مفهوم LVM در لینوکس

قبل از اینکه به سراغ مفهوم LVM در لینوکس برویم بد نیست کمی در خصوص LVM بیشتر بدانیم البته LVM ای که ما می خواهیم در خصوص آن صحبت کنیم جامع و وابسته به سیستم عامل خاصی نیست ، Logical Volume Management یا LVM یک تکنیک اختصاص فضای هارد دیسک برای استفاده در مواردی است که تعداد هارد دیسک های یک سیستم افزایش پیدا می کند و به شما قابلیت های بسیار زیادی در حوزه پارتیشن بندی هارد دیسک ها می دهد ، انعطاف پذیری بسیار زیادی که در LVM وجود دارد این امکان را به سیستم عامل ها می دهد که پارتیشن ها را بصورت متمرکز ، بصورت توزیع شده و یا ترکیبی بر روی چندین هارد دیسک ایجاد و مدیریت کنند و مهمترین نکته در استفاده از LVM این است که در چنین شرایطی سیستم عامل و کاربر به هیچ عنوان متوجه این تغییرات نخواهند شد ، شما براحتی می توانید با استفاده از تکنیک LVM فضای پارتیشن های خود را کم و زیاد کنید و یا آنها را به جای دیگری انتقال دهید بدون اینکه کوچکترین تداخلی با کارکرد سیستم عامل داشته باشید. از تکنیک LVM به عنوان یک تکنیک مجازی سازی فضای ذخیره سازی یا Storage Virtualization نیز نام برده می شود ، LVM در همان لایه ای کار می کند که درایورها کار می کنند بنابراین تا حدود زیادی درگیری با سیستم عامل ندارد.

LVM را به عنوان Dynamic Partition هم می شناسند ، Logical Volume Manager یا LVM به شما این امکان را می دهد که در سیستم عامل GNU Linux یک فایل سیستم را بصورت همزمان بر روی چندین پارتیشن قرار بدهید. اگر شما بر روی یک پارتیشن فضای کمی دارید و دچار کمبود فضا شده اید و می خواهید فضای بیشتری به پارتیشن مورد نظر بدهید شما می توانید از Logical Volume Manager یا LVM استفاده کنید. از LVM می توان به عنوان یک لایه ظریف نرم افزاری در بالای چندین هارد دیسک و پارتیشن یاد کرد که این قابلیت را به ما می دهد که بدون اینکه کاربر متوجه شود پارتیشن ها را تغییر اندازه بدهیم ، پارتیشن بندی را مجددا انجام دهیم ، هارد دیسک ها را تعویض کنیم و همچنین بکاپ گیری ها را به سادگی انجام دهیم. این قابلیت در ویندوز و سیستم عامل های دیگر هم وجود دارد اما با اسامی و اشکال مختلف ، در این مقاله می خواهیم در خصوص Linux LVM بیشتر صحبت کنیم.

LVM یا Logical Volume Management این امکان را به کرنل سیستم عامل می دهد که پارتیشن بندی هارد دیسک های موجود بر روی سیستم وابستگی به ساختار و لایه بندی دیسک های سخت افزاری روی سیستم نداشته باشند و بتوانند بصورت مستقل از دیسک عمل کنند. در ساختار پارتیشن بندی و مدیریت دیسک های سنتی که در قدیم استفاده می شد ، سیستم عامل به دنبال هارد دیسک های نصب شده بر روی دستگاه می گشت و بعد از شناسایی کردن هارد دیسک ها به سراغ شناسایی پارتیشن ها و فضاهای موجود بر روی آنها می کرد. بنابراین اگر هارد دیسک اول را به سیستم معرفی می کردید طبیعتا به شکل dev//sda// و هارد دیسک دوم به شکل dev//sdb// و .. به همین شکل شناسایی می شد و سیستم عامل بعد از شناسایی dev//sda// در داخل همان هارد دیسک به دنبال پارتیشن های dev//sda1// و dev//sda2// و … می گشت. با استفاده از LVM دیگر این وابستگی سیستم عامل به ساختار دیسک ها وجود ندارد و دیسک ها و پارتیشن ها می توانند شامل چندین دیسک و چندین پارتیشن باشند که در قالب یک پارتیشن یا فایل سیستم دیده می شوند. برای مثال شما می توانید پارتیشنی داشته باشید که 1 گیگابایت از dev//sda// و 2 گیگابایت از dev//sdb// را در قالب dev//sda1//به شما نمایش دهد. سیستم عامل به هیچ عنوان متوجه چنین تغییری نخواهد شد زیرا LVM با استفاده از مکانیزمی به نام Volume Groups و Logical Volumes که به ترتیب دیسک ها و پارتیشن ها را تشکیل می دهند این ساختار را از دید سیستم عامل پنهان می کند.

با توجه به اینکه Volume Group ها و Logical Volume ها واقعا بصورت فیزیکی بر روی هارد درایو قرار نگرفته اند ، شما می توانید با استفاده از LVM به سادگی دیسک ها و پارتیشن های جدید را ایجاد کنید و از طرفی بدون کوچکترین وقفه در سیستم می توانید اندازه Volume ها یا همان پارتیشن ها را زیاد و کم کنید. از طرفی LVM به شما امکاناتی را ارائه می دهد که در حالت عادی فایل سیستم قادر به انجام چنین کاری نمی باشد ، برای مثال Ext3 نمی تواند از قابلیت های live snapshot استفاده کند اما با استفاده از LVM شما می توانید از Logical Volume های خود بدون نیاز به اینکه Unmount شوند Backup یا Snapshot بگیرید.

