در دنیای مجازی سازی این روزها Hyper-V و VMware حرف اول را میزنند ، بسیاری از کاربران در سراسر جهان (به استثنای کشور عزیزمان) مشکلاتی نظیر هزینه بالای لایسنس VMware را دارند که با وارد شدن مایکروسافت به حوزه مجازی سازی و ارائه مجازی ساز رایگان Hyper-V توانسته سهم قابل توجهی از کارشناسان شبکه را به سمت خود بکشاند. ما در این پست قصد داریم به آموزش نصب و راه اندازی Hyper-V در ویندوز سرور 2016 بپردازیم.

البته تنها تفاوت Hyper-V و VMware به ماجرای لایسنس و هزینه نیست بلکه سرعت قابل قبول Hyper-V رقابت فنی را نیز بین این دو برند مطرح کرده است . مایکروسافت Hyper-V را در قالب یک سرویس در ویندوز سرور گنجانده است که نصب و راه اندازی آن تقریبا آسان است .

می‌توانید از طریق این سرویس سیستم‌ عامل‌ های مختلف را روی یک سرور اجرا کنید و برای تست به کار بگیرید. قبل از نصب این سرویس باید به این نکته توجه کنید که اگر می‌خواهید این سرویس را در یک سیستم واقعی نصب کنید در بعضی از مواقع این سرویس در هنگام نصب و یا در زمان ایجاد ماشین مجازی با خطا مواجه خواهد شد که دلیل آن این است که مجازی سازی یا همان Virtualization روی مادربرد سیستم شما فعال نشده است که شما باید سیستم خودتان را Restart کنید و از طریق Setup این گزینه را فعال کنید. (این قابلیت در اصطلاح VT نامیده می شود که باید در تنظیمات مادربورد و cpu فعال شود)

برای شروع  به مانند شکل بالا وارد Server Manager  شوید  و از منوی Manage وبر روی Add Role and Features کلیک کنید.

در شکل بالا وارد قسمت Server Roles شوید و از لیست سرویس‌های موجود گزینه Hyper-V را انتخاب کنید که بعد از آن شکل بالایی آن ظاهر می‌شود که باید بر روی Add Featuress کلیک کنید و بعد از آن بر روی Install کلیک کنید تا سرویس نصب شود، اما در بعضی از این سیستم‌ها با خطا شکل زیر مواجه خواهیم شد:

همانطور که در شکل بالا مشاهده می‌کنید با خطا A hypervisor is already running مواجه شدیم و آن هم به این خاطر است که ما می‌خواهیم سرویس Hyper-V را در یک ماشین مجازی نصب کنیم، برای حل این مشکل باید از دستوران PowerShell استفاده کنیم.

نکته: اگر با این خطا مواجه نشدید لازم نیست این مراحل را طی کنید و می‌توانید از ان عبور کنید.
برای اجرای سرویس PowerShell وارد جستجو شوید و به صورت شکل بالا  آن را اجرا کنید، حتماً از طریق کاربر Administrator آن را اجرا کنید.

دستور اول:
Enable-WindowsOptionalFeature –Online -FeatureName Microsoft-Hyper-V –All -NoRestart
همانطور که در شکل بالا مشاهده می‌کنید دستور با موفقیت اجرا شده است.

دستور دوم:
Install-WindowsFeature RSAT-Hyper-V-Tools -IncludeAllSubFeature
دستور دوم هم با موفقیت اجرا شده است.

دستور سوم:
Install-WindowsFeature RSAT-Clustering -IncludeAllSubFeature
دستور سوم هم با موفقیت اجرا شده است.

دستور چهارم:
Install-WindowsFeature Multipath-IO
دستور چهارم هم اجرا شد و بعد از این دستور سیستم را حتماً Restart کنید، تا نصب سرویس کامل شود.

همانطور که گفتم این مراحل اجرای دستورات در PowerShell برای کسانی هست که در هنگام نصب سرویس Hyper-V با خطا مواجه شدند و نصب سرویس از طریق گرافیکی امکان پذیر نبود.

نوشته آموزش نصب و راه اندازی Hyper-V در ویندوز سرور 2016 اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

HDX یا High Definition Experience یک تکنولوژی پیشرفته برای بهینه‌سازی انتقال اطلاعات در شبکه‌های مجازی است که توسط Citrix توسعه داده شده است. HDX برای بهبود تجربه کاربری در محیط‌های مجازی (مانند دسکتاپ‌های مجازی) و ارائه تجربه‌ای نزدیک به یک دسکتاپ محلی، طراحی شده است. این تکنولوژی با فشرده‌سازی و بهینه‌سازی ترافیک شبکه، امکان دسترسی سریع و کارآمد به برنامه‌ها و داده‌ها را در بسترهای مختلف فراهم می‌کند.

ویژگی‌های کلیدی تکنولوژی HDX:

