پیاده سازی HSRP بر روی روتر های سیسکو

HSRP (Hot Standby Router Protocol) یک پروتکل برای مسیریابی افزونه‌ای (redundant routing) است که توسط سیسکو توسعه یافته و به منظور ایجاد یک مسیریاب پشتیبان در شبکه‌های LAN طراحی شده است. HSRP به چندین روتر امکان می‌دهد که به عنوان یک دروازه پیش‌فرض مجازی عمل کنند و در صورت بروز خرابی در یکی از روترها، بدون ایجاد وقفه قابل‌توجه، یک روتر پشتیبان جایگزین شود.

1. مفهوم HSRP:

در HSRP، دو یا چند روتر در یک گروه HSRP پیکربندی می‌شوند و یک IP مجازی (Virtual IP) مشترک دارند که به عنوان دروازه پیش‌فرض کلاینت‌ها استفاده می‌شود. یکی از این روترها به عنوان Active Router و دیگری به عنوان Standby Router عمل می‌کند. اگر روتر Active از کار بیفتد، روتر Standby نقش Active را بر عهده می‌گیرد.

2. پیکربندی HSRP در روترهای سیسکو:

در اینجا نحوه پیکربندی HSRP بر روی دو روتر سیسکو با مثال توضیح داده شده است.

سناریو:

  • دو روتر با نام‌های Router1 و Router2.
  • آدرس IP واقعی روترها به ترتیب 192.168.1.2 و 192.168.1.3 است.
  • آدرس IP مجازی HSRP که به کلاینت‌ها داده می‌شود: 192.168.1.1.
  • اینترفیس‌های GigabitEthernet0/0 روترها برای HSRP استفاده می‌شوند.

3. پیکربندی روتر Active (Router1):

ابتدا وارد محیط پیکربندی روتر اول (Router1) شوید و تنظیمات HSRP را برای اینترفیس مورد نظر انجام دهید:

Router1# configure terminal
Router1(config)# interface GigabitEthernet0/0
Router1(config-if)# ip address 192.168.1.2 255.255.255.0
Router1(config-if)# standby 1 ip 192.168.1.1
Router1(config-if)# standby 1 priority 110
Router1(config-if)# standby 1 preempt
Router1(config-if)# standby 1 authentication cisco
Router1(config-if)# no shutdown
Router1(config-if)# exit

توضیحات:

  • standby 1 ip 192.168.1.1: آدرس IP مجازی HSRP را به گروه 1 اختصاص می‌دهد.
  • standby 1 priority 110: اولویت روتر برای انتخاب شدن به عنوان روتر Active است. (پیش‌فرض اولویت 100 است.)
  • standby 1 preempt: به روتر اجازه می‌دهد که اگر بالاترین اولویت را دارد، به‌طور خودکار نقش Active را بر عهده بگیرد.
  • standby 1 authentication cisco: احراز هویت HSRP را با استفاده از یک پسورد ساده (cisco) فعال می‌کند.

4. پیکربندی روتر Standby (Router2):

حالا به روتر دوم (Router2) بروید و تنظیمات مشابه را اعمال کنید، اما بدون تغییر اولویت، زیرا این روتر به عنوان Standby پیکربندی می‌شود:

Router2# configure terminal
Router2(config)# interface GigabitEthernet0/0
Router2(config-if)# ip address 192.168.1.3 255.255.255.0
Router2(config-if)# standby 1 ip 192.168.1.1
Router2(config-if)# standby 1 priority 100
Router2(config-if)# standby 1 preempt
Router2(config-if)# standby 1 authentication cisco
Router2(config-if)# no shutdown
Router2(config-if)# exit

توضیحات:

  • در اینجا اولویت 100 باقی می‌ماند، بنابراین این روتر در حالت پیش‌فرض به عنوان Standby عمل می‌کند.
  • اگر روتر Active (Router1) از دسترس خارج شود، این روتر به طور خودکار نقش Active را بر عهده خواهد گرفت.

5. مشاهده وضعیت HSRP:

برای بررسی وضعیت HSRP روی هر دو روتر، از دستور زیر استفاده کنید:

Router1# show standby

این دستور اطلاعاتی مانند نقش فعلی روتر (Active یا Standby)، آدرس IP مجازی، و اولویت‌ها را نمایش می‌دهد.

6. پیکربندی تایمرهای HSRP (اختیاری):

به‌طور پیش‌فرض، تایمرهای HSRP به این صورت تنظیم شده‌اند:

  • Hello Timer: هر 3 ثانیه یک پیام Hello ارسال می‌شود.
  • Hold Timer: اگر بعد از 10 ثانیه پیامی دریافت نشود، روتر Standby وارد عمل می‌شود.

می‌توانید این تایمرها را تنظیم کنید:

Router1(config-if)# standby 1 timers 1 3

در این مثال، Hello Timer به 1 ثانیه و Hold Timer به 3 ثانیه تنظیم شده است.

7. ذخیره پیکربندی‌ها:

پس از اتمام پیکربندی‌ها، فراموش نکنید که تغییرات را ذخیره کنید:

Router1# copy running-config startup-config
Router2# copy running-config startup-config

نتیجه‌گیری:

با پیکربندی HSRP، شبکه شما افزونه‌ای می‌شود و در صورت خرابی یکی از روترها، دیگری به سرعت و بدون ایجاد وقفه جایگزین می‌شود. این روش یکی از راه‌حل‌های مهم برای بهبود دسترسی‌پذیری در شبکه‌های بزرگ محسوب می‌شود.