Skip to Content

آرشیو

راه اندازی سرویس DHCP روتر میکروتیک

راه اندازی سرویس DHCP روتر میکروتیک

راه اندازی سرویس DHCP روتر میکروتیک

راه اندازی سرویس DHCP روتر میکروتیک

در آموزش های قبلی شما را  با مفهوم DHCP  و چگونگی راه اندازی آن در cisco  و  linux  آشنا کردیم. حال می خواهیم  در ادامه شما را با چگونگی راه اندازی DHCP Server  در  Mikrotik آشنا کنیم.

برای راه اندازی سرویس DHCP روتر میکروتیک می توانیم از دو محیط

  1. command line
  2. GUI

استفاده کنیم.

راه اندازی DHCP Server  با استفاده از command

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

سرویس DHCP

برای راه اندازی DHCP Server از دستور زیر استفاده می کنیم

[admin@MikroTik] > ip dhcp-server setup

سپس برنامه DHCP  اجرا می شود و در مورد interface ,رنج اپی ,getway ,…  سوال می کند

dhcp server interface: ether2
dhcp address space: 192.168.10.0/24
gateway for dhcp network: 192.168.10.254
addresses to give out: 192.168.10.1-192.168.10.253
dns servers: 182.168.10.254
lease time: 3d

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

در آخر کافیست یک device که قرار است DHCP Client  باشد به interface  ای که DHCP Server  است متصل می کنیم.

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

آموزش راه اندازی DHCP Server   بااستفاده از محیط  GUI

ابتدا با استفاده از برنامه winbox  به روتر متصل می شویم و سپس وارد تب DHCP Server  می شویم و از آنجا DHCP Setup  انتخاب می کنیم.

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

زمانی که setup می زنیم تنظیمات به ترتیب از ما سوال می کند.
راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک
راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک
راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک
راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک
راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک
راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

و در اخر پیام می دهد که تنظیمات کامل شد

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

البته می توانیم با استفاده از گزینه add هم این تنظیمات یک جا انجام دهیم.

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

و در آخر می توانیم Client  را به روتر متصل کنیم

راه-اندازی-سرویس-DHCP-روتر-میکروتیک

همچنین از طریق لینک زیر می توانید در کانال تلگرام ما عضو شوید.

ادامه مطلب

معرفی شبکه های نرم افزار محور SDN

معرفی شبکه های نرم افزار محور SDN

معرفی شبکه های نرم افزار محور SDN

معرفی شبکه های نرم افزار محور SDN

شبکه های نرم افزار محور (SDN) یا همان Software-Defined Networking به مانند شبکه کامپیوتری به مدیران شبکه اجازه مدیریت سرویسهای شبکه ای را از طریق یک لایه بسیار سبک را ارائه می کند. امروزه اینترنت یک جامعه دیجیتال را بوجود آورده است. به گونه ­ای که همه چیز به یکدیگر متصل­ اند و به همه چیز می­توان از هر جایی دسترسی داشت. با وجود مقبولیت­ های گسترده اینترنت­، شبکه­ های آی­پی سنتی[1] پیچیده بوده و مدیریت آنها نیز بسیار سخت می­باشد. به عنوان مثال پیکربندی شبکه طبق سیاست ­های از قبل تعیین شده سخت بوده و همچنین دوباره پیکربندی آنها به دلیل پاسخ به خرابی و یا تغییر بار شبکه نیز مشکل می­باشد­. شبکه ­های امروزی به طور عمودی مجتمع می­باشند­، به عبارتی دیگر سطوح داده[2] و کنترل[3] از یکدیگر جدا نمی­باشند. شبکه­ های نرم ­افزار محور[4] یک معماری شبکه جدیدی می­باشد که قول می­دهد اجتماع شبکه­ های امروزی را شکسته و سطوح داده و کنترل را از یکدیگر جدا نماید. به عبارت دیگر منطق کنترل شبکه را از روترها و سوییچ ­های زیرین جدا کرده و کنترل شبکه را به صورت منطقی متمرکز کرده و قابلیت برنامه نویسی (برنامه ­ریزی) شبکه را فراهم می­کند. شبکه­ های نرم­افزار محور، ساخت و معرفی انتزاع های[5] شبکه را آسان کرده­، در نتیجه مدیریت شبکه را ساده می­کند و شرایط تحول شبکه را فراهم می­کند.