1. بهینه‌سازی شبکه و کاهش پهنای باند:
   • HDX به طور هوشمند داده‌ها را فشرده کرده و بهینه‌سازی می‌کند تا استفاده از پهنای باند کاهش یابد. این موضوع به کاربران امکان می‌دهد که حتی با سرعت‌های پایین اینترنت نیز به محیط‌های مجازی متصل شوند و تجربه‌ای روان و بی‌وقفه داشته باشند.
   • این تکنولوژی به ویژه در شبکه‌هایی با تأخیر بالا یا پهنای باند محدود مفید است و تجربه کاربری را بهبود می‌بخشد.
2. کیفیت تصویر بهینه (Adaptive Display):
   • HDX از فناوری Adaptive Display استفاده می‌کند که به طور پویا کیفیت تصویر را بر اساس پهنای باند و سرعت شبکه تنظیم می‌کند. به عبارت دیگر، در صورت کمبود پهنای باند، کیفیت تصویر کاهش می‌یابد تا تجربه کاربری روان باقی بماند، اما به محض بهبود شرایط شبکه، کیفیت تصویر به حالت بهینه برمی‌گردد.
3. بهینه‌سازی گرافیک و صدا:
   • یکی از بخش‌های مهم HDX، بهینه‌سازی پردازش‌های گرافیکی و انتقال صدا است. این تکنولوژی با استفاده از فشرده‌سازی پیشرفته، امکان پخش ویدئو با کیفیت بالا و انتقال صدا با تأخیر کم را در محیط‌های مجازی فراهم می‌کند.
   • HDX از GPU Offloading استفاده می‌کند تا پردازش‌های گرافیکی بهینه‌تر انجام شوند و تجربه کاربری نزدیک به حالت بومی (Local) شود.
4. پشتیبانی از چندرسانه‌ای (Multimedia Redirection):
   • Multimedia Redirection به معنای آن است که محتوای چندرسانه‌ای (مانند ویدئوها و موسیقی) به جای پردازش در سرور مرکزی، به سمت کلاینت هدایت می‌شود و در همانجا پردازش می‌شود. این روش باعث می‌شود که کاربر تجربه بهتری از پخش رسانه‌ها داشته باشد، زیرا پردازش‌ها به صورت محلی انجام می‌شوند و تأخیر کاهش می‌یابد.
5. بهینه‌سازی برای دستگاه‌های همراه:
   • HDX برای ارائه تجربه یکپارچه در دستگاه‌های همراه (مانند تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند) بهینه شده است. این تکنولوژی از صفحه نمایش‌های کوچک و قابلیت‌های لمسی پشتیبانی می‌کند و تجربه‌ای مشابه با رایانه‌های دسکتاپ را برای کاربران موبایل فراهم می‌کند.
6. مدیریت هوشمند پروتکل‌ها:
   • HDX از پروتکل ICA (Independent Computing Architecture) استفاده می‌کند که یکی از پروتکل‌های پیشرفته برای دسترسی به دسکتاپ‌ها و برنامه‌های مجازی است. این پروتکل به طور هوشمند داده‌ها را بر اساس نیازهای شبکه و کاربر فشرده و ارسال می‌کند.
   • ICA در مقایسه با سایر پروتکل‌ها مانند RDP از مایکروسافت، عملکرد بهتری در محیط‌های پیچیده شبکه‌ای دارد و تجربه بهتری برای کاربران فراهم می‌کند.
7. بهینه‌سازی عملکرد چاپ و استفاده از دستگاه‌های جانبی:
   • HDX از فناوری USB Redirection و Printer Redirection پشتیبانی می‌کند که به کاربران امکان می‌دهد از دستگاه‌های جانبی مانند پرینترها، اسکنرها و دستگاه‌های USB در محیط‌های مجازی استفاده کنند، گویی که به طور مستقیم به سیستم متصل هستند.

مزایای استفاده از تکنولوژی HDX:

• بهبود تجربه کاربری در محیط‌های مجازی: HDX تجربه کاربری را در محیط‌های دسکتاپ مجازی بهبود می‌بخشد و احساس کار در یک سیستم محلی را به کاربر می‌دهد.
• کاهش مصرف پهنای باند: با فشرده‌سازی هوشمند داده‌ها، HDX باعث کاهش مصرف پهنای باند شده و در نتیجه هزینه‌های شبکه را کاهش می‌دهد.
• سازگاری با انواع دستگاه‌ها: این تکنولوژی بر روی انواع دستگاه‌ها از جمله دسکتاپ‌ها، لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند قابل استفاده است.
• کارایی بالا در شبکه‌های با تأخیر زیاد: HDX می‌تواند حتی در شبکه‌هایی با تأخیر بالا یا پهنای باند محدود، عملکرد مطلوبی ارائه دهد.

معایب HDX:

• وابستگی به سرور مرکزی: همانند هر محیط مجازی، HDX به سرور مرکزی وابسته است. در صورتی که سرور دچار مشکل شود یا پهنای باند شبکه کاهش یابد، تجربه کاربری ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
• هزینه پیاده‌سازی: راه‌اندازی HDX نیاز به سرورها و زیرساخت‌های مناسب دارد که ممکن است برای برخی سازمان‌ها هزینه‌بر باشد.

کاربردهای HDX:

• دسکتاپ‌های مجازی (VDI): در محیط‌هایی که از دسکتاپ‌های مجازی استفاده می‌شود، HDX به بهبود عملکرد کاربران و کاهش مصرف منابع کمک می‌کند.
• کسب‌وکارهایی با نیروهای کار از راه دور: HDX یک راه‌حل ایده‌آل برای سازمان‌هایی است که کارمندانشان از راه دور کار می‌کنند و نیاز به دسترسی ایمن و سریع به برنامه‌ها و داده‌ها دارند.
• مراکز آموزشی و بیمارستان‌ها: این تکنولوژی در مراکز آموزشی و بیمارستان‌ها که نیاز به دسترسی سریع و امن به برنامه‌های خاص دارند نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نتیجه‌گیری:

HDX یک تکنولوژی پیشرفته برای بهینه‌سازی تجربه کاربری در محیط‌های مجازی است. این تکنولوژی با بهینه‌سازی شبکه، پردازش‌های گرافیکی و چندرسانه‌ای، و کاهش مصرف پهنای باند، امکان دسترسی به برنامه‌ها و داده‌ها را در محیط‌های مختلف فراهم می‌کند. HDX به خصوص برای سازمان‌ها و کسب‌وکارهایی که به دنبال ارائه تجربه‌ای مشابه دسکتاپ‌های محلی در محیط‌های مجازی هستند، یک راه‌حل ایده‌آل است.

