت تصویر را بر اساس پهنای باند و سرعت شبکه تنظیم می‌کند. به عبارت دیگر، در صورت کمبود پهنای باند، کیفیت تصویر کاهش می‌یابد تا تجربه کاربری روان باقی بماند، اما به محض بهبود شرایط شبکه، کیفیت تصویر به حالت بهینه برمی‌گردد.
3. بهینه‌سازی گرافیک و صدا:
   • یکی از بخش‌های مهم HDX، بهینه‌سازی پردازش‌های گرافیکی و انتقال صدا است. این تکنولوژی با استفاده از فشرده‌سازی پیشرفته، امکان پخش ویدئو با کیفیت بالا و انتقال صدا با تأخیر کم را در محیط‌های مجازی فراهم می‌کند.
   • HDX از GPU Offloading استفاده می‌کند تا پردازش‌های گرافیکی بهینه‌تر انجام شوند و تجربه کاربری نزدیک به حالت بومی (Local) شود.
4. پشتیبانی از چندرسانه‌ای (Multimedia Redirection):
   • Multimedia Redirection به معنای آن است که محتوای چندرسانه‌ای (مانند ویدئوها و موسیقی) به جای پردازش در سرور مرکزی، به سمت کلاینت هدایت می‌شود و در همانجا پردازش می‌شود. این روش باعث می‌شود که کاربر تجربه بهتری از پخش رسانه‌ها داشته باشد، زیرا پردازش‌ها به صورت محلی انجام می‌شوند و تأخیر کاهش می‌یابد.
5. بهینه‌سازی برای دستگاه‌های همراه:
   • HDX برای ارائه تجربه یکپارچه در دستگاه‌های همراه (مانند تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند) بهینه شده است. این تکنولوژی از صفحه نمایش‌های کوچک و قابلیت‌های لمسی پشتیبانی می‌کند و تجربه‌ای مشابه با رایانه‌های دسکتاپ را برای کاربران موبایل فراهم می‌کند.
6. مدیریت هوشمند پروتکل‌ها:
   • HDX از پروتکل ICA (Independent Computing Architecture) استفاده می‌کند که یکی از پروتکل‌های پیشرفته برای دسترسی به دسکتاپ‌ها و برنامه‌های مجازی است. این پروتکل به طور هوشمند داده‌ها را بر اساس نیازهای شبکه و کاربر فشرده و ارسال می‌کند.
   • ICA در مقایسه با سایر پروتکل‌ها مانند RDP از مایکروسافت، عملکرد بهتری در محیط‌های پیچیده شبکه‌ای دارد و تجربه بهتری برای کاربران فراهم می‌کند.
7. بهینه‌سازی عملکرد چاپ و استفاده از دستگاه‌های جانبی:
   • HDX از فناوری USB Redirection و Printer Redirection پشتیبانی می‌کند که به کاربران امکان می‌دهد از دستگاه‌های جانبی مانند پرینترها، اسکنرها و دستگاه‌های USB در محیط‌های مجازی استفاده کنند، گویی که به طور مستقیم به سیستم متصل هستند.

مزایای استفاده از تکنولوژی HDX:

• بهبود تجربه کاربری در محیط‌های مجازی: HDX تجربه کاربری را در محیط‌های دسکتاپ مجازی بهبود می‌بخشد و احساس کار در یک سیستم محلی را به کاربر می‌دهد.
• کاهش مصرف پهنای باند: با فشرده‌سازی هوشمند داده‌ها، HDX باعث کاهش مصرف پهنای باند شده و در نتیجه هزینه‌های شبکه را کاهش می‌دهد.
• سازگاری با انواع دستگاه‌ها: این تکنولوژی بر روی انواع دستگاه‌ها از جمله دسکتاپ‌ها، لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند قابل استفاده است.
• کارایی بالا در شبکه‌های با تأخیر زیاد: HDX می‌تواند حتی در شبکه‌هایی با تأخیر بالا یا پهنای باند محدود، عملکرد مطلوبی ارائه دهد.

معایب HDX:

• وابستگی به سرور مرکزی: همانند هر محیط مجازی، HDX به سرور مرکزی وابسته است. در صورتی که سرور دچار مشکل شود یا پهنای باند شبکه کاهش یابد، تجربه کاربری ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
• هزینه پیاده‌سازی: راه‌اندازی HDX نیاز به سرورها و زیرساخت‌های مناسب دارد که ممکن است برای برخی سازمان‌ها هزینه‌بر باشد.

کاربردهای HDX:

• دسکتاپ‌های مجازی (VDI): در محیط‌هایی که از دسکتاپ‌های مجازی استفاده می‌شود، HDX به بهبود عملکرد کاربران و کاهش مصرف منابع کمک می‌کند.
• کسب‌وکارهایی با نیروهای کار از راه دور: HDX یک راه‌حل ایده‌آل برای سازمان‌هایی است که کارمندانشان از راه دور کار می‌کنند و نیاز به دسترسی ایمن و سریع به برنامه‌ها و داده‌ها دارند.
• مراکز آموزشی و بیمارستان‌ها: این تکنولوژی در مراکز آموزشی و بیمارستان‌ها که نیاز به دسترسی سریع و امن به برنامه‌های خاص دارند نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نتیجه‌گیری:

HDX یک تکنولوژی پیشرفته برای بهینه‌سازی تجربه کاربری در محیط‌های مجازی است. این تکنولوژی با بهینه‌سازی شبکه، پردازش‌های گرافیکی و چندرسانه‌ای، و کاهش مصرف پهنای باند، امکان دسترسی به برنامه‌ها و داده‌ها را در محیط‌های مختلف فراهم می‌کند. HDX به خصوص برای سازمان‌ها و کسب‌وکارهایی که به دنبال ارائه تجربه‌ای مشابه دسکتاپ‌های محلی در محیط‌های مجازی هستند، یک راه‌حل ایده‌آل است.