چه زمانی باید از LVM استفاده کرد ؟

اولین سئوالی که قبل از پیاده سازی LVM در دیسک ها و پارتیشن ها باید از خودتان بپرسید این است که قرار است من با این پارتیشن ها چه کاری انجام بدهم ؟ برخی از توزیع های لینوکس مثل Fedora بصورت پیشفرض بر روی خودشان LVM را نصب شده دارند. اگر شما بر روی سیستم خود فقط یک هارد دیسک دارید که مربوط به هارد درایو داخلی لپتاپ شما است و قرار نیست به این هارد دیسک ظرفیتی اضافه و یا کم شود و مثلا از لینوکس توزیع Ubuntu هم استفاده می کنید و هیچ نیازی به قابلیت live snapshot هم ندارید ، نیازی به داشتن LVM هم ندارید. اما اگر شما چندین هارد دیسک دارید که می خواهید همه این هارد دیسک ها برای سیستم عامل در قالب یک پارتیشن یا فایل سیستم دیده شوند و به قول فنی تر همه هارد دیسک ها به شکل یک Storage Pool دیده شوند در این حالت بهتر است که از LVM استفاده کنید. LVM مدیریت شما بر روی هارد دیسکها را به شدت قوی می کند اما به عنوان یک مکانیزم امنیتی محسوب نمی شود ، در زیر بلوک هایی که ساختار LVM را تشکیل داده اند را مشاهده می کنید :

1. Physical Volume یا PV : اولین لایه بعد از هارد دیسک های فیزیکی است ، به پارتیشن هایی که مستقیما بر روی هارد دیسک یا یک فایل loopback ایجاد می شوند و شما می توند Volume Group های LVM را در آنها ایجاد کنید PV گفته می شود. به قول دیگر PV ها در واقع اولین اطلاعات مدیریتی هستند که بر روی هارد دیسک فیزیکی نوشته می شوند تا سیستم قادر به شناسایی آنها باشد. برای درک بهتر فقط کافیست بدانید که PV ها بلوک های بزرگی هستند که برای مدیریت اولیه هارد دیسک های شما ایجاد می شوند و معمولا شامل همه فضای دیسک سخت شما می شوند.LVM از PV به عنوان نگهدارنده PE ها استفاده می کند.
2. Volume Group یا VG : یک VG شامل مجموعه ای از Physical Volume ها است که در قالب یک دیسک تمایش داده می شوند یا بهتر بگوییم در قالب یک Storage Volume نمایش داده می شوند. VG ها شامل Logical Volume های ما هستند ، شما می توانید برای درک بهتر از VG به عنوان هارد درایوی که سیستم شناخته است یاد کنید.
3. Logical Volume یا LV : این قسمت در واقع همان پارتیشن هایی هستند که شما می شناسید ، یک Virtual یا Logical Partition که بر روی یک Volume Group قرار گرفته است می تواند شامل چندین Physical Extents باشد. در واقع LV نتیجه کاری LVM است که قرار است ما از آن استفاده کنیم. LV ها محل ذخیره سازی داده های ما هستند.
4. Physical Extent یا PE : کوچکترین اندازه یا فضایی است که می توان از Physical Volume گرفت و به Logical Volume اختصاص داد ، پیشفرض این فضا 4 مگابایت می باشد و برای درک بهتر آن کافیست را قسمتی از دیسک فرض کنید که می توان آن را به هر پارتیشنی اختصاص داد.

مزایای استفاده از Linux LVM چیست ؟

---

1. می توانید از هر تعداد هارد دیسکی که بر روی سیستم وجود دارد در قالب یک هارد دیسک استفاده کنید
2. مدیریت دیسک ها از نظر سیستم عامل ساده تر می شود زیرا سیستم عامل نمی تواند لایه پایینی را مشاهده کند
3. فضای یک Logical Volume می تواند بین چندین دیسک تقسیم شود
4. می توانید Logical Volume هایی با ظرفیت کم ایجاد کنید و بعدها به فضای آن در صورت نیاز اضافه کنید
5. می توانید فضای پارتیشن های خود را به سادگی تغییر بدهید بدون اینکه کاربر و سیستم عامل درگیر شوند
6. اضافه کردن ، حذف کردن و جایگزین کردن دیسک های فیزیکی بسیار ساده تر می شود و سرویس دهی قطع نمی شود
7. قابلیت استفاده از Backup با استفاده از Snapshot ها فراهم می شود
8. انتقال آنلاین دیسک ها و محتویات آنها بدون Restart کردن سرویس ها امکانپذیر می شود

در آموزش های بعدی در خصوص نحوه ایجاد کردن LVM با استفاده از تعریف کردن یک سناریوی عملی با این مورد آشنا خواهید شد ، اگر کمی با ابزار Disk Management ویندوز کار کرده باشد و مفاهیم Shrink و Extend را هم بدانید کمی با مفهوم LVM بیشتر آشنا خواهید شد هر چند پیاده سازی LVM در این دو سیستم عامل تا حدود زیادی متفاوت است. البته به این موضوع هم توجه کنید که پیاده سازی LVM چندان هم ساده نیست و پیچیدگی هایی که در پیاده سازی این مفهوم وجود دارد باعث می شود استفاده از آن راحت نباشد و این به عنوان یک نقطه ضعف برای LVM در نظر گرفته می شود.

نوشته مفهوم LVM در لینوکس اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

FirewallD یا Firewall Dynamic یک کنترلر frontend برای iptables است که اجرای رول‌ها در یک شبکه پایدار را بر عهده دارد. FirewallD دارای دستورات و محیط گرافیکی جهت کنترل و اجرای فرامین را دارا بوده و برای اکثر لینوکس ها قابل نصب می‌باشد و شما براحتی از مخازن لینوکس‌های مختلف می‌توانید آن را دانلود و نصب نمایید.

در این مطلب به معرفی فایروال FirewallD در CentOS پرداخته‌ایم و نحوه فعال کردن ، اجرای آن آموزش داده شده است.

در مقایسه مدیریت و کانفیگ FirewallD و مدیریت و کانفیگ iptables دو تفاوت اساسی وجود دارد:

1- FirewallD از Zones و Services استفاده می کند و iptables از Chain و Rules.

2- برای کنترل رول‌ها و تغییرات در آنها FirewallD هیچ گونه قطعی یا session Expire دیده نمی شود.

FirewallD در اصل یک نسخه داینامیک از iptables است که به کاربر قابلیت مدیریت بهتر نسبت iptables را می دهد. FirewallD به نوعی جایگزین iptables خواهد شد ولی همچنان دستورات iptables را اجرا می کند ، اما پیشنهاد شده از دستورات FirewallD برای پیکربندی آن استفاده گردد.

معرفی فایروال FirewallD در CentOS

FirewallD به صورت پیش فرض در لینوکس CentOS 7 نصب می باشد اما غیر فعال است.

شما می توانید با دستورات زیر آن را فعال سازید.

برای غیر فعال کردن آن نیز از دستورات زیر استفاده می‌شود.

جهت چک کردن وضعیت FirewallD از دستور زیر استفاده کنید.