نوشته مفهوم تکنولوژی اچ دی ایکس HDX اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

نیازمندی های سخت افزاری جهت پیاده سازی تین کلاینت RemoteFX: همانطور که می دانیم، این پروتکل جهت اجرای گرافیک های سنگین برای تین کلاینت هایی است  که به سرور به صورت ریموت متصل می شوند و دسکتاپ ان را در اختیار می گیرند، می باشد. باید توجه داشت، کلاینت و سرور در چنین محیطی می بایست دارای حداقل نیازمندیهای سخت افزاری باشند که در ذیل بدان اشاره می گردد.
روی تین کلاینت:
–    پردازشگری که قابلیت اجرای ویندوز Windows 7 sp1 و بالاتر را داشته باشد با سرعت یک گیگاهرتز و یا بالاتر، با حداقل حافظه یک گیگ و هارد 16 گیگ، و یا در تین کلاینت های فاقد سیستم عامل (زیرو کلاینت)، اینکه شرکت سازنده تین کلاینت با همکاری شرکت مایکروسافت این ساختار را به صورت سخت افزاری روی تین کلاینت خود پشتیبانی کرده باشد مانند: Thin Client HP Model T510 که متعلق به شرکت معظم HP می باشد.
روی سرور:
–    پردازشگرقدرتمندی که قابلیت اجرای ویندوز Windows Server 2008 R2 sp1 و یا Windows Server 2012 R2 را داشته باشد با سرعت پردازشگر حداقل 1.4 GHz ، حافظه 2 GB  و هارد 16 گیگی. توجه شود اینها حداقل نیازمندی های سخت افزاری می باشد. بدیهی است، بکارگیری یک سرور توانمند در سرعت کل تین کلاینت های موجود موثر است.
–    پردازشگر پشتیبانی کننده از SLAT (Second Level Address Translation) که در خصوص پردازنده های AMD این قابلیت NPT (Nested Page Table) و در خصوص پردازنده های Intel با نام EPT (Extended Page Table) خوانده می شود. توجه شود پیش از خرید پردازشگر وجود این قابلیت را که تحت عنوان Virtualization Technology (VT-x) از طرف شرکت سازنده عنوان می شود، را بررسی نمایید. هرچند تقریبا تمامی پردازنده های سری i3/i5/i7 از خانواده اینتل و X2/X4/X8 جدید از خانواده AMD این قابلیت را به خوبی و به طور کامل در پردازنده های خود قرارداده اند.
همچنین می توان پس از خرید و نصب، با استفاده از فرمان SystemInfo با مشاهده خطی تحت عنوان Second Address Level Translation: yes نیز از پشتیبانی پردازنده از قابلیت مجازی سازی جهت اجرای RemoteFX اطمینان حاصل کرد.
–    کارت گرافیک پشتیبانی کننده از GPU: کارت های گرافیک جدید، خود دارای واحد پردازشگری مستقل از پردازشگر مرکزی می باشند. پس از خرید و نصب نیز می توانید با استفاده از فرمان dxdiag روی تب Display بر روی ویندوز سرور 2008 از yes بودن دو عبارت WDDM 1.1 و DirectX9  و برای ویندوز سرور 2012 نیز از yes بودن WDDM 1.2 و DirectX11 و در نتیجه مناسب بودن کارت گرافیک خود اطمینان حاصل نمایید. 

نوشته نیازمندی های سخت افزاری جهت پیاده سازی تین کلاینت RemoteFX اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مجازی سازی را به لحاظ وسعت عملکرد و نحوه پیاده سازی به دسته کلی تقسیم میکنند ، که به اختصار به بیان آنها میپردازیم :

۴-۱- در سطح ایستگاه کاری (Desktop Virtualization)

این سطح از مجازی سازی مختص ایستگاه های کاری در بستر شبکه ، کامپیوتر های شخصی، لپتاپ ها و برخی از تبلت ها میباشد ، این مدل از تکنولوژی مجازی سازی نیاز به یک سیستم عامل  واسط برای ارتباط با سخت افزار و یک مجازی ساز دارد ، از جمله ویژگی های آن در جمع بندی عبارتند از :

• نیاز به یک سیستم عامل اصلی برای ارتباط با سخت افزار
• نیاز به یک مجازی ساز که توانایی ارتباط با سیستم عامل را دارد
• و در نهایت استفاده از ماشین های مجازی در محیط مجازی سازی

شکل۴‑۱: معماری مجازی سازی در سطح ایستگاه کاری (Desktop Virtualization)

۴-۲- در سطح سرویس دهنده (Server Virtualization)

این سطح از مجازی سازی مختص سرویس دهنده های قدرتمند میباشد و در ابعاد وسیع مورد استفاده قرار میگیرد، این مدل از تکنولوژی مجازی سازی نیاز به یک سیستم عامل  واسط برای ارتباط با سخت افزار ندارد و مجازی ساز مستقیما بر روی سخت افزار نصب میگردد ، از جمله    ویژگی های آن در جمع بندی عبارتند از :

• بدون نیاز به یک سیستم عامل اصلی برای ارتباط با سخت افزار
• نصب یک لایه مجازی ساز به طور مستقیم بر روی سخت افزار
• و در نهایت استفاده از ماشین های مجازی در محیط مجازی سازی

گروه فنی و مهندسی وی سنتر ارائه دهنده راهکارهای جامع مجازی سازی آمادگی خود را برای تامین نیازهای مشتریان در این حوزه اعلام می دارد.