نوشته مفهوم تکنولوژی اچ دی ایکس HDX اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

نیازمندی های سخت افزاری جهت پیاده سازی تین کلاینت RemoteFX: همانطور که می دانیم، این پروتکل جهت اجرای گرافیک های سنگین برای تین کلاینت هایی است  که به سرور به صورت ریموت متصل می شوند و دسکتاپ ان را در اختیار می گیرند، می باشد. باید توجه داشت، کلاینت و سرور در چنین محیطی می بایست دارای حداقل نیازمندیهای سخت افزاری باشند که در ذیل بدان اشاره می گردد.
روی تین کلاینت:
–    پردازشگری که قابلیت اجرای ویندوز Windows 7 sp1 و بالاتر را داشته باشد با سرعت یک گیگاهرتز و یا بالاتر، با حداقل حافظه یک گیگ و هارد 16 گیگ، و یا در تین کلاینت های فاقد سیستم عامل (زیرو کلاینت)، اینکه شرکت سازنده تین کلاینت با همکاری شرکت مایکروسافت این ساختار را به صورت سخت افزاری روی تین کلاینت خود پشتیبانی کرده باشد مانند: Thin Client HP Model T510 که متعلق به شرکت معظم HP می باشد.
روی سرور:
–    پردازشگرقدرتمندی که قابلیت اجرای ویندوز Windows Server 2008 R2 sp1 و یا Windows Server 2012 R2 را داشته باشد با سرعت پردازشگر حداقل 1.4 GHz ، حافظه 2 GB  و هارد 16 گیگی. توجه شود اینها حداقل نیازمندی های سخت افزاری می باشد. بدیهی است، بکارگیری یک سرور توانمند در سرعت کل تین کلاینت های موجود موثر است.
–    پردازشگر پشتیبانی کننده از SLAT (Second Level Address Translation) که در خصوص پردازنده های AMD این قابلیت NPT (Nested Page Table) و در خصوص پردازنده های Intel با نام EPT (Extended Page Table) خوانده می شود. توجه شود پیش از خرید پردازشگر وجود این قابلیت را که تحت عنوان Virtualization Technology (VT-x) از طرف شرکت سازنده عنوان می شود، را بررسی نمایید. هرچند تقریبا تمامی پردازنده های سری i3/i5/i7 از خانواده اینتل و X2/X4/X8 جدید از خانواده AMD این قابلیت را به خوبی و به طور کامل در پردازنده های خود قرارداده اند.
همچنین می توان پس از خرید و نصب، با استفاده از فرمان SystemInfo با مشاهده خطی تحت عنوان Second Address Level Translation: yes نیز از پشتیبانی پردازنده از قابلیت مجازی سازی جهت اجرای RemoteFX اطمینان حاصل کرد.
–    کارت گرافیک پشتیبانی کننده از GPU: کارت های گرافیک جدید، خود دارای واحد پردازشگری مستقل از پردازشگر مرکزی می باشند. پس از خرید و نصب نیز می توانید با استفاده از فرمان dxdiag روی تب Display بر روی ویندوز سرور 2008 از yes بودن دو عبارت WDDM 1.1 و DirectX9  و برای ویندوز سرور 2012 نیز از yes بودن WDDM 1.2 و DirectX11 و در نتیجه مناسب بودن کارت گرافیک خود اطمینان حاصل نمایید. 

نوشته نیازمندی های سخت افزاری جهت پیاده سازی تین کلاینت RemoteFX اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مجازی سازی را به لحاظ وسعت عملکرد و نحوه پیاده سازی به دسته کلی تقسیم میکنند ، که به اختصار به بیان آنها میپردازیم :

۴-۱- در سطح ایستگاه کاری (Desktop Virtualization)

این سطح از مجازی سازی مختص ایستگاه های کاری در بستر شبکه ، کامپیوتر های شخصی، لپتاپ ها و برخی از تبلت ها میباشد ، این مدل از تکنولوژی مجازی سازی نیاز به یک سیستم عامل  واسط برای ارتباط با سخت افزار و یک مجازی ساز دارد ، از جمله ویژگی های آن در جمع بندی عبارتند از :

• نیاز به یک سیستم عامل اصلی برای ارتباط با سخت افزار
• نیاز به یک مجازی ساز که توانایی ارتباط با سیستم عامل را دارد
• و در نهایت استفاده از ماشین های مجازی در محیط مجازی سازی

شکل۴‑۱: معماری مجازی سازی در سطح ایستگاه کاری (Desktop Virtualization)

۴-۲- در سطح سرویس دهنده (Server Virtualization)

این سطح از مجازی سازی مختص سرویس دهنده های قدرتمند میباشد و در ابعاد وسیع مورد استفاده قرار میگیرد، این مدل از تکنولوژی مجازی سازی نیاز به یک سیستم عامل  واسط برای ارتباط با سخت افزار ندارد و مجازی ساز مستقیما بر روی سخت افزار نصب میگردد ، از جمله    ویژگی های آن در جمع بندی عبارتند از :

• بدون نیاز به یک سیستم عامل اصلی برای ارتباط با سخت افزار
• نصب یک لایه مجازی ساز به طور مستقیم بر روی سخت افزار
• و در نهایت استفاده از ماشین های مجازی در محیط مجازی سازی

گروه فنی و مهندسی وی سنتر ارائه دهنده راهکارهای جامع مجازی سازی آمادگی خود را برای تامین نیازهای مشتریان در این حوزه اعلام می دارد.