همچنین دستور زیر را می‌توان برای دریافت وضعیت FirewallD استفاده نمود.

جهت ریلود کردن ( بارگذاری مجدد ) تنظیمات FirewallD از دستور زیر استفاده می گردد.

تمام تنظیمات و پیکربندی فایروال FirewallD در فایل‌های XML در دایرکتوری etc/lib/firewalld/ و etc/firewalld/ قرار دارد اما برای تنظیم آن نیازی نیست که فایل‌ها را ویرایش نمایید.

FirewallD برای تنظیمات و کانفیگ خود دستوری به نام firewalld-cmd دارد که توانایی اجرای تمام تنظیمات این فایروال را داراست.

در ادامه به برخی از امکانات FirewallD اشاره خواهیم کرد.

امکانات firewalld

– پشتیبانی از IPv4 ، IPv6 ، Bridge و IPset

– دارای Zone های متفاوت

– سرویس و zone های از پیش تعریف شده

– قابلیت پیکربندی port ، Service ، masquerading ، port forwarding ، icmp filter و …

– دستورات کامل و غنی برای تمام تنظیمات به صورت کامل

– بارگذاری خودکار در کرنل لینوکس

– دارای رابط گرافیکی جهت پیکربندی

– و …

امکانات اشاره شده تنها برخی از امکانات firewalld می‌باشند .

امروزه در لینوکس های Centos 7 ، RHEL 7 و Fedora 18 به بعد و برخی دیگر از توزیع‌های لینوکس از این فایروال استفاده می‌گردد.

تصویر زیر مربوط به محیط گرافیکی FirewallD می‌باشد.

امیدواریم مطلب معرفی فایروال FirewallD در CentOS برای شما مفید واقع شده باشد.

نوشته معرفی فایروال FirewallD در CentOS اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

همانطور که می‌دانید فایروال FirewallD جایگزین iptables در CentOS 7 و بسیاری از لینوکس‌های نسل جدید شده است. در این مطلب از سری آموزش‌های FirewallD با پیکربندی FirewallD در CentOS در خدمت شما خواهیم بود.

این فایروال که نسخه داینامیک iptables بشمار می‌رود از تنظیمات بسیار خوب و ساده‌ای برخوردار است و برای تنظیم آن شما می‌توانید از دستور firewall-cmd و یا محیط گرافیکی آن استفاده کنید.

در ابتدا شایان ذکر است که این فایروال دارای zone ها و تنظیمات زیادی است و در این مطلب به نحوه تنظیم zone ، پورت فورواردینگ ، کار کردن با سرویس ها و حذف و اضافه کردن پورت ها در خدمت شما خواهیم بود.

کانفیگ FirewallD در CentOS

ست کردن کانفیگ FirewallD در CentOS

برای وارد کردن و اعمال دستورات FirewallD به 2 شکل می‌توان اقدام کرد.

Permanent : هنگامی که از permanent در دستورات خود استفاده می‌کنید ، دستورات در فایل XML فایروال وارد شده ولی تا زمانی که فایروال را reload نکنید یا سیستم ریبوت نشود ، اعمال نمی گردد.

RunTime : هنگامی که دستوری را بدون هیچ سوییچی جهت ست کردن وارد کنید، دستور بلادرنگ اجرا شده ولی پس از Reload و یا ریبوت CentOS حذف می‌گردد.

به عنوان مثال برای اضافه کردن سرویس http در FirewallD به صورت Permanent به شکل زیر دستور وارد می‌شود.

و همین دستور برای اجرای RunTime به شکل زیر می باشد.

حال پس از وارد کردن دستور اول به صورت Permanent ، برای اجرای آن باید دستور زیر را وارد کنید.

با وارد کردن دستور بالا ، فایروال یک بار دیگر راه اندازی شده و دستورات وارد شده را اعمال می‌نماید.

نکته مهم: هنگام Reload کردن فایروال برای چند لحظه تمام تنظیمات وارد شده برای فایروال متوقف شده و دوباره شروع بکار می‌کنند. ترجیحاً در صورت ترافیک زیاد بر روی سرور دستور را به صورت RunTime و Permanentt وارد کنید تا تنظیم شما اعمال شده و پس از ریبوت CentOS همچنان پا برجا باقی بماند.

Zone های FirewallD

zone ها به عنوان یک ساختار از پیش تنظیم شده می‌باشند و شما می توانید آنها را نسبت به شرایط امنیتی و قرار گیری سرور در اینترنت یا شبکه داخلی و یا … انتخاب نمایید.

هر یک از Zone ها برای یک شبکه خاص تنظیم شده‌اند و ترافیک را نسبت به آن تنظیمات کنترل می‌کنند.

Zone پیش فرض در ابتدای فعال سازی فایروال Public می باشد.

Zone ها همچنین می‌توانند بر روی کارت شبکه‌های مختلف تنظیم شوند و هر کارت شبکه و ترافیک آن توسط قوانین یک Zone کنترل شود.

برای دیدن Zone فعال در FirewallD دستور زیر را وارد کنید.

برای تغییر Zone پیشفرض می‌توانید از دستور زیر استفاده نمایید.

برای دیدن کارت شبکه و Zone فعال بر روی آن از دستور زیر استفاده می‌شود.

همچنین برای دیدن تمام تنظیمات Zone مورد نظر از دستور زیر می‌توان بهره برد.

خروجی دستور بالا مشابه تصویر زیر خواهد بود.

با توجه به خروجی در تصویر بالا ، نشان می‌دهد IPv4 و IPv6 در این zone فعال است و پورت‌های 80 ، 2222 و 2323 باز می باشند.

همچنین این Zone بر روی اینترفیس eno16777728 فعال می باشد.

برای دریافت تنظیمات تمام zone ها دستور زیر کاربردی است.

کار با سرویس‌های FirewallD

FirewallD برای سادگی کار مدیران لینوکسی ، تنظیمات سرویس‌هایی را از پیش کانفیگ کرده و شما تنها نیاز است که از نام آنها استفاده کنید تا تنظیمات بر zone مورد نظر اعمال شود.

همچنین شما می‌توانید به دلخواه خود سرویس را معرفی کنید.

فایل تنظیمات تمام سرویس‌ها از پیش تعیین شده در دایرکتوری usr/lib/firewalld/services/ و سرویس‌هایی که کاربران تعریف می‌کنند در دایرکتوری etc/firewalld/services/ قرار دارند.