شماره تماس: 88884268 – 021

نوشته سطوح مجازی سازی اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مزایای اصلی مجازی سازی به شرح ذیل می باشد:

مزیت های مجازی سازی

 

	ذخیره انرژی، ساختار سبز تر		بهبود مواجهه با شرایط بحران
	کاهش هزینه سرور ها و مراکز داده		بالا بردن Uptime (زمان سرویس دهی مداوم)
	ساخت محیط های لابراتوار		ایزوله سازی نرم افراز ها
	تامین سریع زیرساخت و سرور		افزایش چرخه عمر نرم افزار ها (Life Cycle)
	استفاده از سخت افزار مختلف		رایانش ابری (Cloud Computing)

نوشته مزایای اصلی مجازی سازی اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مجازی سازی و رایانش ابری

در رایانش ابری کامپوننت هایی وجود دارند که برای ساختن زیرساخت ابر به کار گرفته می شوند. در پایین ترین لایه کامپوننت های سخت افزاری عملی مانند سرورها، NAS (تجهیزات ذخیره سازی شبکه) و کامپوننت های شبکه قرار می گیرند. برای محدود کردن امکان انتشار موارد امنیتی و آلودگی، شبکه ها باید به درستی به چند DMZ قوانین محدود کننده ارتباطی بین آنها تقسیم شوند. هسته رایانش ابری مجازی سازی است، که برای جداسازی یک لایه فیزیکی ماشین به چند ماشین مجازی به صورتی مقرون به صرفه است. اشتباه نکنید. اجرا و عملیاتی سازی یک ابر مطمئنا بدون مجازی سازی نیز امکان پذیر است، اما کار و زمان بیشتری برای اجرایی شدن نیازمند است. با مجازی سازی تعدادی از ماشین های مجازی امکان اجرای بر روی یک کامپیوتر فیزیکی را دارند که باعث مقرون به صرفه شدن و کاهش هزینه ها می شود. از سوی دیگر بخشی از منابع فیزیکی سرور نیز می توان به سایر کاربران واگذار گردد. چنین ماشین های مجازی کاملا پورتابل نیز هستند، بنابراین می توانند از یک سرور فیزیکی به سرور دیگردرچند ثانیه و بدون خاموشی و downtime منتقل شوند. ماشین های مجازی جدید می توانند به سادگی ایجاد شوند. فایده دیگراستفاده از مجازی محل ماشین های مجازی در دیتاسنتر است اهمیتی ندارد که دیتاسنتر کجا واقع شده است. ماشین های مجازی به سادگی قابل کپی شدن بین دیتاسنترها هستند.

در حالی که فایده اصلی مجازی سازی کاهش هزینه هاست، اختصاصی سازی آن هزینه های چنین محیطی را افزایش می دهد اگرچه ویژگی امنیت افزایش یافته را نیز به دست می دهد. اگر ما محیط مجازی سازی ابری را بیش از حد اختصاصی کنیم، هزینه نیز به طور متناظر بالا خواهد رفت. سه سرویس پایه رایانش ابری وجود دارند:SaaS، PaaS و IaaS و سه مدل اصلی پیاده سازی ابر وجود دارد:ابر خصوصی، نیمه خصوصی و عمومی. در هنگام انتخاب آمیخته ای مناسب از این مدل ها و سرویس ها، تمایل داریم که بهترین حالت را انتخاب کنیم. باید آگاه باشیم که با داشتن کنترل بیشتر بر ابر، امکان افزایش امنیت ابر نیز وجود خواهد داشت. ما می توانیم امنیت IaaS را در مقایسه با SaaS افزایش دهیم. زیرا کنترل بیشتری بر آن داریم. همین شرایط برای مدل پیاده سازی نیز صادق است. ما می توانیم امنیت یک ابر خصوصی را در مقایسه با یک ابر عمومی افزایش دهیم. باید توجه کرد در ابر که همه چیز توسط یک استفاده کننده از ابر کنترل نشده و قابل دسترسی نیست. دسترسی ها باید توسط سرویس دهنده ابری مدیریت شود. وقتی از یک ابر عمومی استفاده می شود، این وظیفه سرویس دهنده ابری است که همه جوانب زیرساخت ابر را امن کند. در حالیکه کاربر معمولا دسترسی به آن ندارد. اما در یک ابر خصوصی ما باید خودمان مسئول امنیت و مقاهیم مربوط به آن باشیم.

محیط سنتی در برابر محیط مجازی شده

در محیط مجازی سازی تعدادی موارد وجود دارد که ما نباید آنها را در شرایطی که امنیت در اولویت بالای لیست ما قرار دارد، دست کم بگیریم. در یک محیط IT سنتی، شبکه و سرورهای فیزیکی و علاوه بر آن تجهیزات شبکه به تنهایی در حال انجام کار خود هستند. در یک محیط شبکه سنتی، وقتی ما درباره یک سوئیچ شبکه صحبت می کنیم، منظورمان سوئیچ فیزیکی شبکه است که می توانیم آن را دیده و لمس کنیم، در حالی که در محیط های مجازی این روزها همه چیز می تواند مجازی شود.