شماره تماس: 88884268 – 021

نوشته سطوح مجازی سازی اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مجازی سازی (Virtualization) چيست؟ مجازی سازی يکی از تکنولوژی های نوظهور در دنیای IT می باشد، دانش و تکنیکی که با استفاده از آن می توان بر بسیاری از مشکلات و موانع موجود در عرصه زیر ساخت ها (نرم افزاری و سخت افزاری) فائق آمد و راه را برای توسعه پایدار و به وجود آوردن شرایط مناسب برای کسب و کار (Business) به بهترین نحو فراهم آورد. کاربردهای مجازی سازی (Virtualization) آنچنان گسترده است که نه تنها متخصصان و کارشناسان حوزه IT بلکه بسیاری از افراد در رشته های غیر مرتبط با کامپیوتر و IT نیز از آن بهره مند می گردند. مجازی سازی فناوري است که به کمک آن مي‌توان اجزاء فيزيکي يک رايانه را به کمک نرم افزار، مورد اشتراک تعداد بسیاری سیستم عامل قرار داد که همگی آنان در یک لحظه و به طور همزمان روشن و قابل استفاده و درحال کار باشند. در مجازي سازی محيطي براي استفاده و دستيابي به واقعیتی که به صورت مجازی سازی شده برای شما طراحی شده است ارائه مي شود، مجازی سازی تکنولوژی است که به واسطه کارکرد و منطق خاصی که در طراحی خود دارد واقعی به نظر نمی رسد، ولی دارای کارکردی واقعی است. در ادامه به بیان نمونه هایی از کاربردهای عمومی مختص به این تکنولوژی خواهیم پرداخت. بعنوان مثال: یک کاربر عادی می خواهد از برنامه ایی استفاده نماید که  فقط تحت سیستم عامل Windows XP قابلیت اجرا شدن را دارد ولی این کاربر یک کامپیوتر (Laptop) دارد که بر روی آن از قبل سیستم عامل Windows 7 نصب شده است، در این شرایط این کاربر یا می بایست از سیستم عامل اصلی (original) که بر روی Laptop خودش نصب شده است چشم پوشی نماید و آن را پاک کرده و یک Windows XP را به جای آن نصب نماید و یا اینکه از راهکارهای مجازی سازی استفاده  نمایید، در این صورت این کاربر می تواند در کنار سیستم عامل اصلی خودش یعنی  (Windows 7) از سیستم عامل Windows XP نیز استفاده نماید. و یا فرض نماید شما می خواهید در کنار سیستم عامل های خانواده Windows مایکروسافت از سیستم عامل های خانواده Linux نیز استفاده نمایید ولی نمی خواهید ویندوز نصب شده فعلی را پاک کرده و به جای آن Linux نصب نمایید، در این شرایط نیز راهکارهای مجازی سازی می توانند به شما کمک کنند که در داخل سیستم عامل فعلی ویندوز خودتان، سیستم عامل های دیگری داشته باشید که همگی در داخل ویندوز اصلی شما می باشند و یا ممکن است شما در حال آموختن شبکه و مفاهیم تخصصی می باشید در اینصورت برای انجام و پیاده سازی تمرینات عملی خودتان نیاز به لابراتوار و محیطی از کامپیوترهای متصل به هم در قالب یک شبکه دارید. در این حالت یک انتخاب به وجود آوردن محیط لابراتوار فیزیکی از کامپیوترها می باشد و راه حل دیگر استفاده از راهکارهای مجازی سازی است که به شما امکان برپایی یک شبکه و لابراتوار کامل را خواهد داد که با استفاده از آن می توانید تمامی تمرینات عملی خودتان را انجام دهید. حتی ممکن است بخواهید برنامه ایی جدید را نصب کرده و از آن استفاده نماید ولی نمی خواهید این کار را در ویندوز فعلی خودتان انجام دهید، چرا که ممکن است این برنامه مشکلاتی را برای ویندوز به وجود آورد، در این شرایط یک راه برای شما آن خواهد بود که یک ویندوز دیگر در کنار ویندوز فعلی و مثلاً در یک پارتیشن دیگر نصب نمایید و برنامه مورد نظر را در آن نصب و تست نماید. ولی یک راه دیگر وجود دارد که با استفاده از آن می توانید بودن آنکه نیازی باشد سیستم عامل جدیدی را در پارتیشن دیگری نصب نماید آن را در همان ویندوز فعلی خودتان نصب کرده و برنامه مورد نظر را در داخل آن اجرا نمایید.(به این ترتیب نیازی نیست که هر بار کامپیوتر را راه اندازی (Restart ) مجدد نمایید و وارد یکی از ویندوزهای نصب شده شوید) این راه حل مجازی سازی است. ممکن است بخواهید در سیستم عامل ویندوز تغییراتی را صورت دهید (مثلاً تغییر در ریجستری، تنظیمات مختلف ویندوز، Policy های ویندوز و …) در این شرایط بسیاری از افراد ممکن است به واسطه عدم تخصص لازم از انجام این امور اجتناب کنند، ولی مجازی سازی می تواند محیطی را برای شما فراهم آورد که تمامی موارد گفته شده را در یک ویندوز مجزا در داخل ویندوز فعلی نصب شده انجام دهید. تمامی مواردی که بعنوان مثال هایی از کاربردهای عمومی از تکنولوژی مجازی سازی نام برده شد، در محصول آموزشی فرزان مختص به طراحی زیرساخت شبکه با استفاده از مجازی سازی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

در ادامه نگاهی خواهیم داشت به کاربردهای تخصصی مجازی سازی در شبکه: اگر مدیر شبکه و متخصصی هستید و می خواهید ابعاد و مقایس شبکه سازمان را گسترش دهید مطمئناً نیاز به برپایی سرورهایی بیشتر برای استفاده کاربران جزو اولویت های کاری شما خواهد بود، از این رو با مشکلات بسیاری دست به گریبان می باشید. معرفی مشکلات و موانع موجود: موارد و مشکلاتی که شاید تاکنون بعنوان مانعی در راه ارتقاء و بهینه سازی شبکه با آن مواجه بودید را می توان به دو صورت متفاوت مورد بررسی قرار داد: •مشکلات سخت افزاری ( اعم از محیطی، مالی، …) •مشکلات نرم افزاری ( اعم از نگهداری، مدیریت، …) باید توجه داشت در شبکه ایی که ابعاد و مقیاس کوچکی دارد تعداد سرورهای کمتری نیز موجود می باشد و از سوی دیگر اگر شبکه فوق بخواهد گسترش پیدا کرده و ابعاد بزرگ تری به خود گیرد نیاز به اضافه شدن سرورها و تجهیزات پیرامون آن می باشد که در ادامه مشکلات مختص به هر دو شبکه با هر دو ابعاد کوچک و یا بزرگ را بررسی می نمایم. بررسی مشکلات سخت افزاری: کمبود بوجه سازمان برای خرید تجهیزات جدید همانند کامپیوترهای مختص به سرور کمبود بوجه سازمان برای خرید تجهیزات جدید کمبود فضا در اتاق مختص به Server Room در سازمان مشکلات ناشی از کمبود تجیزات Cooling و خنک کننده و سرمایشی برای سرورها هزینه های مرتبط برای خرید تجیهزات UPS هزینه های بسیار بالای مصرف برق و انرژی مشکلات نگه داری از سرورها به واسطه تعدد آنان بررسی مشکلات نرم افزاری: عدم استفاده بهینه از قدرت تمامی سخت افزارهای کامپیوترهای سرور عدم امکان به وجود آوردن تحمل خطا Fault Tolerance در شبکه به واسطه کمبود کامپیوترهای سرور عدم امکان به وجود آوردن تقسیم بار (Load Balancing) برای سروریس های شبکه مشکلات مختص به بازیابی سرورها نظیمات آنان در صورت بروز Disaster Recovery پایین بودن سرعت برگشت به نقطه کاری صحیح ( به خاطر نصب طولانی سیتم عامل و Configuration های مختص به آن) مشکلات تهیه نسخه های پشتیبان از سرورها و اطلاعات عدم امکان برپایی محیطی بعنوان لابراتور برای تست و Deploy نمودن برنامه ها قبل از اجرایی کردن آنان در بستر اصلی شبکه قیمت بسیار بالای خرید اعتبار و License برای سیستم عامل های جدید مختص به کامپیوترهای سرور عدم امکان رسیدگی به مشکلات نرم افزاری سرورها ی مختلف در بازه های زمامی کوتاه بررسی سایر مشکلات موجود: از سوی دیگر در تمامی محیط های آموزشی و آموزشگاهی مبنای آموزش مفاهیم شبکه با استفاده از لابراتوار صورت می گیرد که به خودی خود بسیار مناسب است، ولی زمانی که دانشجو محیط فوق را ترک می نماید شاید تا نوبت آموزش بعدی امکان دسترسی به سایت و لابراتور آموزشی برای وی میسر نباشد، بنابراین باید آموزش های دریافت شده به ناچار بر روی یک سیستم و به صورتLocally توسط وی انجام شود که صد البته راه موفقیت و پیشرفت برای وی سخت و مشکل می گردد. بنابراین باید به دنبال راه حلی بود که محدودیت های موجود در تمامی زمینه های IT، بالخص محیط های کاری و آموزشی برداشته گردد، انجام هر عمل و مشاهده نتیجه آن به سرعت میسر باشد و هیچ مشکلی از بابت خرابی و یا از دسترس خارج شدن سیستم و شبکه برای افراد مرتبط به وجود نیاید، همچنین باید به دنبال راه حلی بود تا از مصرف بی رویه انرژی به واسطه افزایش چشمگیر تجیزات در حوزه IT جلوگیری بعمل آید، امکان استفاده از کلاینت کامپیوترهای قدیمی بدون انجام تغییرات اساسی آنان میسر گردد، و در عین حال لزوم استفاده از بهترین و کامل ترین امکانات برای تمامی استفاده کنندگان فراهم گردد. ارائه راهکار مناسب برای حل مشکلات: پس از بررسی مشکلات و مسائل مختلفی که در حال حاظر وجود دارد و با دانستن این نکته که برتری بر یکسری از آنان در بعضی مواقع سخت و شاید غیر ممکن باشد اکنون نوبت به ارائه راهکاری جامع و کامل رسیده است،که بسیاری از مشکلات فوق را با استفاده از آن برطرف نمود و در سناریوها و محیط های کاری مختلف بتوان از آن بهره برد. و آن راه حل چیزی نیست جز استفاده از: تکنولوژی مجازی سازی (Virtualization) استفاده از این تکنولوژی دست شما را بعنوان یک متخص و یا یک دانشجو وهر فرد دیگری که بخواهد درحوزه IT و شبکه فعالیت نماید باز کرده و تمامی محدودیت ها را برای شما از بین خواهد برد، با استفاده از شبیه سازی و Virtualization می توانید هرآنچه را که تا کنون نداشتید اکنون به دست آورده و دیگر محدودیتی در نهایت استفاده از امکانات و سرویس ها و ابزارهای تحت شبکه در سر راه شما باقی نمی ماند. همراه با این تکنولوژی امکان استفاده ازهر تعداد سرور مجازی مورد نیاز در یک شبکه میسر می گردد، امکانات بسیار زیاد برای نصب، پیکره بندی و نگه داری از تمامی سرورهای فوق به راحتی هرچه تمام تر امکان پذیر می باشد، دیگر خیال شما از به وجود آمدن مشکلات ناگهانی و خرابی های اتفاقی سرورهایتان به طور کامل مرتفع می گردد و زمان از کار افتادن (Down) شدن شبکه به کمترین حد ممکن می رسد،مشکلات کمبود بوجه برای خرید تجهیزات، کمبود فضا برای نگه داری و توسعه، هزینه های بالای مصرف انرژی و استفاده از تجهیزات خنک کنندگی و بسیاری دیگر … مشکلاتی که با استفاده از تکنولوژی های مجازی سازی برای همیشه به دست فراموشی سپرده می شوند.