برای دریافت لیست سرویس‌های از پیش تنظیم شده دستور زیر را وارد کنید.

برای فعال و یا غیرفعال کردن یک سرویس می‌توانید از دستورات زیر بهره ببرید.

Allow و Deny کردن پورت و پروتکل دلخواه در FirewallD

برای دسترسی دادن به یک پورت به مانند پورت 12345 به شکل زیر اقدام کنید.

همچنین برای حذف پورت 12345 که در دستور قبل دسترسی داده شد ، از دستور زیر استفاده می‌گردد.

تفاوت دو دستور قبل تنها در کلمات add و remove است که به ترتیب یک پورت را اضافه و یا حذف می‌کنند.

port forwarding در فایروال FirewallD

برای فوروارد کردن یک پورت به پورتی دیگر همانند دستور زیر می‌توان اقدام کرد.

در مثال بالا پورت 80 به پورت 12345 فوروارد شده است.

حال برای فوروارد کردن یک پورت به سرور دیگر از روش زیر استفاده می گردد.

ابتدا قابلیت masquerade را با دستور زیر در zone مورد نظر فعال کنید.

سپس به شکل زیر می‌توانید پورت را بر روی یک سرور دیگر فوروارد کنید.

در مثال بالا پورت 80 به پورت 8080 در سرور 192.168.1.1 فوروارد شده است.

در نهایت برای حذف دستور پورت فوروارد بالا از دستور زیر استفاده کنید.

در این آموزش نحوه باز و بستن پورت ها ، اضافه کردن و حذف سرویس ها و همچنین port Forwarding را در FirewallD فرا گرفتید.

در مقالات بعدی به تنظیمات پیشرفته کانفیگ FirewallD در CentOS و آموزش دستورات Rich Rules می‌پردازیم.

امیدواریم آموزش کانفیگ FirewallD در CentOS برای شما مفید واقع شده باشد.

نوشته پیکربندی FirewallD در CentOS اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

Ansible یک ابزار متن باز اتوماسیون تامین سیستم ابری، مدیریت کانفیگ، تنظیمات و گسترش برنامه ها میباشد. این ابزار به agent نیازی نداشته و اصطلاحا Agent Less میباشد. با نصب و کانفیگ این ابزار بر روی Control Node میتوانید Node های Client را با استفاده از اتصال نوع SSH مدیریت نمایید. این ابزار DevOPS بر روی توضیع لینوکس CentOS, Debian, Redhat Enterprise قابل نصب و استفاده است. Ansible یک ابزار Remote Administration بسیار قوی با امکانات بسیار کارامد میباشد.

در حال حاضر مالکیت Ansible در اختیار کمپانی Redhat میباشد و توسط ان اداره میشود. همانند دیگر ابزار های مدیریت و کانفیگ انسیبل نیز دارای دو سرور است:

• Control Machine
• Node

تمامی Node ها توسط یک Control Machine از طریق SSH مدیریت خواهد شد. برای تنظیم و مدیریت Node ها Ansible ماژول ها را از طریق SSH به Node ها انتقال میدهد. ماژول ها بصورت موقت در Node ها ذخیره شده و از طریق پروتکل JSON با Control Machine با استفاده از خروجی استاندارد ارتباط برقرار میکند. زمانی که انسیبل در حال مدیریت Node ها نباشد هیچ برنامه و یا پردازشی بصورت Background اجرا نشده و به همین دلیل منابعی نیز مصرف نخواهد شد.

اهداف طراحی Ansible

• حدعقل میزان مصرف کنابع
• امنیت
• اعتمادپذیری بالا
• منحنی یادگیری کم

هدف اصلی Ansible ساده سازی استفاده میباشد هرچند این شرکت امنیت و اعتمادپذیر بودن را نیزبسیار مورد توجه قرار داده و روی موارد مذکور نیز بشدت حساس میباشد. با این ابزار شما میتوانید برای مشکلات ایجاد شده یک راه حل ایجاد و ان را اتوماسیون سازی کرده و در اختیار تیم قرار دهید تا با یک کلیک مشکل را مرتفع سازد.

ماژول ها

ماژول ها واحد کاری در Ansible محسوب میشود. هر ماژول بصورت Standalone بوده و میتواند توسط زبان های استاندارد اسکریپت نویسی مانند Perl, Python, Bash یا Ruby تولید شود. تا کنون برای Ansible بیش از ۷۵۰ ماژول تولید شده است.

نوشته آموزش Ansible اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مقدمه

ionCube یک افزونه PHP است که جهت لود فایل های PHP کد شده و افزایش سرعت لود استفاده میشود. این افزونه جهت استفاده نیاز به نصب کامپایلر PHP دارد و از WAP های نوشته شده به این زبان پشتیبانی میکند. در این مقاله نصب این افزونه روی لینوکس Ubuntu 16.04 اموزش داده خواهد شد.

پیشنیاز ها:

برای نصب و فعال سازی این افزونه در این اموزش، شما به موارد زیر نیاز خواهید داشت:

• یک سرور با سیستم عامل Ubuntu 16.04 به همراه یک یوزر به دسترسی Sudo (کاربر غیر root) تا بتوانید دستورات را اجرا نمایید.
• وب سرور (apache یا nginx) به همراه PHP که روی این سرور نصب و فعال باشد.

مرحله اول – انتخاب ورژن مناسب ionCube

برای نصب ionCube نیاز است تا ورژن PHP نصب شده روی سرور مشخص شود، پس دانستن این دو مورد برای نصب این افزونه نیاز میباشد:

• چه نسخه ای از PHP توسط وب سرور اجرا شده است.
• نسخه PHP اجرا شده ۳۲ بیتی است یا ۶۴ بیتی

البته اگر از نسخه ۶۴ بیتی ubuntu استفاده میکنید مطمئنن ابزار های نصب شده نیز ۶۴ بیتی میباشد. اما برای اطمینان از طریق ساخت یک فایل phpinfo  و اجرای ان این مورد را برسی میکنیم.