 تفکیک شبکه: بیشتر محیط های ساده مجازی شده تنها از یک شبکه استفاده می کنند که همه ماشین های مجازی در آن قرار گرفته اند. اما این حالت چندان امن نیست. به جهت امن کردن شبکه، لایه شبکه نیاز به تفکیک به DMZ های مختلف دارد که امنیت را افزایش می دهد. برای شرکت هایی که تلاش می کنند امنیت را بالا ببرند، DMZ داخلی خودشان می تواند در فضایی که فقط ماشین های مجازی آنها قرار گرفته اند ایجاد شود. حتی می توان بیشتر نیز پیش رفت و تجهیزات شبکه مجزا مانند سوئیچ ها از CSP درخواست کرد که فقط ترافیک ماشین های مجازی اختصاصی شما از آنها عبور کند. می توان از CSP درخواست نمود که از VLAN tagging / trunking برای ماشین های مجازی استفاده کند که به این مفهوم است که هر بسته که به ماشین های مجازی اختصاصی مقصد یابی شده و از ماشین های مجازی اختصاصی نیز می آید، یک VLAN ID معین دارد، بنابراین تنها رابط های شبکه در همان VLAN قادر به دریافت و پردازش بسته های شبکه هستند.

•        تفکیک فیزیکی شبکه: وقتی که یک محیط مجازی اجاره داده می شود، ماشین های مجازی معمولا در یک سرور فیزیکی مشترک با ماشین های مجازی سایر کاربران قرار می گیرند. اگر همه سرور فیزیکی را در اختیار یک شرکت قرار بگیرد، که فقط برای اجرای تنها ماشین های مجازی همان مجموعه مورد استفاده قرارگیرد، امنیت افزایش می یابد، زیرا ماشین های مجازی سایر شرکت ها در جایی دیگر قرار خواهد گرفت. مجازی سازی به خودی خود یک لایه دفاعی در برابر مهاجمان اضافه می کند. بنابراین اگر یک مهاجم قادر به نفوذ به ماشین مجازی باشد، در حال عمل در یک محیط ایمن شده است. حتی مجازی سازی یک راه آسان برای ذخیره سازی نسخه آلوده ماشین های مجازی برای تحلیل های بعدی را نیز ارائه می دهد.
•        تفکیک ذخیره سازی داده: با هر ماشین مجازی یک محل ذخیره سازی داده هم در نظر گرفته می شود که در یک سرور ذخیره سازی داده مرکزی خارجی قرار می گیرد. برای ارتباط با سرور ذخیره سازی داده، نرم افزار مجازی سازی از پروتوکل های متنوعی برای کار در شبکه استفاده می کند. بنابراین، داده متعلق به همه ماشین های مجازی برروی شبکه بر روی همان دیسک سخت قابل دسترسی از شبکه نوشته می شود. برای بهبود امنیت، ما می توانیم ذخیره ساز اختصاصی خود را از سرویس دهنده ابری تهیه کنیم که فقط داده های خودمان بر روی آن ذخیره سازی شود. وقتی داده چند ماشین مجازی بر روی یک سرور داده متمرکز شده ذخیره می شود، این احتمال وجود دارد که یک ماشین مجازی امکان دسترسی به داده یک ماشین مجازی دیگر را داشته باشد. برای پرهیز از چنین شرایطی، ما همیشه می توانیم داده ای را که درحال ذخیره آن هستیم رمزنگاری کنیم، بنابراین حتی اگر یک ماشین مجازی دیگر قابلیت خواندن داده ها را داشته باشد این داده ها قابل فهم نیستند.

موارد امنیتی در هنگام استفاده از مجازی سازی در رایانش ابری

مجازی سازی منافع متعددی را زمانی که در پلتفرم رایانش ابری استفاده می شود بدست می دهد. چنین راندمانی در هزینه، افزایش زمان در دسترس بودن، بهبود شرایط بازیابی، مجزا سازی اپلیکیشن و غیره. علیرغم تمام این مزایا وقتی که از مجازی سازی استفاده می شود موارد امنیتی وجود دارند که در ادامه اشاره شده است.

•        Hypervisor: Hyperviser برای جداسازی سیستم عامل ماشین مجازی از سخت افزار فیزیکی مورد استفاده قرار می گیرد. وقتی که یک ماشین مجازی جدید بر روی یک ماشین فیزیکی نصب می کنیم، باید مطمئن شویم که آخرین بروزرسانی های نرم افزار بر روی سیستم عامل نصب شده و نرم افزار بدرستی به روز رسانی شده است. همین که مهاجم دسترسی مدیریت administrative را به سیستم عامل میهمان بدست بیاورد، می خواهد از تمام نقاط آسیب پذیر که در Hypervisor وجود حداکثر بهره برداری را نماید. مهاجم می تواند دسترسی کامل به ماشین فیزیکی میزبان را بدست آورد. به جهت درک اهمیت داشتن یک hypervisor ایمن باید به نکاتی توجه شود. یک hypervisor بطور خاص برای مجازی سازی ساخته شده است و بنابراین عملکرد های محدود مورد نیاز خاصی را داراست. نیازی نیست که یک hypervisor مانند یک سیستم عامل کامل باشد، زیرا باید قادر به اجرای مجموعه محدودی از عملکردها را داشته باشد. بنابراین چنین سیستمی دارای تعداد کمتری مبادی ورودی است که قابل تهاجم و بهره برداری باشد. از آنجاییکه hypervisor ها بندرت به روز رسانی می شوند، آسیب پذیری های امنیتی جدید بیشتر در موارد اصلاح نشده برای مدت طولانی اتفاق می افتد.در سال 2006 دو rootkit برای نشان  دادن اینکه چگونه می توان از rootkit ها برای کنترل ماشین میزبان. Hypervisor و همه ماشین های مجازی آن استفاده کرد توسعه داده شد.
•        اختصاص منابع: وقتی که یک منبع معین مانند ذخیره ساز داده و یا حافظه فیزیکی به یک ماشین مجازی اختصاص داده می شود.، ماشین مجازی می تواند از آن برای ذخیره سازی داده استفاده کند. اگر منابع بعد از آن به ماشین مجازی دیگر اختصاص داده شود به این جهت که ماشین مجازی فعلی دیگر مورد نیاز نیست و بنابراین باید حذف شود. ماشین های مجازی جدید می توانند داده را ازهارد دیسک و حافظه بخوانند. داده در چنین منابعی باید در شرایطی که از یک ماشین مجازی به ماشین مجازی دیگری انتقال داده می شود، به درستی حذف شود.
•        تهاجم به ماشین مجازی: اگر یک مهاجم با موفقیت دسترسی به یک ماشین مجازی را با استفاده از آسیب پذیری در یکی از اپلیکیشن هایی که بر روی آن ماشین مجازی اجرا شده است بدست آورد، می تواند به سایر اپلیکیشن هایی که برروی ماشین های مجازی متفاوت در همان شبکه قرار گرفته اند، حمله کند. اگر ماشین های مجازی در حال اجرا بر روی همان هاست فیزیکی باشند که ماشین فیزیکی مورد تهاجم قرار گرفته بر آن است ممکن است سخت باشد که چنین حمله ای به شبکه کشف گردد. ما باید قادر باشیم ترافیکی که از هر ماشین مجازی بر روی یک هاست فیزیکی می آید را پایش کنیم.
•        حملات مهاجرت:  وقتی ما یک ماشین مجازی را انتقال می دهیم، این مهاجرت معمولا از انتفال کل ماشین مجازی بر روی شبکه از یک ماشین فیزیکی به ماشین فیزیکی دیگر تشکیل شده است. برای حمله موفق، مهاجم نیاز دارد که قبل از هر چیز به شبکه دسترسی داشته باشد که مهاجرت در آن اتفاق می افتد و همچنین دسترسی به خواندن/نوشتن بر حافظه در زمانی که مهاجرت اتفاق می افتد. وقتی که ارتباطات مهاجرت رمزگذاری نشده است، مهاجم می تواند یک حمله MITM را اجرا کند تا تمام فایل های VHD ماشین را کپی برداری کند.