همگی ارمغان استفاده از مجازی سازی برای شما می باشند.

در سال های اخير تکنولوژی های مجازی سازی به دليل مزايای فراوان از جمله:

• صرفه جويی و کاهش در هزينه های نرم افزای و سخت افزاری
• سهولت در نگهداری سرورها و کامپیوترهای شبکه
• مديريت متمركز سرورها
• امنيت بالا در استفاده
• و  بسياری موارد دیگر مورد توجه قرار گرفته است.

هم اکنون استفاده از این تکنولوژی به طور گسترده ای در حال استفاده می باشد، و هر روز بر نیاز به وجود متخصصان مجازی سازی افزوده می گردد. نیاز متخصصان شبکه به تکنولوژی مجازی سازی:

تاکنون مواردی که عنوان شد از جمله کاربردهای مختلف مربوط به مجازی سازی می باشد و تمامی کاربران در تمامی سطوح دانش و کاری می توانند از مزایای آن استفاده نمایند، ولی استفاده از کاربردهای مجازی سازی در مقایس های کاری کوچک و بزرگ و در سازمان ها و شرکت های مختلف مهمترین کاربرد این تکنولوژی محسوب می گردد. امروزه دانش استفاده و پیاده سازی مجازی سازی باعث شده است تا بسیاری از متخصصان IT به ویژه شبکه، اقدام به آموختن مفاهیم مختص به این تکنولوژی نمایند، هر روز اخبار جدیدی از به روز رسانی نرم افزارهای مجازی سازی و پیشرفت هایی که در این زمینه حاصل می گردد شنیده می شود و روند رو به رشد و پیشرفت این تکنولوژی آهنگی سریع به خود گرفته است. متخصصان امر مجازی سازی نه تنها برای خود در دنیا دارای مدرک تخصصی هستند بلکه همانند دیگر مشاغل IT از موقعیت کاری مناسبی نیز در دنیا برخوردار می باشند و جایگاه و ارزش خاصی را پیدا کرده اند، در حالی که سازمان های کوچک و بزرگ در دنیا به دنبال متخصصان حوزه تکنولوژی های مجازی سازی هستند و گاهاً حقوق این افراد برابر با سایر متخصصان IT است، ولی با این حال تعداد متخصصان و اساتید فعال در این حوزه در ایران بسیار کم و ناچیز است، در واقع علت آن نوظهوری این تکنولوژی در ایران می باشد و تا فراگیر شدن استفاده از آن مدت زمانی به طول خواهد کشید. در کشور عزیز ما ایران رفته رفته استفاده از تکنولوژی های مجازی سازی راه خود را باز کرده و نیاز به تربیت متخصصانی کارآمد در سطح بالا برای پیاده سازی این تکنولوژی به امری اجتناب ناپذیر تبدیل گشته است، در حالی که بسیاری از اساتید شبکه و فارغ التحصیلان دوره های مهندسی مایکروسافت و سیسکو دارای دانش عمیق در حوزه IT و شبکه هستند ولی هنوز تاکنون بسیاری از آنان یا از این تخصص بی خبر بوده و یا دارای توانایی های ابتدایی و بسیار ساده ای برای استفاده و پیاده سازی از آن می باشند.

محصولات آموزشی تولیدی فرزان:

در این شرایط گروه آموزشی فرزان بعنوان یکی از پیشگامان تکنولوژی های آموزشی اقدام به تولید و عرضه اولین محصول آموزشی مجازی سازی به بازار کرده است، که بر پایه عملکرد نرم افزار VMware Workstation 7.1 می باشد و شامل پوشش تمامی قابلیت ها و امکانات این نرم افزار می باشد. شما عزیزان با مطالعه مفاهیم و محتوای آموزشی ارائه شده در این بسته آموزشی علاوه بر آشنایی کامل و عمیق با تکنولوژی مجازی سازی و چگونگی استفاده از آن با مباحث متعدد زیرساخت شبکه نیز آشنا خواهید گشت و دانش پیاده سازی این سرویس ها را تحت محیط های لابراتوارهای مجازی سازی شده به دست خواهید آورد، چنانچه می خواهید آموزش مجازی سازی را با شیوه جدید بیاموزید اولین محصول آموزشی تولید شده در ایران که برپایه متد نوین آموزش غیرحضوری فزان می باشد می تواند بهترین انتخاب برای شما باشد.