در مسیر پیشفرض وبسرور که پس از نصب /var/www/html/ میباشد یک فایل info.php ایجاد میکنیم. توجه داشته باشید مسیر ذکر شده root document وب سرور میباشد و ممکن است توسط شما عوض شده باشد. چنانچه تغییری در فایل کانفیگ نداده باشید میتوانید از این مسیر استفاده کنید، اما در صورتی که در root document تغییر ایجاد کرده اید از ان مسیر استفاده نمایید.

با زدن دستور بالا یک فایل با نام info.php ایجاد میشود. پس از ایجاد فایل کد php زیر را در ان وارد نمایید:

سپس فایل را ذخیره و در مرورگر ادرس http://your_server_ip/info.php را وارد نمایید. توسط این کد PHP میتوانید تمامی اطلاعات PHP مشاهده نمایید.

از مشخصات بالا میتوانید تمامی تنظیمات و ماژول های نصب و فعال شده روی PHP را مشاهده کرد. ورژن PHP استفاده شده در سرور نسخه ۷٫۰٫۸ و ۶۴ بیتی میباشد. البته با استفاده از دستور php -v در محیط command line نیز میتوانید ورژن PHP را مشاهده کنید اما استفاده از راه حل بالا برای این امر توصیه میشود.

مرحله دوم – نصب ionCube

جهت پیدا کردن لینک دانلود نسخه مناسب سیستم عامل خود وارد صفحه دانلود ionCube شوید. سپس با توجه به سیستم عامل خود پکیج مناسب را دانلود نمایید. نسخه مورد نیاز ما برای نصب این ماژول ۶۴ – Linux بیتی میباشد. لینک دانلود را کپی کرده و با استفاده از دستور زیر ان را روی سرور در پوشه مورد نظر خود دانلود نمایید.

پس از دانلود شدن ان را از حالت فشرده خارج سازید:

پس از خارج شدن از حالت فشرده یک دایرکتوری با نام ioncube ساخته میشود که در ان ورژن های مختلف ioncube برای نسخه های مختلف PHP وجود دارد. در این مقاله اموزشی نسخه PHP ما ۷ است، پس از نسخه ۷ ionCube نیز استفاده میکنیم. برای فعال سازی این ماژول باید ورژن درست ioncube به پوشه افزونه های PHP کپی شود. مجددا ادرس http://your_server_ip/info.php را  باز کرده و در ان متغیر extension_dir را جستجو نمایید. این ادرس پوشه افزونه های PHP میباشد.

در ادرس پوشه افزونه های PHP در این اموزش /usr/lib/php/20151012 میباشد، پس فایل ioncube را به این پوشه کپی میکنیم:

برای اینکه افزونه اضافه شده توسط PHP لود شود باید به تنظیمات PHP این افزونه معرفی شود. شما میتوانید این افزونه را در فایل php.ini اصلی نیز معرفی کنید اما به دلیل جلوگیری از conflict احتمالی از روش اصولی تر استفاده کرده و یک فایل جدا برای ان ایجاد میکنیم. برای این موضوع ابتدا باید دایرکتوری پیشفرض که تنظیمات اضافه فایل های ini. را برسی میکند را پیدا کنید. مجددا ادرس http://your_server_ip/info.php را در مرورگر باز کرده و متن Scan this dir for additional .ini files را در ان جستجو کنید.

در ادرس /etc/php/7.0/apache2/conf.d میتوانید تنظیم های دلخواه خود را با نام دلخواه و پسوند ini ایجاد نمایید. برای ioncube نیز یک فایل با نام  ioncube.ini ایجاد نمایید. توجه داشته باشید نام میتواند دلخواه باشد اما برای پسوند این نام باید از ini استفاده کنید.

سپس متن زیر را جهت معرفی این افزونه به php در این فایل اضافه نمایید:

پس از وارد کردن اطلاعات برای اعمال شدن تنظیمات نیاز است تا وب سرور نیز ریستارت شود. برای ریستارت apache از دستور sudo systemctl restart apache2.service و برای ریستارت nginx از دستور sudo systemctl restart nginx استفاده نمایید.

مرحله سوم – تایید نصب و فعال شدن ionCube

برای اطلاع از فعال بودن ionCube روی سرور مجددا ادرس http://your_server_ip/info.php را روی مرورگر باز کنید، سپس کلمه “ionCube” را جستجو نمایید. اگر ionCube روی سرور شما فعال باشد چیزی شبیه تصویر زیر را مشاهده میکنید:

پس از نصب و تایید از فعال بودن ionCube باید صفحه info.php را به دلایل امنیتی حذف نمایید. این صفحه به دلیل نمایش اطلاعات نرم افزاری سرور ممکن است سرور را از نظر امنیتی با مشکل مواجه کند.

نوشته آموزش نصب ionCube روی Ubuntu 16.04 اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

Mytop یک ابزار رایگان متن باز برای مانیتور دیتابیس MySQL میباشد که توسط Jeremy Zawodny با استفاده از زبان Perl نوشته شده است. این ابزار مشابه ابزار مانیتورینگ لینوکسی است که top نامیده میشود. Mytop یک محیط Command-line برای مانیتور لحظه ای وضعیت مواردی مانند: MySQL threade, Queries per second و Performance دیتابیس فراهم کرده است که به کمک ان ادمین دیتابیس میتواند سرور را در زمان فشار کاری بهینه سازی نماید.

بصورت پیشفرض Mytop در مخزن نرم افزاری Fedora وجود دارد، پس تنها برای نصب کافیست دستور yum install mytop را در خط فرمان وارد نمایید. در صورتی که از RHEL یا CentOS استفاده میکنید باید ابتدا مخزن نرم افزاری مانند EPEL یا RPMForge را نصب و فعال نمایید تا بتوانید Mytop را به راحتی نصب نمایید. به طور مثال با دستور زیر مخزن نرم افزاری EPEL در CentOS نصب و فعال خواهد شد:

در توضیع های Debian,Ubuntu و Fedora نیازه به اضافه کردن مخرن نرم افزاری نمیباشد. توجه داشته باشید قبل از نصب این ابزار دیتابیس MySQL باید روی سرور نصب و فعال شده باشد.

نصب Mytop بر روی توضیع های CentOS, RHEL, Debian Ubuntu و Fedora

برای نصب Mytop در لینوکس کافیست با توجه به توضیع سیستم عامل خود دستوری که مربوط به سیستم عامل شماست را در محیط Command-line وارد کرده و Enter را بزنید.