در این مقاله سعی می کنیم که بررسی کاملی از شبکه های نرم افزار محور داشته باشیم. در ابتدا ضمن معرفی این شبکه‌ ها، تاریخچه این شبکه­ ها نیز بررسی شده است. و در نهایت نبز به بررسی جامع اجزای تشکیل دهنده معماری شبکه­ های نرم افزار محور و کارها و تلاش­ هایی که در خصوص استاندارد سازی این نوع شبکه ها انجام شده است، اشاره می‌کنیم.

[1]IP Networks

[2] Data plane

[3] Control Plane

[4] Software Defined Networking

[5] Abstractions

مقاله بالا که چکیده ای از آن را مشاهده می فرمایید مربوط به آقای مهندس مجید طالقانی (کارشناس ارشد شبکه­ های کامپیوتری و ارتباطی) می باشد . برای دانلود کامل مقاله اینجا کلیک نمایید.

 

 

ادامه مطلب

کتاب آموزش جامع و کامل Cacti

کتاب آموزش جامع و کامل Cacti

بدون تردید هر شبکه ای در هر مقیاسی نیاز به یک سیستم مانیتورینگ جهت بررسی ساختار شبکه می باشد.

مزایای اصلی استفاده از مانیتورینگ :

  1. بررسی قطع/وصل شدن پورت ها
  2. بررسی مصرف بیش از اندازه bps/pps بر روی پورت ها
  3. بررسی قطعی های یک یا چند Device در شبکه
  4. داشتن MAP شبکه
  5. رفع مشکلات شبکه ای در اسرع وقت
  6. بررسی پورتکل های مسیریابی اعم از BGP , OSPF و…
  7. محاسبه میزان مصرف مشترکین در موارد تجاری
  8. تنظیم ارسال هشدار های گوناگون برای مدیران شبکه
  9. و بسیاری موارد دیگر

یکی از نرم افزار های رایگان مانیتورینگ شبکه نرم افزار سورس باز Cacti می باشد که با نصب آن تمامی مزایای فوق و بسیاری بیشتر از آن فراهم خواهد شد.
نرم افزار Cacti توسط پروتکل SNMP به دستگاه های مورد نظر شما متصل و آنها را طی Interval تنظیم شده توسط شما بررسی می کند. این نرم افزار بر پایه PHP/MySQL می باشد که عمدتا بر روی سیستم عامل های لینوکسی نصب و راه اندازی می شود و جهت ارائه گراف های خود از نرم افزار بسیار خوب RRDTool بهره برداری می کند.
همچنین این نرم افزار امکان ارائه پنل مانیتورینگ به مشتریان شما را ارائه می کند. که شما می توانید در این نرم افزار تعیین کنید که مشترک شما پس از لاگین به چه پورت هایی دسترسی داشته باشد.

کتاب آموزش جامع و کامل Cacti

کتاب آموزش جامع و کامل Cacti

 

شما می توانید نسخه الکترونیکی آنرا از اینجا دریافت کنید .

 

 

 

ادامه مطلب

معرفی Cisco IOS

معرفی Cisco IOS

معرفی Cisco IOS

معرفی Cisco IOS

 

ایــن فــصل شــامل معرفــی Device هــای سيــسکو چــون روتــر و ســوئيچ و سيــستم عامــل مخــتص بــه سيــسکو IOS Cisco و نحوه ارتباط و پيکربندی اوليه هر کدام از آنها می باشد . در انتهای ایـن فـصل مـی آموزیـد کـه چگونـه بـا Device هایی چون router و switch ارتباط برقرار کرده و آنها را جهت استفاده در یک شبکه پيکربندی کنيد .