معرفی مختصری از محصول آموزشی:

در محصول آموزشی تولید شده سعی شده است شما را با اصول کارکرد و استفاده از نرم افزار مجازی سازی VMware Workstation آشنا نموده تا توانایی استفاده و برپایی محیط های مجازی سازی شده را به دست آورید، به این ترتیب می توانید برای کاربردهای عمومی و تخصصی از این تکنولوژی استفاده نمایید و در نهایت به یک متخصص در امر مجازی سازی مبدل گردید. در انتها لازم به ذکر است، گروه آموزشی فرزان به زودی محصولات تکمیلی در حوزه آموزش مفاهیم مجازی سازی را نیز ارائه خواهد نمود که شامل مفاهیم تخصصی تر از دنیای مجازی سازی و نرم افزاهای حرفه ایی تری در این زمینه می باشد. شما می توانید با مراجعه به منوی محصولات توضیحات تکمیلی در رابطه با محصول مجازی سازی تولیدی فرزان مطلع گردید.

نوشته علم مجازی سازی اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مجازی سازی و رایانش ابری

در رایانش ابری کامپوننت هایی وجود دارند که برای ساختن زیرساخت ابر به کار گرفته می شوند. در پایین ترین لایه کامپوننت های سخت افزاری عملی مانند سرورها، NAS (تجهیزات ذخیره سازی شبکه) و کامپوننت های شبکه قرار می گیرند. برای محدود کردن امکان انتشار موارد امنیتی و آلودگی، شبکه ها باید به درستی به چند DMZ قوانین محدود کننده ارتباطی بین آنها تقسیم شوند. هسته رایانش ابری مجازی سازی است، که برای جداسازی یک لایه فیزیکی ماشین به چند ماشین مجازی به صورتی مقرون به صرفه است. اشتباه نکنید. اجرا و عملیاتی سازی یک ابر مطمئنا بدون مجازی سازی نیز امکان پذیر است، اما کار و زمان بیشتری برای اجرایی شدن نیازمند است. با مجازی سازی تعدادی از ماشین های مجازی امکان اجرای بر روی یک کامپیوتر فیزیکی را دارند که باعث مقرون به صرفه شدن و کاهش هزینه ها می شود. از سوی دیگر بخشی از منابع فیزیکی سرور نیز می توان به سایر کاربران واگذار گردد. چنین ماشین های مجازی کاملا پورتابل نیز هستند، بنابراین می توانند از یک سرور فیزیکی به سرور دیگردرچند ثانیه و بدون خاموشی و downtime منتقل شوند. ماشین های مجازی جدید می توانند به سادگی ایجاد شوند. فایده دیگراستفاده از مجازی محل ماشین های مجازی در دیتاسنتر است اهمیتی ندارد که دیتاسنتر کجا واقع شده است. ماشین های مجازی به سادگی قابل کپی شدن بین دیتاسنترها هستند.

در حالی که فایده اصلی مجازی سازی کاهش هزینه هاست، اختصاصی سازی آن هزینه های چنین محیطی را افزایش می دهد اگرچه ویژگی امنیت افزایش یافته را نیز به دست می دهد. اگر ما محیط مجازی سازی ابری را بیش از حد اختصاصی کنیم، هزینه نیز به طور متناظر بالا خواهد رفت. سه سرویس پایه رایانش ابری وجود دارند:SaaS، PaaS و IaaS و سه مدل اصلی پیاده سازی ابر وجود دارد:ابر خصوصی، نیمه خصوصی و عمومی. در هنگام انتخاب آمیخته ای مناسب از این مدل ها و سرویس ها، تمایل داریم که بهترین حالت را انتخاب کنیم. باید آگاه باشیم که با داشتن کنترل بیشتر بر ابر، امکان افزایش امنیت ابر نیز وجود خواهد داشت. ما می توانیم امنیت IaaS را در مقایسه با SaaS افزایش دهیم. زیرا کنترل بیشتری بر آن داریم. همین شرایط برای مدل پیاده سازی نیز صادق است. ما می توانیم امنیت یک ابر خصوصی را در مقایسه با یک ابر عمومی افزایش دهیم. باید توجه کرد در ابر که همه چیز توسط یک استفاده کننده از ابر کنترل نشده و قابل دسترسی نیست. دسترسی ها باید توسط سرویس دهنده ابری مدیریت شود. وقتی از یک ابر عمومی استفاده می شود، این وظیفه سرویس دهنده ابری است که همه جوانب زیرساخت ابر را امن کند. در حالیکه کاربر معمولا دسترسی به آن ندارد. اما در یک ابر خصوصی ما باید خودمان مسئول امنیت و مقاهیم مربوط به آن باشیم.

محیط سنتی در برابر محیط مجازی شده

در محیط مجازی سازی تعدادی موارد وجود دارد که ما نباید آنها را در شرایطی که امنیت در اولویت بالای لیست ما قرار دارد، دست کم بگیریم. در یک محیط IT سنتی، شبکه و سرورهای فیزیکی و علاوه بر آن تجهیزات شبکه به تنهایی در حال انجام کار خود هستند. در یک محیط شبکه سنتی، وقتی ما درباره یک سوئیچ شبکه صحبت می کنیم، منظورمان سوئیچ فیزیکی شبکه است که می توانیم آن را دیده و لمس کنیم، در حالی که در محیط های مجازی این روزها همه چیز می تواند مجازی شود.

 تفکیک شبکه: بیشتر محیط های ساده مجازی شده تنها از یک شبکه استفاده می کنند که همه ماشین های مجازی در آن قرار گرفته اند. اما این حالت چندان امن نیست. به جهت امن کردن شبکه، لایه شبکه نیاز به تفکیک به DMZ های مختلف دارد که امنیت را افزایش می دهد. برای شرکت هایی که تلاش می کنند امنیت را بالا ببرند، DMZ داخلی خودشان می تواند در فضایی که فقط ماشین های مجازی آنها قرار گرفته اند ایجاد شود. حتی می توان بیشتر نیز پیش رفت و تجهیزات شبکه مجزا مانند سوئیچ ها از CSP درخواست کرد که فقط ترافیک ماشین های مجازی اختصاصی شما از آنها عبور کند. می توان از CSP درخواست نمود که از VLAN tagging / trunking برای ماشین های مجازی استفاده کند که به این مفهوم است که هر بسته که به ماشین های مجازی اختصاصی مقصد یابی شده و از ماشین های مجازی اختصاصی نیز می آید، یک VLAN ID معین دارد، بنابراین تنها رابط های شبکه در همان VLAN قادر به دریافت و پردازش بسته های شبکه هستند.