$ yum install mytop    [On RHEL/CentOS/Fedora]
$ dnf install mytop      [On Fedora]
$ apt-get install mytop  [On Debian/Ubuntu/Mint]

پس از وارد کردن دستور نصب خروجی بصورت زیر خواهد بود:

 نحوه استفاده از Mytop برای مانیتور MySQL

برای شروع به کار و استفاده از این ابزار باید اطلاعات ورود به mysql را در اختیار داشته باشید. برای شروع دستور زیر را در محیط Command-line وارد نمایید:

پس از وارد کردن دستور بالا، پسوورد از شما خواسته می شود که باید پسوورد root دیتابیس MySQL را وارد نمایید. در غیر این صورت Mytop قابل استفاده نخواهد بود.

پس از وارد کردن پسوورد سیستم مانیتوریگ Mytop را مشاهده خواهید کرد. ممکن است صفحه مشاهده شده مانند تصویر زیر باشد:

برای مانیتور یک دیتابیس مشخص میتوانید با استفاده از فلگ d- و مشخص کردن نام  ان، دیتابیس مورد نظر خود را مانیتور نمایید. برای مثال دستور زیر دیتابیس wikidb را مانیتور میکند:

این ابزار دارای shortcut های مختلفی بوده و میتواند اطلاعات بسیار زیادی را در اختیار ادمین قرار دهد. برای اطلاع از تمامی امکانات Mytop پیشنهاد میشود با استفاده از دستور man mytop در command-line راهنمای این ابزار را مطالعه نمایید.

نوشته مانیتورینگ دیتابیس MySQL با استفاده از ابزار Mytop اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مقدمه

دانش مدیریت و کانفیگ سرور برای یک ادمین حیاتی است. اگر دانش فنی لازم را داشته باشید میتوانید در زمان بحرانی بهترین تصمیم گیری را داشته باشید. در این مقاله دستورات لینوکسی که بصورت مداوم مورد استفاده قرار میگیرد معرفی خواهد شد، هرچند دستورات بطور کامل آموزش داده نمیشود اما اشنایی و بخاطر سپردن این دستورات میتواند برای کاربران و مدیران سرور های لینوکسی مفید باشد.

اگر میخواهید سرور لینوکسی را مدیریت کنید دست بکار شده و با استفاده از یک SSH Client مانند putty به لینوکس خود متصل شوید و دستورات اموزش داده را تمرین کنید. برای دانستن اطلاعات بیشتر در مورد دستورات ذکر شده در این مقاله میتوانید راهنمای ان را مطالعه نمایید. برای مشاهده راهنما دستور man را در محیط command-line وارد کرده و دستور مورد نظر را به عنوان پارامتر در جلوی ان بنویسید. به عنوان مثال برای مشاهده راهنمای دستور rm باید دستور را بصورت زیر وارد نمایید:

دستور Uptime

این دستور مدت زمان UP بودن سرور را به همراه تعداد کاربران متصل و میانگین لود سرور را نمایش میدهد. این دستور میتواند برای برسی پایداری سرویس مورد استفاده قرار گیرد.

دستور W

این دستور کاربرانی که هم اکنون در لینوکس لاگین کرده اند را به همراه اطلاعاتی مانند: Login name, tty name, remote host, login time, idle time, JCPU و PCPU را نمایش میدهد. به همراه تمامی اطلاعات گفته شده این دستور Uptime سرور را نیز نمایش میدهد.

دستور Users

این دستور نام یوزر های لاگین شده در لینوکس را نمایش میدهد. این دستور بدون پارامتر میباشد.

دستور Whoami

این دستور نام یوزری جاری که با ان لاگین کرده اید را نمایش میدهد. اگر با root لاگین کرده باشید این دستور root را نمایش میدهد.

دستور Ls

این دستور فایل ها و دایرکتوری های موجود در مسیر جاری و یا دایرکتوری مورد نظر را نماییش میدهد. اگر ls را بدون پارامتر وارد نمایید فایل ها و دایرکتوری ها بصورت ساده نمایش داده میشود، با استفاده از پارامتر l- اطلاعات اضافه نمایل داده شده و نام فایل و دایرکتوری ها لیست میشود.

دستور Crontab

با استفاده از پارامتر i- کار های زمانبندی شده مربوط به یوزر جاری لیست شده و نمایش داده میشود.

دستور Less

با استفاده از این دستور میتوانید فایل های متنی و خروجی دستورات را بصورت ساده مشاهده کنید. با استفاده از کلید های جهت میتوانید صفحه را به سمت بالا و یا پایین حرکت دهید. برای بستن صفحه کلید q را بزنید.

دستور CP

برای کپی کردن فایل و فولدر میتوانید از این دستور استفاده نمایید. دستور زیر فایل dmesg را از پوشه var/log/ به دایرکتوری home/ کپی میکند:

دستور MV

برای انتقال و یا تغییر نام میتوانید از دستور mv استفاده نمایید. به طور مثال برای انتقال فایل dmesg از var/log به دایرکتوری home/ میتوانید از دستور زیر استفاده نمایید:

برای تغییر نام یک فایل یا دایرکتوری میتوانید از فرم زیر استفاده نمایید(توجه نمایید فایل در دایرکتوری جاری قرار دارد در غیر این صورت باید ادرس فایل بصورت کامل وارد شود):

دستور Cat

از این دستور میتوان برای نمایش فایل متنی استفاده کرد.

دستور CD

برای جا به جایی در بین دایرکتوری ها میتوانید از دستور cd استفاده نمایید. برای مثال برای رفتن به دایرکتوری home/ از دستور زیر استفاده میکنیم:

دستور PWD

دایرکتوری جاری که شما در ان قرار دارید را نمایش میدهد.

دستور VI

با استفاده از این دستور میتوانید فایل های متنی را ایجاد و ویرایش نمایید. برای ویرایش فایل متنی میتوانید از دستور زیر استفاده نمایید:

دستور Service

از این دستور برای مدیریت سرویس های نصب شده روی لینوکس استفاده میشود. سرویس هایی مانند mysql, http,iptables و … میتواند با استفاده از این دستور کنترل شود. به عنوان مثال برای restart کردن سرویس iptables میتوانید از دستور زیر استفاده نمایید:

دستور Free

این دستور میزان مصرف رم و را نمایش میدهد. برای نمایش اطلاعات به صورتی که خروجی قابل فهم تر باشد از پارامتر m- استفاده نمایید:

دستور Top

top یکی از دستورات پرکاربرد و مفید برای مدیر سرور میباشد. با استفاده از این دستور میتوانید میزان مصرف رم و CPU را در لحظه برسی نمایید. این ابزار میزان Load Average زا نیز نمایش میدهد.