(IOS (System operating Internetwork هسته مرکزی روتر و بيـشتر سـوئيچ هـای سيـسکو چـون سـوئيچ 2950 مـی باشد . در واقع سيستم عامل روترهای سيسکو همانند دیگر سيستم عامل ها وظيفه ذخيره و بازیابی فایـل ، مـدیریت حافظه و مدیریت سرویس های مختلف را به عهده دارد . این سيستم عامل فاقد محيط گرافيکی بوده و مبتنی بـر خـط فرمان می باشد لذا دارای یک واسط کاربری UI می باشد که به کمـک آن دسترسـی بـه فـرامين و پيکربنـدی تجهيـزات سيسکو امکان پذیر می باشد. IOS در دو mode پيکربندی می شود ، mode up set و دیگری CLI . :Set UP Mode هنگامی که روتر و یا بعضی از سوئيچ های سيسکو مثل سوئيچ 2950 را برای بـار نخـست راه انـدازی مـی کنيـد وارد mode up set شده و می توانيد تنظيمات اوليه چون آدرس دهی و تنظيم پسوردها را انجـام دهيـد . درواقـع یـک سـری سوالات به صورت متوالی از شما پرسيده می شود و می توانيد با پاسخ دادن به هـر کـدام از آنهـا تنظيمـات اوليـه را در همين ابتدای کار انجام دهيد . البته این تنظيمات کامل نخواهند بود و برای تنظيم بيشتر می بایست به Mode دیگری مراجعه کرد . همچنين می توانيد به جای پاسخ دادن به این سوالات مستقيما وارد Mode Setup شوید و در هنگام نياز این تنظيمات را انجام دهيد . :(Common Line Interface) CLI (CLI (interface line-Command IOS Cisco جایگـاهی اسـت کـه مـی توانيـد تنظيمـات بيـشتری را روی روتـر و سـوئيچ انجام دهيد. CLI یک محيط Base text می باشد به طوری که user در این محيط فرامين مورد نظرش را type می کند. برای دسترسی به این محيط سه روش وجود دارد که در ادامه با این سه روش آشنا می شوید.

 

 

 

ادامه مطلب

مدل چهار لایه ای TCP/IP

مدل چهار لایه ای TCP/IP

مدل چهار لایه ای TCP/IP

مدل چهار لایه ای TCP/IP

مدل چهار لایه ای TCP/IP: مدل TCP/IP زاده جنگ سرد در دهه شصت بود . در اواخر دهه ی شصت ، آژانس پروژه های پیشرفته ی تحقیقاتی دولت ایالات متحده ( Advanced Research Project Agency)ARPA با بودجه ی دولتی ، تصمیم به پیاده سازی یک شبکه ی WAN در نه ایالت آمریکا گرفت . این شبکه صرفاً اهداف نظامی را دنبال می کرد و در عرض دو سال پیاده سازی و نصب شد . برای اولین بار روش سوئیچ بسته در این شبکه معرفی شد و موفقیت این شبکه مراکز تحقیقاتی مختلف را بر آن داشت تا شروع به کار مشترک برای توسعه ی تکنولوژی شبکه نمایند . کمیته ی ARPA که به

( Internet Control and Configuration Board ) ICCB مشهور شد روز به روز شهرت یافت و رشد کرد . این کمیته با همکاری بقیه ی آژانسهای تحقیقاتی ، کار مشترک تبدیل تکنولوژی ARPA به یک پروتکل شبکه ای استاندارد به نام ( Transport Control Protocol / Internet Protocol ) TCP/IP را شروع کردند . در اوایل دهه ی هشتاد محیطهای دانشگاهی نیز از TCP/IP حمایت کردند . دانشگاه برکلی در کالیفرنیا در نسخه ی یونیکس خود که رایگان بود ، پروتکل TCP/IP را پیاده سازی و ارائه کرد . رایگان بودن این سیستم عامل بسیار قدرتمند باعث شد تا دانشکده های علوم کامپیوتری به سرعت با TCP/IP آشنا شده و ضمن پیاده سازی شبکه های مبتنی بر آن ، از این مدل حمایت نمایند . شاید بزرگترین عامل توسعه و رشد TCP/IP همین کار دانشگاه برکلی در ارائه رایگان TCP/IP بر روی یونیکس بود .

در سال 1983 کمیته ICCB بعنوان گروه طراحی اینترنت یا ( Internet Architecture Board ) IAB به جهان معرفی شد . این کمیته یک سازمان مستقل برای طراحی استانداردها و ترویج تحقیقات در زمینه ی تکنولوژی اینترنت است . کمیته ی IAB  اکنون نیز وجود دارد و در دو قسمت فعالیت می کند :

  • گروه ( Internet Engineering Task Force ) IETF : موارد فنی و مشکلات استانداردها و تکنولوژی بکار گرفته شده در شبکه ی اینترنت را بررسی و حل می کند و جزییات پروتکلهای فعلی را در اختیار عموم قرار می دهد .
  • گروه ( Internet Research Task Force ) IRTF : کار تحقیقاتی به منظور بهبود و ارتقاء اینترنت را بر عهده دارد .

موفقیت IAB در اواسط دهه ی هشتاد سرمایه ها را به سمت شبکه سوق داد . سازمان ملی علوم آمریکا تصمیم به سرمایه گذاری برای راه اندازی یک ستون فقرات در آمریکا گرفت که NSFNET نامیده شد . با پیاده سازی موفق این ستون فقرات ، اینترنت باز هم رشد کرد و باز هم سرمایه ها را به سمت خود کشید و مرزهای آمریکا را در نوردید و به یک پدیده ی جهانی تبدیل شد .