•        تفکیک فیزیکی شبکه: وقتی که یک محیط مجازی اجاره داده می شود، ماشین های مجازی معمولا در یک سرور فیزیکی مشترک با ماشین های مجازی سایر کاربران قرار می گیرند. اگر همه سرور فیزیکی را در اختیار یک شرکت قرار بگیرد، که فقط برای اجرای تنها ماشین های مجازی همان مجموعه مورد استفاده قرارگیرد، امنیت افزایش می یابد، زیرا ماشین های مجازی سایر شرکت ها در جایی دیگر قرار خواهد گرفت. مجازی سازی به خودی خود یک لایه دفاعی در برابر مهاجمان اضافه می کند. بنابراین اگر یک مهاجم قادر به نفوذ به ماشین مجازی باشد، در حال عمل در یک محیط ایمن شده است. حتی مجازی سازی یک راه آسان برای ذخیره سازی نسخه آلوده ماشین های مجازی برای تحلیل های بعدی را نیز ارائه می دهد.
•        تفکیک ذخیره سازی داده: با هر ماشین مجازی یک محل ذخیره سازی داده هم در نظر گرفته می شود که در یک سرور ذخیره سازی داده مرکزی خارجی قرار می گیرد. برای ارتباط با سرور ذخیره سازی داده، نرم افزار مجازی سازی از پروتوکل های متنوعی برای کار در شبکه استفاده می کند. بنابراین، داده متعلق به همه ماشین های مجازی برروی شبکه بر روی همان دیسک سخت قابل دسترسی از شبکه نوشته می شود. برای بهبود امنیت، ما می توانیم ذخیره ساز اختصاصی خود را از سرویس دهنده ابری تهیه کنیم که فقط داده های خودمان بر روی آن ذخیره سازی شود. وقتی داده چند ماشین مجازی بر روی یک سرور داده متمرکز شده ذخیره می شود، این احتمال وجود دارد که یک ماشین مجازی امکان دسترسی به داده یک ماشین مجازی دیگر را داشته باشد. برای پرهیز از چنین شرایطی، ما همیشه می توانیم داده ای را که درحال ذخیره آن هستیم رمزنگاری کنیم، بنابراین حتی اگر یک ماشین مجازی دیگر قابلیت خواندن داده ها را داشته باشد این داده ها قابل فهم نیستند.

موارد امنیتی در هنگام استفاده از مجازی سازی در رایانش ابری

مجازی سازی منافع متعددی را زمانی که در پلتفرم رایانش ابری استفاده می شود بدست می دهد. چنین راندمانی در هزینه، افزایش زمان در دسترس بودن، بهبود شرایط بازیابی، مجزا سازی اپلیکیشن و غیره. علیرغم تمام این مزایا وقتی که از مجازی سازی استفاده می شود موارد امنیتی وجود دارند که در ادامه اشاره شده است.

•        Hypervisor: Hyperviser برای جداسازی سیستم عامل ماشین مجازی از سخت افزار فیزیکی مورد استفاده قرار می گیرد. وقتی که یک ماشین مجازی جدید بر روی یک ماشین فیزیکی نصب می کنیم، باید مطمئن شویم که آخرین بروزرسانی های نرم افزار بر روی سیستم عامل نصب شده و نرم افزار بدرستی به روز رسانی شده است. همین که مهاجم دسترسی مدیریت administrative را به سیستم عامل میهمان بدست بیاورد، می خواهد از تمام نقاط آسیب پذیر که در Hypervisor وجود حداکثر بهره برداری را نماید. مهاجم می تواند دسترسی کامل به ماشین فیزیکی میزبان را بدست آورد. به جهت درک اهمیت داشتن یک hypervisor ایمن باید به نکاتی توجه شود. یک hypervisor بطور خاص برای مجازی سازی ساخته شده است و بنابراین عملکرد های محدود مورد نیاز خاصی را داراست. نیازی نیست که یک hypervisor مانند یک سیستم عامل کامل باشد، زیرا باید قادر به اجرای مجموعه محدودی از عملکردها را داشته باشد. بنابراین چنین سیستمی دارای تعداد کمتری مبادی ورودی است که قابل تهاجم و بهره برداری باشد. از آنجاییکه hypervisor ها بندرت به روز رسانی می شوند، آسیب پذیری های امنیتی جدید بیشتر در موارد اصلاح نشده برای مدت طولانی اتفاق می افتد.در سال 2006 دو rootkit برای نشان  دادن اینکه چگونه می توان از rootkit ها برای کنترل ماشین میزبان. Hypervisor و همه ماشین های مجازی آن استفاده کرد توسعه داده شد.
•        اختصاص منابع: وقتی که یک منبع معین مانند ذخیره ساز داده و یا حافظه فیزیکی به یک ماشین مجازی اختصاص داده می شود.، ماشین مجازی می تواند از آن برای ذخیره سازی داده استفاده کند. اگر منابع بعد از آن به ماشین مجازی دیگر اختصاص داده شود به این جهت که ماشین مجازی فعلی دیگر مورد نیاز نیست و بنابراین باید حذف شود. ماشین های مجازی جدید می توانند داده را ازهارد دیسک و حافظه بخوانند. داده در چنین منابعی باید در شرایطی که از یک ماشین مجازی به ماشین مجازی دیگری انتقال داده می شود، به درستی حذف شود.
•        تهاجم به ماشین مجازی: اگر یک مهاجم با موفقیت دسترسی به یک ماشین مجازی را با استفاده از آسیب پذیری در یکی از اپلیکیشن هایی که بر روی آن ماشین مجازی اجرا شده است بدست آورد، می تواند به سایر اپلیکیشن هایی که برروی ماشین های مجازی متفاوت در همان شبکه قرار گرفته اند، حمله کند. اگر ماشین های مجازی در حال اجرا بر روی همان هاست فیزیکی باشند که ماشین فیزیکی مورد تهاجم قرار گرفته بر آن است ممکن است سخت باشد که چنین حمله ای به شبکه کشف گردد. ما باید قادر باشیم ترافیکی که از هر ماشین مجازی بر روی یک هاست فیزیکی می آید را پایش کنیم.
•        حملات مهاجرت:  وقتی ما یک ماشین مجازی را انتقال می دهیم، این مهاجرت معمولا از انتفال کل ماشین مجازی بر روی شبکه از یک ماشین فیزیکی به ماشین فیزیکی دیگر تشکیل شده است. برای حمله موفق، مهاجم نیاز دارد که قبل از هر چیز به شبکه دسترسی داشته باشد که مهاجرت در آن اتفاق می افتد و همچنین دسترسی به خواندن/نوشتن بر حافظه در زمانی که مهاجرت اتفاق می افتد. وقتی که ارتباطات مهاجرت رمزگذاری نشده است، مهاجم می تواند یک حمله MITM را اجرا کند تا تمام فایل های VHD ماشین را کپی برداری کند.

کاهش نگرانی های امنیتی

مورد زیر شرح می دهد که چگونه ما می توانیم نگرانی های امنیتی را که در بالا شرح داده شد کاهش دهیم.