دستور Tar

از این دستور برای فشرده سازی فایل ها و پوشه ها استفاده میشود. برای فشرده سازی یک پوشه از دستور زیر استفاده نمایید:

برای خارج سازی از حالت فشرده نیز میتوانید از دستور زیر استفاده نمایید:

دستور Find

برای جستجوی فایل و فولدر و حتی متن میتوانید از این دستور استفاده نمایید. برای مثال میخواهیم فایل Dmesg را در پوشه var/ جستجو نمایید:

دستور PS

با استفاده از این دستور میتوانید تمامی پردازش های در حال اجرا را مشاهده نمایید. برای نمایش همه پردازش ها میتوانید از پارامتر ترکیبی aux- استفاده نمایید:

دستور Kill

با استفاده از دستور kill میتوانید برنامه و یا سرویس های در حال اجرا را متوقف سازید. برای این منظور ابتدا PID سرویس مورد نظر را با استفاده از فرمان Ps پیدا کرده و مانند مثال زیر سرویس مورد نظر را متوقف سازید:

دستور rm

با استفاده از دستور rm میتوانید فایل یا پوشه مورد نظر را حذف نمایید.

دستور mkdir

با استفاده از این دستور میتوانید یک پوشه ایجاد نمایید.

دستور df

با استفاده از این دستور میتوانید فضای هارد سرور را برسی نمایید. با استفاده از پارامتر h- فهم نتیجه دستور راحت تر خواهد بود.

دستورات گفته شده در این مقاله بسیار پرکاربرد بوده و پیشنهاد میشود راهنمای این دستورات بخوبی مطالعه شود.

نوشته دستورات پرکاربرد در لینوکس اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

Screen یک ابزار برای ایجاد محیط Shell مجازی در Shell جاری میباشد، به این صورت که شما میتوانید پس از اتصال به شل از طریق Putty چند screen ایجاد کرده و در هر screen عملیات مورد نظر خود را بصورت هم زمان شروع کنید، سپس محیط Screen را بسته و  حتی از Shell نیز خارج شده و پس از مدتی به شل متصل شده و مجددا Screen های ساخته شده را باز کرده و عملیات شروع شده در ان را برسی و ادامه دهید.

گاها نیاز است تا هنگام عملیات نصب و … ارتباط شما با شل قطع نشود. در نظر بگیرید در حال نصب WHM/Cpanel هستید، اگر در هنگان نصب اتصال اینترنت شما قطع شود نصب Cpanel نیز کامل نشده و ناقص می ماند. برای این مورد میتوانید با استفاده از دستور Screen مشکل را مرتفع نمایید.

نصب ابزار Screen

این ابزار بصورت پیشفرض در مخزن نرم افزاری اکثر توضیع های لینوکس موجود میباشد و به همین دلیل میتوان به سادگی با استفاده از Package Manager ان را نصب کرد. برای نصب این ابزار یکی از دستورات زیر که مربوط به توضیع لینوکس شما است را در محیط Command-Line وارد نمایید تا این ابزار نصب شود.

# yum install screen    [On RHEL/CentOS/Fedora]
# dnf install screen      [On Fedora]
# apt-get install screen [On Debian/Ubuntu/Mint]

برای مثال برای نصب ابزار Screen در لینوکس توضیع CentOS کافیست دستور yum install screen را در محیط Commad-Line وارد نمایید. پس از زدن این دستور این ابزار نصب خواهد شد.

آموزش استفاده از ابزار Screen

برای شروع کار با این ابزار کافیست دستور screen را در محیط Command-line وارد کرده و Enter را بزنید. پس از زدن این دستور یک Shell برای شما ایجاد خواهد شد. پس از ان میتوانید عملیات مورد نظر خود را شروع کنید. اگر تمایل داشته باشید میتوانید در میانه انجام عملیات در screen خارج شوید. برای خارج شدن از screen باید بصورت نرکیبی کلید های ctrl + a + d را همزمان بزنید. پس از زدن کلید های ذکر شده شما از screen جاری خارج میشوید.

همانطور که ذکر شد با فشردن کلید های CTRL + a + d از Screen خارج میشود. برای بازگشت به محیط screen کافیست دستور screen -r را در محیط Command-Line وارد نمایید.

اگر چند screen ایجاد کرده باشید پس از وارد کردن دستور screen -r وارد screen قبلی ساخته شده نخواهید شد بلکه تمامی اسکرین های ساخته شده نمایش داده میشود. ابتدا برای مشاهده تمامی Screen های ساخته شده دستور screen -ls را وارد نمایید سپس برای وارد شدن به screen مورد نظر دستور screen -r num را وارد نمایید. بجای num باید شماره screen مورد نظر را وارد نمایید.

در صورتی که میخواهید یک screen با Terminate کنید ابتدا وارد screen مورد نظر شده سپس کلید CTRL + a را زده و پس از ان کلید k را بزنید. پس از این عمل یک تایید از شما خواسته شده و زمانی که کلید y را بزنید screen مورد نظر terminate میشود.

در این مقاله دستور screen ّصورت کاربردی اموزش داده شده است. هرچند این دستور قابلیت های دیگری مانند قرار دادن پسوورد برای هر اسکرین و… را داراست که میتوانید برای اموزش های بیشتر Manual این دستور را با استفاده از دستور man screen مطالعه نمایید.

نوشته آموزش نصب و استفاده از دستور Screen در لینوکس اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد.

مقدمه

گاها نیاز است تا فضای خالی و یا فضای استفاده شده در هارد بصورت دقیق برسی شود. این موضوع ممکن است دلایل متقاوتی داشته باشد، مانند: پر شدن فضای دیسک، برسی میزان فضای اشغال شده توسط یک یا چند دایرکتوری و … که در برخی مواقع که فضای هارد سرور پر شده و سرور از سرویس دهی خارج شده باید این پوشه ها مدیریت و در صورت عدم نیاز حذف گردند. در این مقاله با دستورات و سوییچ های مختلف جهت برسی میزان فضای دیسک، فایل و پوشه ها اشنا می شوید تا در زمان نیاز از ان استفاده نمایید.