مدیریت روزانه و پشتیبانی فنی شبکه ی اینترنت ، توسط مرکزی در آمریکا به نام
( Internet Network Information Center )INERNIC انجام می شود . این مرکز مدیریت سطح بالای شبکه ، ثبت اسامی نمادین در اینترنت و ثبت کلاسهای آدرس یکتا را برعهده دارد .

امروزه TCP/IP به عنوان محبوبترین پروتکل شبکه در تمام سیستمهای عامل حمایت می شود و با تمام نقایصی که دارد حتی در پیاده سازی اینترانتهایی که حتی به اینترنت متصل نیستند ، مورد استفاده قرار می گیرد .

مولفه های TCP/IP

عاملی که تمامی شبکه های مختلف دنیا را به صورت موفقیت آمیز به هم پیوند زده است ، تبعیت همه ی آنها از مجوعه پروتکلی است که تحت عنوان TCP/IP در دنیا شناخته می شود . دقت کنید که عبارت خلاصه شده ی TCP/IP می تواند به دو موضوع متفاوت اشاره داشته باشد :

  • مدل ( TCP/IP Model ) TCP/IP : این مدل یک ساختار چهار لایه ای برای ارتباطات گسترده تعریف می نماید که آنرا در ادامه تشریح خواهیم کرد .
  • پشته ی پروتکلهای ( TCP/IP Protocol Stack ) TCP/IP : پشته ی TCP/IP مجموعه ای شامل بیش از صد پروتکل متفاوت است که برای سازماندهی کلیه اجزاء شبکه ی اینترنت به کار می رود .

مدل TCP/IP

همانگونه که اشاره شد این مدل یک ساختار چهار لایه ای برای شبکه عرضه کرده است . اگر بخواهیم این مدل چهار لایه ای را با مدل هفت گانه OSI مقایسه کنیم ، لایه ی اول از مدل TCP/IP یعنی لایه ی دسترسی به شبکه تلفیقی از وظایف لایه ی فزیکی و لایه ی پیوند داده ها از مدل OSI خواهد بود . لایه ی دوم از این مدل معادل لایه ی سوم از مدل OSI یعنی لایه ی شبکه است . لایه سوم از مدل TCP/IP همنام و معادل لایه چهارم از مدل OSI یعنی لایه ی انتقال خواهد بود .

لایه های پنجم و ششم از مدل OSI در مدل TCP/IP وجود ندارد و وظایف آنها در صورت لزوم در لایه ی چهارم از مدل TCP/IP ادغام شده است .

لایه ی هفتم از مدل OSI معادل بخشی از لایه چهارم از مدل TCP/IP است .

بررسی اجمالی لایه های مدل TCP/IP

لایه ی اول : لایه ی واسط شبکه

در این لایه استانداردهای سخت افزار ، و نرم افزارهای راه انداز ( Device Driver ) و پروتکلهای شبکه تعریف می شود . این لایه درگیر با مسائل فزیکی ، الکتریکی و مخابراتی کانال انتقال ، نوع کارت شبکه و راه اندازهای لازم برای نصب کارت شبکه می باشد . در شبکه ی اینترنت که می تواند مجموعه ای از عناصر غیر همگن و نامشابه را به هم پیوند بزند انعطاف لازم در این لایه برای شبکه های گوناگون و ماشینهای میزبان فراهم شده است . یعنی الزام ویژه ای در بکارگیری سخت افزار و نرم افزار ارتباطی خاص ، در این لایه وجود ندارد . ایستگاهی که تصمیم دارد به اینترنت متصل شود بایستی با استفاده از پروتکلهای متعدد و معتبر و نرم افزار راه انداز مناسب ، به نحوی داده های خودش را به شبکه تزریق کند . بنابراین اصرار و اجبار خاصی در استفاده از یک استاندارد خاص در این لایه وجود ندارد .

لایه ی دوم : لایه ی شبکه

این لایه در ساده ترین عبارت وظیفه دارد بسته های اطلاعاتی را که از این به بعد آنها را بسته های IP می نامیم ، روی شبکه هدایت کرده و از مبداء تا مقصد به پیش ببرد . در این لایه چندین پروتکل در کنار هم وظیفه ی مسیریابی و تحویل بسته های اطلاعاتی از مبداء تا مقصد را انجام می دهند . کلیدی ترین پروتکل در این لایه ، پروتکل IP نام دارد . برخی از پروتکل های مهم که یک سری وظایف جانبی بر عهده دارند عبارتند از : IGMP – BOOTP – ARP – RARP – RIP – ICMP  و …  .