•        Hypervisor: ازحملات به hypervisor می تواند به آسانی با به روزرسانی های مرتب آن پیشگیری کرد. از آنجاییکه تعداد کمی نقاط آسیب پذیر در hypervisor وجود دارد و همچنین تعداد کم دفعاتی که باید انجام شود وجود دارد. اما مهم است که این کار انجام شود، اگرچه این به روز رسانی ها از از نفوذ پذیری zero-day پیشگیری نمی کند، اما حداقل سیستم در برابر آسیب پذیری های عادی محافظت می شود.
•        اختصاص منابع: قبل از اختصاص منابع به ماشین مجازی جدید، منابع باید به درستی محافظت شوند. وقتی فضای حافظه فیزیکی به یک ماشین مجازی اختصاص داده می شود، حافظه باید کلیه حافظه صفر شود تا از نشت داده ای که در سیستم قبلی مورد استفاده قرار میگرفته جلوگیری شود.همین شرایط برای داده دیسک سخت که ممکن است هنوز پس از پارتیشن بندی جدید وجود داشته باشد،صادق است. یک ماشین مجازی جدید می تواند از ابزارهای قانونی متفاوتی برای خواندن همه محتوای ساختاربندی نشده دیسک سخت به یک فایل استفاده کرده و آن را برای نشتی داده تحلیل نماید. برای جلوگیری از این شرایط، ما باید دیسک سخت را قبل از اختصاص به یک ماشین مجازی جدید با پارتیشن بندی قبلی آن صفر کنیم.
•        حملات ماشین مجازی: باید مطمئن شویم که نرم افزار مجازی سازی زیربنایی می تواند میان ترافیک ورودی و خروجی از ماشین مجازی تمایل قائل شود. این ترافیک همچنین نیازمند تحلیل حملات ممکن شناخته شده است. یک راه برای انجام این امر، استفاده از port mirroring برای کپی هر ترافیک بر روی یک پورت خاص در یک سوئیچ به پورت دیگر برای تحلیل داده توسط IDS/IPS است.
•        حملات مهاجرت: حملات مهاجرت می تواند با استفاده از مکانیزم مناسبی برای یافتن و جلوگیری کردن از حملات MITM کنترل شود. برای بهبود امنیت، مهاجرت باید از یک کانال ارتباطی امن مانند TLS انجام شود.

جمع بندی

در اینجا ما دیدیدم که چگونه یک محیط مجازی سازی در اپلیکیشن های بر اساس ابر مورد استفاده قرار می گیرد. این شرایط را با یک محیط سنتی مقایسه کرده نگرانی هایی را که در آن وجود دارد ارائه کردیم. ما بطور خاص از حملات hypervisor که یک نفوذ پذیری در آن موجب بهره برداری برای دسترسی به هاست بستر می شود صحبت کردیم. همچنین ریسک نشت داده از اختصاص منابع نیز مطرح شد. جاییکه یک ماشین مجازی می تواند داده را از حافظه فیزیکی و یا دیسک سخت ماشین مجازی قبلی بخواند. همچنین امکان حمله به ماشین های مجازی در یک بستر فیزیکی از طریق یک ماشین مجازی مورد حمله قرار گرفته بر روی همان بستر فیزیکی بدون کشف در یک بازه زمانی طولانی وجود دارد  همچنین در مورد یک راه کپی از کل یک دیسک سخت مجازی با استفاده از حمله MITM در صورت مهاجرت صحبت کردیم.

در پایان مقاله راه کارهایی را برای مقاوم سازی در برابر مشکلات امنیتی که درباره آن صحبت کرده بودیم، مطرح کردیم. در انتها باید تاکید کنیم که ایمن سازی ماشین های مجازی به طور مطلق امکان پذیر نیست. ما تنها باید از نگرانی های امنیتی که وجود دارد آگاه باشیم. در حالی که مهاجرت در محل اتفاق می افتد ما باید زمان برای کنترل آن و مطمئن شدن از ایمن بود در برابر تهدیدات صرف کنیم.

نوشته امنیت در مجازی سازی و رایانش ابری اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

View Composer یکی از کامپوننت های اختیاری راهکار VMware Horizon 6 می باشد. سرور View Composer به دیتابیسی برای ذخیره سازی اطلاعات دسکتاپ های تولید شده Linked Clone نیاز دارد. این دیتابیس می تواند بر روی سروری که دیتابیس سرور vCenter وجود دارد قرار گیرد و یا شما می توانید یک سرور اختصاصی برای دیتابیس View Composer نصب و راه اندازی نمایید که در آن صورت شما باید یک ODBC Database Connection ایجاد نمایید و یک Database Instance جدا داشته باشید. در اینجا ما به مراحل ایجاد ODBC Database Connection در سرور Horizon View Composer خواهیم پرداخت.

نحوه ایجاد ODBC Database Connection در سرور Horizon View Composer

ما در اینجا قبلا نرم افزار SQL Server 2012 را بر روی ویندوز سرور 2012 R2 نصب کرده ایم. این سرور به دامین وصل شده است ولی در اینجا ما از SQL Authentication برای احراز هویت استفاده خواهیم نمود. به SQL Server لاگین نموده و کنسول مدیریتی آن را باز می کنیم. به قسمت Server Properties می رویم.

گزینه Security را انتخاب می کنیم و در Server authentication آن را بر روی SQL server and windows authentication تنظیم می کنیم. سپس سرور دیتابیس را یکبار ریست می کنیم.

در اینجا باید یک دیتابیس و یک ODBC Connection ایجاد نماییم. بر روی Databases راست کلیک نموده و New Database را انتخاب می کنیم.

نام دیتابیس را وارد کرده که ما در اینجا آن را ViewComposerDB01 نامگذاری کرده ایم. بر روی OK کلیک می کنیم.

زمانی که شما یک دیتابیس و سرور جدید برای View Composer در نظر می گیرید باید از متد احراز هویت SQL authentication استفاده نمایید بدلیل اینکه متد Windows authentication در سناریوی ما پشتیبانی نمی شود. شما تنها زمانی می توانید از متد احراز هویت Windows authentication استفاده کنید که نرم افزار View Composer و دیتابیس هر دو بر روی آن سرور نصب شده باشند. در سناریوی ما ماشین های جداگانه برای SQL Server و View Connection در نظر گرفته شده است و ما نمی توانیم از سیستم احراز هویت Active Directory برای ODBC Connection استفاده کنیم.

نام کاربری ViewCom در SQL Server ایجاد خواهد شد و می توانیم با این نام کاربری از دیتابیس استفاده نماییم. برای ساخت User جدید فولدر Security را در SQL Server باز کرده و در فولدر Logins راست کلیک می کنیم و New Login را انتخاب می کنیم.