دستوراتی که جهت برسی فضای دیسک آموزش داده میشود :

• دستور df : میزان فضای استفاده شده در دیسک را نشان می دهد.
• دستور du : میزان فضای استفاده توسط پوشه و یا فایل مشخض شده را نشان می دهد.

برسی فضای دیسک با استفاده از دستور df

از دستور df بسیار استفاده خواهید کرد ! پس سعی کنید این دستور و سوییچ های ان را بخاطر بسپارید. دستور df بدون سوییچ نیز فضای مصرف شده در هارد دیسک و دیگر حافظه های mount شده را نمایش میدهد، اما به دلیل نمایش اطلاعات به بایت تحلیل ان کمی سخت خواهد بود.

دستور:

خروجی:

برای نمایش قابل فهم اطلاعات میتوانید از سوییچ H و یا h استفاده نمایید. این دو سوییچ تقریبا تفاوت خاصی ندارند. در صوییچ H فضا تقسیم بر ۱۰۰۰ (فرمت بلاک در لینوکس) شده و در سوییچ h نیز فضا بر ۱۰۲۴ تقسیم میشود. برای برسی تفاوت این دو، دستور زیر را جهت مشاهده خروجی وارد نمایید:

دستور :

و

خروجی :

از دستور df میتوانید برای چک کردن یک فایل سیستم دلخواه نیز استفاده نمایید. برای این منظور ادرس فایل سیستم مورد نظر را پس از دستور df وارد میکنید.

برای مثال برای چک کردن درایو dev/vda1/ دستور را به شکل زیر وارد نمایید.

دستور :

خروجی :

برای نمایش نوع فایل سیستم های موجود از سوییچ T استفاده نمایید.

دستور :

خروجی :

بخاطر داشته باشید برای داشتن یک خروجی قابل درک میتوانید سوییچ ها را با ترکیب کردن استفاده نمایید.

دستور :

خروجی :

و در آخر نیز برای استفاده از راهنمای این ابزار دستور زیر را وارد نمایید.

دستور :

یا :

برسی فضای استفاده شده توسط یک دایرکتوری و یا فایل با استفاده از دستور du

دستور du یکی از مهم ترین دستوراتی است که باید بخاطر سپرده شود. با استفاده از این دستور میتوانید فایل و یا دایرکتوری هایی که فضای سنگینی را اشغال کرده اند را پیدا کنید. شمای کلی دستور du به شکل زیر میباشد :

دستور به تنهایی اطلاعات فضای مصرفی دایرکتوری جاری را به ما میدهد.

دستور :

خروجی :

در خروجی بالا فیلد اول مقدار کیلوبایت و در خروجی دوم نیز نام فایل یا دایرکتوری نمایش داده میشود. برای نمایش میزان فضای یک یا چند دایرکتوری میتوانید از دستور زیر استفاده نمایید.

دستور :

در دستور بالا جهت نمایش خروجی قابل فهم از سوییچ h استفاده شده است. دستور بالا ابتدا حجم پوشه ذکر شده و سپس تمامی فایل های درون ان را نشان میدهد. ممکن است به علت تعداد فایل های زیاد خروجی شما بسیار زیاد باشد. برای این مورد میتوانید از سوییچ s استفاده نمایید تا فقط پوشه ها و میزان فضای اشغال شده ان نمایش داده شود.

دستور :

خروجی :

1 2 3 4

[root@server ~]# du -sh /etc/ /home/  /root/ 25M     /etc/ 2.3G    /home/ 116K    /root<% نوشته بررسی فضاهای هارددیسک در سرور لینوکس اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد. ]]> https://vcenter.ir/create-a-mysql-database-with-the-linux-command-line/ https://vcenter.ir/create-a-mysql-database-with-the-linux-command-line/#respond Sat, 21 Jan 2017 21:54:14 +0000 http://vcenter.ir/?p=7412 ایجاد پایگاه داده MySQL با خط فرمان لینوکس نحوه ایجاد پایگاه داده MySQL با خط فرمان لینوکس : ممکن است بخواهید به صورت مستقیم از طریق خط فرمان لینوکس با… نوشته ایجاد پایگاه داده MySQL با خط فرمان لینوکس اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد. ]]> ایجاد پایگاه داده MySQL با خط فرمان لینوکس نحوه ایجاد پایگاه داده MySQL با خط فرمان لینوکس : ممکن است بخواهید به صورت مستقیم از طریق خط فرمان لینوکس با پایگاه داده MySQL عملیات ایجاد پایگاه داده و تعیین دسترسی یوزر را انجام دهید، در این صورت این آموزش می تواند به شما کمک کند. در اینجا ما یک پایگاه داده به اسم vcenter درست می کنیم ، نام کاربری آن root و پسورد آن abc می باشد، دستورات و مراحل زیر را باید در خط فرمان لینوکس انجام دهید. در ابتدا با کاربر root به عنوان یک کاربر با دسترسی کامل وارد محیط دستوری MySQL می شویم : mysql -u root -p پس از وارد کردن دستور فوق در خط فرمان، از شما رمز عبور مربوط به root که قبلا برای MySQL تعیین کرده اید را درخواست می کند و پس از وارد کردن پسورد شما وارد محیط MySQL می شوید همانند زیر : mysql> در قدم بعد باید یک پایگاه داده ایجاد کنید : CREATE DATABASE vcenter; پس از ساخته شدن دیتابیس حالا باید کاربر را به پایگاه داده Add کنیم و دسترسی های لازم را به کاربر بدهیم : GRANT ALL PRIVILEGES ON vcenter.* TO root@localhost IDENTIFIED BY 'abc'; پس از وارد کردن دستور فوق و موفقیت آمیز بودن اجرای آن، حالا می توانید از دیتابیسی که ساخته اید به سادگی استفاده کنید، البته فراموش نکنید با نصب نرم افزار phpMyAdmin می توانید با امکانات بیشتر و ساده تری به صورت تحت وب با پایگاه داده MySQL کار کنید.       نوشته ایجاد پایگاه داده MySQL با خط فرمان لینوکس اولین بار در راهکارهای جامع دیتاسنتر. پدیدار شد. ]]> https://vcenter.ir/create-a-mysql-database-with-the-linux-command-line/feed/ 0