همانگونه که اشاره شد در این لایه یک واحد اطلاعاتی که بایستی تحویل مقصد شود ، دیتاگرام نامیده می شود . پروتکل IP می تواند یک دیتاگرام را در قالب بسته های کوچکتری قطعه قطعه کرده و پس از اضافه کردن اطلاعات لازم برای بازسازی ، آنها را روی شبکه ارسال کند .

لازم است بدانید که در این لایه برقرای ارتباط بین مبداء و مقصد به روش بدون اتصال  خواهد بود و ارسال یک بسته ی IP روی شبکه ، عبور از مسیر خاصی را تضمین نمی کند . یعنی اگر دو بسته متوالی برای یک مقصد یکسان ارسال شود هیچ تضمینی در به ترتیب رسیدن آنها وجود ندارد ، چون این دو بسته می توانند از مسیرهای متفاوتی به سمت مقصد حرکت نمایند . در ضمن در این لایه پس از آنکه بسته ای روی یکی از کانالهای ارتباطی هدایت شد ، از سالم رسیدن یا نرسیدن آن به مقصد هیچ اطلاعی بدست نخواهد آمد ، چرا که در این لایه ، برای بسته های IP هیچ گونه پیغام دریافت یا عدم دریافت بین عناصر واقع بر روی مسیر ، رد و بدل نمی شود ؛ بنابراین سرویسی که در این لایه ارائه می شود نامطمئن است و اگر به سرویسهای مطمئن و یا اتصال گرا نیاز باشد در لایه بالاتر این نیاز تامین خواهد شد .

در این لایه مسیریابها بایستی از شرایط توپولوژیکی و ترافیکی شبکه اطلاعاتی را کسب نمایند تا مسیریابی به روش پویا انجام شود . همچنین در این لایه باید اطلاعاتی درباره مشکلات یا خطاهای احتمالی در ساختار زیر شبکه بین مسیریابها و ماشینهای میزبان ، مبادله شود . یکی دیگر از وظایف این لایه ویژگی ارسال چندبخشی ( Multicast ) است یعنی یک ایستگاه قادر باشد به چندین مقصد گوناگون که در قالب یک گروه سازماندهی شده اند ، بسته یا بسته هایی را ارسال نماید .

لایه ی سوم : لایه انتقال

این لایه ارتباط ماشینهای انتهایی ( ماشینهای میزبان ) را در شبکه برقرار می کند ، یعنی می تواند بر اساس  سرویسی که لایه دوم ارائه می کند یک ارتباط اتصال گرا و مطمئن ( Reliable ) ، برقرار کند . البته در این لایه برای عملیاتی نظیر ارسال صوت و تصویر که سرعت ، مهمتر از دقت و خطا است سرویسهای بدون اتصال سریع و نامطمئن نیز فراهم شده است .

در سرویس مطمئنی که در این لایه ارائه می شود ، مکانیزمی اتخاذ شده است که فرستنده از رسیدن و یا عدم رسید صحیح بسته به مقصد با خبر شود .

این لایه از یک طرف با لایه ی شبکه و از طرف دیگر با لایه ی کاربرد در ارتباط است . داده های تحویلی به این لایه توسط برنامه ی کاربردی و با صدا زدن توابع سیستمی تعریف شده در واسط برنامه های کاربردی  – (Application Programming Interface ) API- ارسال و دریافت می شوند .

لایه ی چهارم : لایه ی کاربرد

در این لایه بر اساس خدمات لایه های زیرین ، سرویس سطح بالایی برای خلق برنامه های کاربردی ویژه و پیچیده ارائه می شود . این خدمات در قالب ، پروتکلهای استانداردی همانند موارد زیر به کاربر ارائه می شود :

  • شبیه سازی ترمینال ( TELNET / Terminal Emulation )
  • انتقال فایل یا( File Transfer Protocol ) FTP
  • مدیریت پست الکترونیکی
  • خدمات انتقال صفحات ابرمتنی

 

 

 

 