کاهش نگرانی های امنیتی

مورد زیر شرح می دهد که چگونه ما می توانیم نگرانی های امنیتی را که در بالا شرح داده شد کاهش دهیم.

•        Hypervisor: ازحملات به hypervisor می تواند به آسانی با به روزرسانی های مرتب آن پیشگیری کرد. از آنجاییکه تعداد کمی نقاط آسیب پذیر در hypervisor وجود دارد و همچنین تعداد کم دفعاتی که باید انجام شود وجود دارد. اما مهم است که این کار انجام شود، اگرچه این به روز رسانی ها از از نفوذ پذیری zero-day پیشگیری نمی کند، اما حداقل سیستم در برابر آسیب پذیری های عادی محافظت می شود.
•        اختصاص منابع: قبل از اختصاص منابع به ماشین مجازی جدید، منابع باید به درستی محافظت شوند. وقتی فضای حافظه فیزیکی به یک ماشین مجازی اختصاص داده می شود، حافظه باید کلیه حافظه صفر شود تا از نشت داده ای که در سیستم قبلی مورد استفاده قرار میگرفته جلوگیری شود.همین شرایط برای داده دیسک سخت که ممکن است هنوز پس از پارتیشن بندی جدید وجود داشته باشد،صادق است. یک ماشین مجازی جدید می تواند از ابزارهای قانونی متفاوتی برای خواندن همه محتوای ساختاربندی نشده دیسک سخت به یک فایل استفاده کرده و آن را برای نشتی داده تحلیل نماید. برای جلوگیری از این شرایط، ما باید دیسک سخت را قبل از اختصاص به یک ماشین مجازی جدید با پارتیشن بندی قبلی آن صفر کنیم.
•        حملات ماشین مجازی: باید مطمئن شویم که نرم افزار مجازی سازی زیربنایی می تواند میان ترافیک ورودی و خروجی از ماشین مجازی تمایل قائل شود. این ترافیک همچنین نیازمند تحلیل حملات ممکن شناخته شده است. یک راه برای انجام این امر، استفاده از port mirroring برای کپی هر ترافیک بر روی یک پورت خاص در یک سوئیچ به پورت دیگر برای تحلیل داده توسط IDS/IPS است.
•        حملات مهاجرت: حملات مهاجرت می تواند با استفاده از مکانیزم مناسبی برای یافتن و جلوگیری کردن از حملات MITM کنترل شود. برای بهبود امنیت، مهاجرت باید از یک کانال ارتباطی امن مانند TLS انجام شود.

جمع بندی

در اینجا ما دیدیدم که چگونه یک محیط مجازی سازی در اپلیکیشن های بر اساس ابر مورد استفاده قرار می گیرد. این شرایط را با یک محیط سنتی مقایسه کرده نگرانی هایی را که در آن وجود دارد ارائه کردیم. ما بطور خاص از حملات hypervisor که یک نفوذ پذیری در آن موجب بهره برداری برای دسترسی به هاست بستر می شود صحبت کردیم. همچنین ریسک نشت داده از اختصاص منابع نیز مطرح شد. جاییکه یک ماشین مجازی می تواند داده را از حافظه فیزیکی و یا دیسک سخت ماشین مجازی قبلی بخواند. همچنین امکان حمله به ماشین های مجازی در یک بستر فیزیکی از طریق یک ماشین مجازی مورد حمله قرار گرفته بر روی همان بستر فیزیکی بدون کشف در یک بازه زمانی طولانی وجود دارد  همچنین در مورد یک راه کپی از کل یک دیسک سخت مجازی با استفاده از حمله MITM در صورت مهاجرت صحبت کردیم.