در صفحه عمومی نام ViewCom را به عنوان Login Name وارد می کنیم. تنظیمات پسورد SQL Server authentication را انجام می دهیم و پسورد مورد نظر را وارد می کنیم و در پایین دیتابیس ViewComposerDB01 را به عنوان دیتابیس پیش فرض وارد می کنیم.

بر روی Server Roles بر روی پنل سمت چپ کلیک می کنیم و رول های public و sysadmin را تیک می زنیم.

بعد از آن در پنل سمت چپ بر روی User Mapping کلیک می کنیم. در قسمت Users mapped to this login بر روی دیتابیس ViewComposerDB01 تیک های db-owner و public را در Membership دیتابیس را می زنیم.

خوب الان به سرور ماشین مجازی View Composer لاگین نموده و تنظیمات ODBC Connection را به دیتابیسی که ایجاد کرده ایم را انجام می دهیم.

پنجره Create New Data Source ظاهر خواهد شد و SQL Server Native Client 11.0 را انتخاب کرده و بر روی Finish کلیک می کنیم.

صفحه مربوط به Create a New Data Source to SQL Server باز خواهد شد. نام و آدرس IP سرور و ODBC Connection را وارد می کنیم و بر روی Next کلیک می کنیم.

در اینجا Integrated Windows authentication را انتخاب می کنیم. SQL Server نام کاربری و پسورد وارد شده را Verify خواهد کرد و بعد از آن بر روی Next کلیک می کنیم.

دیتابیس پیش فرض را به ViewComposerDB01 تغییر می دهیم.

تنظیمات را دوباره بررسی و بر روی Finish کلیک می کنیم.

در اینجا می توانیم data source خود را تست نماییم. در صورتی که تست موفقیت آمیز نباشد باید دوباره تنظیمات را بررسی نمود.

مراحل بالا به طور کامل ایجاد یک ODBC Connection مورد بررسی قرار دادیم و شما می توانید الان به نصب و راه اندازی View Composer Server بپردازید.

نوشته ایجاد ODBC Database Connection در سرور Horizon View Composer اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

در مجازی سازی ، هایپروایزر که Virtual Machine Monitor نیز نامیده می شود یک برنامه Low-Level می باشد که اجازه استفاده از چندین سیستم عامل را در یک هاست فیزیکی می دهد. هایپروایزرها از یک لایه نازکی از کدها در نرم افزار یا Firmware استفاده می کنند تا بتوانند منابع سیستم را تقسیم و تخصیص کنند. هایپروایزر به تعبیری نقش پلیس ترافیک را در کنترل I/O و حافظه ایفا می کند.

1- هایپروایزر نوع اول

2- هایپروایزر نوع دوم

به طور کلی، هایپروایزرها به دو دسته ی هایپروایزر نوع او هایپروایزر نوع تقسیم میشوند. هایپروایزرهای نوع ۱ به طور مستقیم بر روی سختافزار نصب میشوند و بنابراین به آنها هایپروایزرهای Bare-metal نیز اطلاقی میشود. هایپروایزرهای نوع ۳ به یک سیستمعامل میزبانی نیاز دارند که این سیستمعامل میزبانی، پشتیبانی از دستگاههای I/O و مدیریت حافظه را انجام میدهد.

نوشته انواع هایپروایزر VMware اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

در این روش کاربران می توانند تحت شبکه و با استفاده از هر کامپیوتری به دسکتاپ خود دسترسی داشته باشد. تکنولوژی مجازی سازی دسکتاپ، با استفاده از مدل پردازشی مبتنی بر سرور، میزکار کاربر را از محل فیزیکی سخت افزار مستقل می کند. در این مدل ، میز کار کاربر بجای اینکه روی حافظه محلی رایانه کاربر ذخیره شود، روی سرور ذخیره می شو د. بنابراین زمانی که کاربر در حال کار است، تمامی برنامه ها، پردازش ها و داده ها روی سرور در حال اجرا و نگهداری هستند.

بهتر است این سیستم را با مثالی کاربردی شفاف کنیم.
بر اساس اصول امنیتی همه ما نیاز داریم تا کاربران سازمان در 2 محیط مجزا به فعالیت بپردازند یکی شبکه LAN یا شبکه اطلاعاتی سازمان است و دیگری شبکه اینترنت. این در حالی است که کاربران فقط ی PC ، Laptop یا تین کیینت دارند و خرید دستراهی مستقل و ایجاد شبکه ای مستقل برای استفاده از اینترنت به قدری هزینه بردار است که غیر ممکن تلقی می شو د. اما این نیاز با استفاده از Virtual Desktop به صورت بسیار ارزان و بسیار ایمن و ایزوله کاملا عملی است. کاربران با یک دستگاه به دسکتاپ مجازی خود متصل شده و بصورت کاملا ایمن تمام کارهای اینترنتی را بر روی Virtual Desktop که خارج از شبکه اطلاعاتی سازمان تعبیه شده است انجام می دهند.
اگر هم Virtual Desktop دچار آلودگی یا حمله شود هیچ تاثیری بر روی اطلاعات سازمان یا دستگاههای کاربران نخواهد گذاشت.

به طور کلی مجازی سازی دسکتاپ دارای مزایای زیر می باشد:
 امنیت بالای اطلاعات سازمان
 استفاده بیشتر از منابر سخت افزاری موجود
 پایداری و تحمل خطا
 کاهش هزینه ها با تغییر در زیر ساخت سخت افزاری
 کاهش هزینه های مدیریتی و نگهداری
 عدم نیاز به ارتقاء تک تک رایانه ها
 نصب و بروز رسانی متمرکز نرم افزار های سازمانی
 دفع خطر ویروس ها و دیگر بد افزارها
 دسترسی همیشگی کاربران به میزکار مستقل از هر مکان در هر زمان

 قابلیت Load Balancing

 قابلیت High Availability HA

 قابلیت Redundancy

 قابلیت Zero Downtime

نوشته مفهوم Desktop Virtualization اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

سیستم های مجازی سازی دسکتاپ یا همون Desktop Virtualization در حقیقت تشکیل شده از یک یا چندین سرور قوی هستند که بر روی اونها سیستم عامل ها به ازای هر کاربر یک عدد نصب شده و پردازش ها کال توسط این سرورها یا قدرت زیاد انجام می شود، کاربر بوسیله یک ترمینال Thin Client به سرور متصل میشود و صفحه دسکتاپ مجازی شده خودش رو مشاهده میکند و انگار که دارد با سیستم خودش کار میکند با این تقاوت که کل داده ها و اطلاعات و پردازش ها در روی سرور ها انجام میشود، این روش از خیلی جهات میتواند به سود سازمان باشد چون دیگر هزینه های سرسام آور مدیریت کامپیوترها تا حد زیادی حذف میشود و هزینه خزید سخت افزار هم طبیعتا پایین میاد چون قیمت Thin Client با یک PC قابل مقایسه نیست.

نوشته مجازی سازی دسکتاپ چیست؟ اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.