ادامه مطلب

لایه Physical در شبکه

لایه Physical در شبکه

لایه Physical در شبکه

لایه Physical در شبکه

در این لایه اطلاعات دریافتی از لایه های بالاتر تبدیل به یک سری بيتهای ٠ و ١ شده و جهت انتقال برروی بستر ارتباطی ، تبدیل به سيگنال الکتریکی و یا موج نوری خواهند شد . در این لایه هيچ پردازشی بر اطلاعات ارسالی و یا دریافتی صورت نمی گيرد . نکاتی که در این لایه مورد اهميت می باشد نوع بستر ارتباطی و پهنای باند مربوط به آن و نرخ ارسال اطلاعات و نوع مدولاسيون مورد اهميت می باشد . کارت شبکه به عنوان یک واسط ارتباطی در این لایه ، اطلاعات دریافتی از لایه بالاتر را دریافت و پس از تبدیل به بيتهای صفر و یک ، تحویل بستر ارتباطی می دهد .

 

 

 

 

 

ادامه مطلب

لایه Network در شبکه

لایه Network در شبکه

لایه Network در شبکه

لایه Network در شبکه

این لایه وظيفه مسيریابی و هدایت ترافيک را به عهده دارد . درواقع وظيفه انتخاب بهترین مسير درميان مسيرهای متفاوت به عهده این لایه می باشد. روتر به عنوان یک Device لایه سوم وظيفه مسيریابی و هدایت ترافيک را به عهده دارد . هدایت ترافيک در این لایه براساس پروتکل ها و الگوریتم های مسيریابی متفاوتی صورت می گيرد. در این لایه آدرس دهی بسته ها براساس پروتکل IP ، IPX و یا talk Apple صورت می گيرد. دراین لایه هيچگونه پيگيری جهت رسيدن و یا نرسيدن بسته ها صورت نمی گيرد . درواقع وظيفه پيگيری رسيدن بسته ها به مقصد به عهده این لایه نخواهد بود بلکه وظيفه لایه بالاتر ( Transport ( می باشد . در فصل آشنایی با روشهای مسيریابی با پروتکل های این لایه و عملکرد هر کدام از آنها به تفسير آشنا خواهيد شد.

ادامه مطلب

لایه Transport در شبکه

لایه Transport در شبکه

لایه Transport در شبکه

لایه Transport در شبکه

لایه چهارم وظيفه برقراری یک ارتباط end-to-end را به عهده دارد . درواقع این لایه ، وظيفه کنترل ارتباط برقرار شده را به عهده دو Station نهایی می گذارد و آمادگی Station نهایی را برای دریافت ترافيک بررسی می کند و پس از برقراری ارتباط توسط لایه چهارم، ترافيک هدایت خواهد شد . User Data بعد از تحویل به لایه چهارم در بسته های استانداردی به نام سگمنت بسته بندی (Encapsulate) می شود . ساختار سگمنت و وظایف لایه چهارم به تفسير در پایان این ماژول شرح داده می شود .

 

 

ادامه مطلب

لایه Session در شبکه

لایه Session در شبکه

لایه Session در شبکه

لایه Session در شبکه

این لایه وظيفه برقراری شرایط یک Session بين دو Station نهایی را به عهده دارد. وظيفه تأیيد هویت (Authentication ( و برقراری یک Session و مدیریت یک Session و درنهایت اتمام session و بررسی حساب (Accounting) را به عهده دارد . پس از برقراری یک Session ، اطلاعات تحویل لایه چهارم داده می شود . اطلاعاتی که از این سه لایه گذشته و تحویل لایه چهارم داده می شود ، Data User گفته می شود و پس از تحویل به لایه چهارم به قطعات استاندارد شکسته شده و در واقع بسته بندی می شوند .

 

ادامه مطلب

لایه Presentation در شبکه

لایه Presentation در شبکه

لایه Presentation در شبکه

لایه Presentation در شبکه

این لایه وظيفه فشرده سازی و رمزنگاری داده ها را به عهده دارد . فشرده سازی اطلاعات به منظور کاهش حجم اطلاعات ارسالی بر روی خطوط انتقال می باشد . بنابراین در این لایه قبل از اینکه اطلاعات تحویل لایه پایين تر شود می بایست بر اساس استانداردهای موجود فشرده شده و به لایه زیرین تحویل داده شود و در سوی دیگر اطلاعات دریافتی از لایه زیرین در این لایه پس از مشخص شدن قالب فشرده سازی ، از حالت فشرده و کد شده خارج شده و به لایه بالاتر تحویل داده می شود . سرویس های MP3 و JPEG و GIF را می توان به عنوان نمونه ای از سرویسهای لایه ششم نام برد .

 

ادامه مطلب