در پایان مقاله راه کارهایی را برای مقاوم سازی در برابر مشکلات امنیتی که درباره آن صحبت کرده بودیم، مطرح کردیم. در انتها باید تاکید کنیم که ایمن سازی ماشین های مجازی به طور مطلق امکان پذیر نیست. ما تنها باید از نگرانی های امنیتی که وجود دارد آگاه باشیم. در حالی که مهاجرت در محل اتفاق می افتد ما باید زمان برای کنترل آن و مطمئن شدن از ایمن بود در برابر تهدیدات صرف کنیم.

نوشته امنیت در مجازی سازی و رایانش ابری اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مجازی سازی یکی از فناوریهای نوظهور در دنیای IT است؛ دانش و تکنیکی که با استفاده از آن می توان بر بسیاری از مشکلات و موانع موجود در عرصه ی زیرساختها (نرم افزاری و سخت افزاری) فایق آمد و راه را برای توسعه ی پایدار و به وجود آوردن شرایط مناسب برای کسب و کار به بهترین نحو فراهم آورد. کاربردهای مجازی سازی آن چنان گسترده است که نه تنها متخصصان و کارشناسان حوزهی IT بلکه بسیاری از افراد در رشته های غیر مرتبط با علوم رایانه و IT نیز از آن بهره مند می شوند.

با استفاده از این فناوری می توان اجزای فیزیکی یک رایانه را به کمک نرم افزار، در اشتراک تعداد زیادی سیستم عامل قرار داد که همگی آنان در یک لحظه و به طور همزمان روشن، قابل استفاده و در حال کار باشند. در مجازی سازی محیطی برای استفاده و دستیابی به واقعیتی که به صورت مجازی برای شما طراحی شده است، ارایه می شود. مجازی سازی به واسطه ی کار کرد و منطق خاصی که در طراحی خود دارد اگرچه واقعی به نظر نمی رسد، ولی دارای کارکردی واقعی است.

همراه با این فناوری، امکان استفاده از هر تعداد سرور مجازی مورد نیاز در یک شبکه میسر می گردد و امکانات بسیار زیادی برای نصب، پیکربندی و نگهداری از تمامی سرورها به راحتی هرچه تمام تر، در اختیار خواهد بود. دیگر خیال شما از بروز مشکلات ناگهانی و خرابیهای اتفاقی سرورهایتان به طور کامل مرتفع کشته و زمان از کار افتادن شبکه به کمترین حد ممکن می رسد. مشکلات کمبود بودجه برای خرید تجهیزات، کمبود فضا برای نگهداری و توسعه، هزینه های بالای مصرف انرژی و استفاده از تجهیزات خنک کننده و بسیاری دیگر از محدودیتها نیز از جمله مشکلاتی هستند که با استفاده از فناوریهای مجازی سازی برای همیشه به دست فراموشی سپرده می شوند.

VMware vSphere به عنوان پیشتاز صنعت مجازی سازی و تامین کننده زیرساخت مورد نیاز جهت پیاده سازی انواع بسترهای رایانش ابری شناخته می شود. این محصول شما را قادر می سازد تا در عین کنترل هزینه های اولیه، سیستمهای اطلاعاتی حساسی خود را با بالاترین ضریب پایداری و امنیت برپا ساخته و مورد استفاده قرار دهید. در حال حاضر بیش از ۱۵۰۰ تولید کننده نرم افزاری، راهکارهای خود را که شامل بیش از ۳۰۰۰ نرم افزار است با زیرساخت VMware vSphere سازگار نموده اند. در این کتاب به معرفی آخرین نسخه ی VMware vSphere پرداخته و نحو دی پیاده سازی زیرساخت مجازی با استفاده از آن ارایه می شود.

نوشته مجازی سازی سرور اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

در این روش کاربران می توانند تحت شبکه و با استفاده از هر کامپیوتری به دسکتاپ خود دسترسی داشته باشد. تکنولوژی مجازی سازی دسکتاپ، با استفاده از مدل پردازشی مبتنی بر سرور، میزکار کاربر را از محل فیزیکی سخت افزار مستقل می کند. در این مدل ، میز کار کاربر بجای اینکه روی حافظه محلی رایانه کاربر ذخیره شود، روی سرور ذخیره می شو د. بنابراین زمانی که کاربر در حال کار است، تمامی برنامه ها، پردازش ها و داده ها روی سرور در حال اجرا و نگهداری هستند.

بهتر است این سیستم را با مثالی کاربردی شفاف کنیم.
بر اساس اصول امنیتی همه ما نیاز داریم تا کاربران سازمان در 2 محیط مجزا به فعالیت بپردازند یکی شبکه LAN یا شبکه اطلاعاتی سازمان است و دیگری شبکه اینترنت. این در حالی است که کاربران فقط ی PC ، Laptop یا تین کیینت دارند و خرید دستراهی مستقل و ایجاد شبکه ای مستقل برای استفاده از اینترنت به قدری هزینه بردار است که غیر ممکن تلقی می شو د. اما این نیاز با استفاده از Virtual Desktop به صورت بسیار ارزان و بسیار ایمن و ایزوله کاملا عملی است. کاربران با یک دستگاه به دسکتاپ مجازی خود متصل شده و بصورت کاملا ایمن تمام کارهای اینترنتی را بر روی Virtual Desktop که خارج از شبکه اطلاعاتی سازمان تعبیه شده است انجام می دهند.
اگر هم Virtual Desktop دچار آلودگی یا حمله شود هیچ تاثیری بر روی اطلاعات سازمان یا دستگاههای کاربران نخواهد گذاشت.

به طور کلی مجازی سازی دسکتاپ دارای مزایای زیر می باشد:
 امنیت بالای اطلاعات سازمان
 استفاده بیشتر از منابر سخت افزاری موجود
 پایداری و تحمل خطا
 کاهش هزینه ها با تغییر در زیر ساخت سخت افزاری
 کاهش هزینه های مدیریتی و نگهداری
 عدم نیاز به ارتقاء تک تک رایانه ها
 نصب و بروز رسانی متمرکز نرم افزار های سازمانی
 دفع خطر ویروس ها و دیگر بد افزارها
 دسترسی همیشگی کاربران به میزکار مستقل از هر مکان در هر زمان

 قابلیت Load Balancing

 قابلیت High Availability HA

 قابلیت Redundancy

 قابلیت Zero Downtime

نوشته مفهوم Desktop Virtualization اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

در این فناوری یک لایه نرم افزاری به نام Hypervisor بین ماشین های مجازی و سخت افزار قرار می گیرد. قلب مجازی سازی همان ماشین های مجازی است که یک سیستم عامل به همراه سرویس ها و برنامه کاربردی داخل آن را شامل می شود.
ماشین های مجازی کاملا از هم تفکیک شده اند و وابستگی به یکدیگر ندارند. وظیفه Hypervisor تخصیص دینامیکی منابع سخت افزاری به ماشین های مجازی در هنگام نیاز آنها و آزاد سازی آنها می باشد. به

این شکل که در ابتدا نرم افزار مجازی سازی یا همان Hypervisor برروی سخت افزار سرور نصب می گردد و سپس در داخل آن به تعداد مورد نیاز ماشین مجازی تعریف می گردد.
پس از این مرحله هر ماشین مجازی مانند یک سخت افزار مستقل عمل می کند که می توان بر روی آن سیستم عامل دلخواه را نصب کرده و سپس سرویسها را راه اندازی نمود. در حالت پیشرفته تر می توان سخت افزار چندین سرور مختلف را به صور منطقی با یکدیگر تجمیع نمود و کل منابع را به صور تجمیعی در اختیار یک Hypervisor قرار داد.

نوشته نحوه کار مجازی سازی اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

چه راهکاری را می توان به منظور حداقل سازی هزینه ها به کار برد؟ چه راهکاری را می توان به منظور سرمایه گذاری مفید در دوران رکود اقتصادی جهان به کار گرفت؟ چگونه می توان با سرمایه گذاری درست، ریسک بحران شدید اقتصادی را که کشورمان را نیز تهدید می کند،کاهش داد؟
مجازی سازی می تواند راهکاری بسیار مناسب باشد . تصور کنید به جای آنکه 11 سرور فیزیکی داشته باشید که 11 سیستم عامل مختلف بر روی آن ها نصب است و هر کدام سرویس خاصی را به کاربران ارائه می دهند، می توانید تنها سه یا چهار سرور فیزیکی به همراه یک Storage مناسب داشته باشید و در عین حال 11 سیستم عامل مجزا بر روی این چهار سرور فیزیکی(Host) به صور همزمان و با پایداری بسیار بالاتر به کاربران سروین دهی می نمایند.
جالبتر از آن، اگر بدانیم این راهکار در عین حال که کارایی شبکه را افزایش می دهد و زمان از کار افتادگی سرویسها را چه به صورت سخت افزاری و چه نرم افزاری به میزان قابل توجهی کاهش می دهد و کاربران نهایی هرگز متوجه هیچ گونه اختلالی نمی شوند، آن وقت با اطمینان خاطر می توان برای پیاده سازی این راهکار اقدام نمود.
از اساسی ترین دغدغه های مدیران IT می توان به کاهش هزینه های نگهداری و پشتیبانی شبکه اشاره کرد. از هزینه هایی که روز به روز در حال افزایش هستند می توان به موارذ زیر اشاره کرد:

هزینه خرید و تعویض سخت افزار مورد نیاز سرورها
هزینه تجهیز اتاق سرور – هر چه تعداد سرور ها بیشتر، راه اندازی اتاق های سرور مبتنی بر استاندارد پرهزینه تر
هزینه برق مصرفی
هزینه نیروی فنی مورد نیاز به منظور نگهداری سیستمها
هزینه سرمایش اتاق سرور
هزینه ناشی از عدم کارکرد صحیح شبکه و از کار افتادن آن و …
هزینه خرید نرم افزارهای لایسنس مانند آنتی ویروس ها
هزینه بکاپ گیری و پیاده سازی شیوه های مدیریت بحران

میتوان این لیست را تا مدت ها ادامه داد و فهرست بلند بالایی از این هزینه های سنگین تهیه نمود. بدین جهت با استفاده از مجازی سازی و بهره مندی از کاربردهای بی شمار آن که در ذیل اشاره شده است  می توان این هزینه ها را بصورت فزاینده ای کاهش داد:

امکان ایجاد محیطهای Test & Development به صورت بسیار مقرون به صرفه
سهولت و اصمینان خاطر بیشتر در پشتیبان گیری و بازیابی سرورها  Disaster Recovery & Backup
امنیت بسیار بالاتر سرورها

کاهش شدید هزینه تجهیزات شبکه
مدیریت بهتر و آسانتر سرورها و سرویس ها و کاهش هزینه های مدیریتی
استفاده هر چه بهتر از فضای موجود در Data Center و کاهش هزینه های آن
صرفه جویی در تهیه سخت افزار
استقلال سیستم عاملها از سخت افزارها و افزایش قابلیت حمل و جابجایی
بهره وری هر چه بیشتر از سخت افزارها و کاهش هزینه ها
استفاده بهینه از فضای فیزیکی در مراکز داده و کاهش هزینه ها
کاهش شدید در مصرف انرژی برق مصرفی در مراکز داده و کاهش هزینه ها
کاهش هزینه نگهداری و مدیریت سرورها و سرویس ها

نوشته مزایای مجازی سازی اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.